သခင္ေယရွဳရဲ႕ မူရင္းမ်က္ႏွာေတာ္

 

 Shroud of Turin မွ သခင္ေယရွဳရဲ႕မ်က္ႏွာေတာ္

သမိုင္းပညာရွင္ေတြ သိပၸံပညာရွင္ေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ေလ့လာျခင္း ခံရတဲ့ အသုဘျခံဳထည္ (Shroud of Turin)

တမန္ေတာ္ သခင္ေယရွဳနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ကိုယ္လက္လွမ္းမွီသေလာက္ေလး ဖတ္ဘူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆိုေပမယ့္ ဘာသာေရးနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ဟိုစပ္စပ္ဒီစပ္စပ္ ေမးျမန္းရင္းနဲ႕ သိလာတာလည္း ပါပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဥေရာပက ယဥ္ေက်းမႈလက္ရာေတြအေၾကာင္း ဖတ္ရင္လည္း သခင္ေယရွဳရဲ႕ ပံုေတာ္ေတြက ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာပဲဆိုေတာ့ စိတ္၀င္စားမိတာ အမွန္ပါ။

ဒီတစ္ခါေတာ့ သခင္ေယရွဳရဲ႕ မ်က္ႏွာေတာ္နဲ႕ပါတ္သက္ၿပီး သူနဲ႕ပါတ္သက္တာေလးေတြ ဖတ္မိရင္းက ကိုယ္ေတြ႕ရသေလာက္ ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ မွားတာေလးေတြပါခဲ့လ်ွင္ အရင္ဆံုးေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ ကတ္တလစ္ဘာသာေတြနဲ႕ နီးနီးကပ္ကပ္မေနခဲ့ဘူးေတာ့ ကိုယ္မသိတာေတြ အရမ္းမ်ားပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဘာသာေရးထက္ သမိုင္း၀င္ အသုဘခႏၶာကိုယ္ပတ္ရာမွာ သံုးတဲ့ ပိတ္စတထည္ေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္တာပါ။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီပိတ္စမွာ သခင္ေယရွဳရဲ႕ မူယင္း မ်က္ႏွာေတာ္ပံုေပၚေနတယ္လို႕လည္း ေျပာၾကသလို၊ သူေသဆံုးစဥ္မွာ ပတ္ခဲ့တဲ့ အသုဘျခံဳထည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာေနၾကလို႕ပါပဲ။

အဲဒီအ၀တ္စကို တုရင္ျခံဳထည္လို႕ ေခၚပါတယ္။ လင္နမ္ခ်ည္ထည္အမ်ိဳးအစားျဖစ္ၿပီး ကားစင္တင္ခံရတဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြရွိေနတဲ့ ၀တ္လစ္စလစ္လူခႏၶာကိုယ္အရာေတြ ရွိေနတဲ့ အ၀တ္စတစ္ခုပါ။ ပိတ္စအရွည္က ၄.၄မီတာ အက်ယ္က ၁.၁မီတာရွိပါတယ္။ ပိတ္စကို အလယ္ကေခါက္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္အေရွ႕နဲ႕အေနာက္ကို ပတ္ထားခဲ့တဲ့အတြက္ ပိတ္စတဖက္မွာ လူခႏၶာကိုယ္အေရွ႕ပိုင္း၊ ေနာက္တဖက္မွာ ေက်ာဖက္ျခမ္းေတြ ေပၚေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အီတလီေျမာက္ဘက္  စိန္႕ဂၽြန္းဘုရားေက်ာင္းမွာရွိတာကို အစဲြျပဳၿပီး တုရင္ျခံဳထည္လို႕ ေခၚတယ္ထင္ပါတယ္။

အဲဒီျခံဳထည္ရဲ႕ သမိုင္းကို ေလ့လာၾကည့္လ်င္ အခ်ိန္အပိုင္းအျခားကို ႏွစ္ပိုင္းခဲြျခားလို႕ရပါတယ္တဲ့။ တစ္ပိုင္းကေတာ့ ေအဒီ၁၉၃၀မတိုင္ခင္ကာလနဲ႕ ေနာက္တစ္ခုက ေအဒီ၁၉၃၀ေနာက္ပိုင္းကာလေတြပါ။

သမိုင္းအစကို ျပန္သြားၾကည့္လ်င္ေတာ့ ေအဒီ ၂၇-၃၆ကာလ၊ ေဂ်ရုစလင္ျမိဳ႕မွာ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ ေနာက္လိုက္ေတာ္ ပီတာနဲ႕ ဂၽြန္ဆိုသူတို႕က ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ သခ်ိဳင္းဂူကိုလာဂါရ၀ျပဳတဲ့အခါမွာ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ခႏၶာကိုယ္ေပ်ာက္ဆံုးေနၿပီး လႊမ္းျခံဳထားတဲ့ အသုဘသံုးျခံဳထည္သာ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေအဒီ၅၀ခုႏွစ္ေရာက္ေတာ့ တျခားဘာသာတရားေတြ ျပန္လည္ၾကီးစိုးလာခဲ့တဲ့အခါမွာ အဲဒီျခံဳထည္ လံုျခံဳေရးအတြက္ Turkey က အီဒတ္စျမိဳ႕တံခါးဂိတ္မွာ ျမွပ္ႏွံ ကြယ္၀ွက္ထားခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ဆံုးေနရာကေန ၆ရာစုေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ အဲဒီပိတ္စကို ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕နံရံေတြထဲက ျပန္လည္ေတြ႕ရွိၿပီး ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုေဆာက္ၿပီး ျပန္လည္ သိမ္းဆည္းလိုက္ျပန္ပါေသးတယ္။

ေအဒီ၅၀၀နဲ႕ ၅၂၅ေလာက္က လက္ေရးမူမွတ္တမ္းတစ္ခုေတြ႕ရွိခဲျ့ပန္ပါတယ္။ အဲဒီေတြ႕ရွိခ်က္အရ ဂ်ိဳးဇတ္ဆိုသူက ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ေသြးကို ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ရုပ္အေလာင္းမွာ ပတ္ထားတဲ့ အသုဘသံုး လင္နမ္ပိတ္စနဲ႕ ခံယူခဲ့တယ္လို႕ဆိုျပန္ပါတယ္။ ေအဒီ၉၄၄ေရာက္ေတာ့ အင္ပါယာရိုမန္နပ္စ္က အီဒတ္စျမိဳ႕ကို စစ္တပ္ေစလႊတ္ၿပီး ကြန္စတန္တီႏိုပယ္ျမိဳ႕(ယခုအီစတန္ဘူျမိဳ႕)ကို သယ္ယူလာခိုင္းပါတယ္။  ကြန္စတန္တီႏိုပယ္ျမိဳ႕မွာ ရွိေနတုန္း အဲဒီျခံဳထည္ကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျခင္းခံရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြန္စတန္တီႏိုပယ္ျမိဳေတာ္ က်ဆံုးၿပီး Crusaders ေတြက ရတနာေတြနဲ႕အတူ ထိုျခံဳထည္ကို ယူေဆာင္သြားတယ္လို႔ သိရျပန္ပါတယ္။ မွတ္တမ္းအရ ဂရိက ေအသင္ျမိဳ႔ကိုေရာက္သြားတယ္လို႔ ဆိုျပန္ပါတယ္။

အဲဒီျခံဳထည္ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ လူထုေရွ႕ကို ေရာက္ခဲ့တာကေတာ့ ျပင္သစ္က လီေရးျမိဳ႕မွာပါ။ လီေရးကေန အဂၤလန္၊ ခ်န္ဘာရီကို ေရာက္သြားျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံေပါင္းစံုေရာက္ေနတဲ့ ျခံဳထည္ခမ်ာ ၁၅၇၈မွာ မီးေလာင္ျခင္းခံရျပန္ပါတယ္။ ျခံဳထည္ကို ေခါက္ထားတဲ့အတြက္ မီးနည္းနည္းခတာခံရၿပီး ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႕ပဲ အေကာင္းနီးပါးက်န္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ယခုအီတလီက တုရင္ျမိဳ႕ကို ေရာက္ရွိလာၿပီး တုရင္ျခံဳထည္လို႔ အမည္ရလာပါေတာ့တယ္။

ျခံဳထည္ေပၚက ပံုရိပ္ကို အခုလို အျဖဴအမဲ နဂၢတစ္ေပၚမွာၾကည့္မွသာ သိသာထင္ရွားစြာ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုပညာအရ ဖလင္ေပၚမွာ ျမင္ရတဲ့ ပံုက နဂၢတစ္အျမင္ရွိရမွာျဖစ္ၿပီး၊ ဖလင္ေဆးကူးၿပီးသား ဓါတ္ပံုက ေပါ့စတစ္ပံုျဖစ္ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ျခံဳထည္မွာ ျမင္ေနရတဲ့ ပံုက ေဆးမကူးခင္ကတည္းက အံၾသဖြယ္ ေပါ့စတစ္ပံုရိပ္ရွိေနပါတယ္။ 

မီးထည္ေၾကာင့္အနည္းငယ္ပ်က္စီးခဲ့တဲ့ ျခံဳထည္ကို ၁၆၉၄မွာတၾကိမ္၊ ၁၈၆၈မွာတၾကိမ္ ဖာေထးျပဳျပင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၈၉၈ေရာက္ေတာ့ ဓါတ္ပံုဆရာ ဆကန္ဒိုပီယာက ဓါတ္ပံုရိုက္ မွတ္တမ္းတင္ရင္း အမွတ္မထင္ သခင္ေယရွဳမ်က္ႏွာေတာ္ကို ဓါတ္ပံုနဂၢတစ္မွာ ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ နဂၢတစ္မွာထင္ေနတဲ့ ပံုက ဓါတ္ပံုေဆးကူၿပီးသားပံုလို ထင္ထင္ရွားရွားေပၚေနခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ေတြ႕ရွိမွဳက ခရစ္ယာန္ဘာသာကို သက္၀င္ယံုၾကည္တဲ့ သူတိုင္းကို အံ့အားသင့္စရာျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၃၁မွာတၾကိမ္၊ ၁၉၇၈မွာတၾကိမ္ ေခတ္မီနည္းပညာေတြနဲ႕ ဓါတ္ပံုရိုက္ကူးခဲ့ျပန္ပါေသးတယ္။

ဓါတ္ပံုထဲကလူရိပ္မွာ မုတ္ဆိတ္ေမႊးထူထူ၊ ႏွႈတ္ခမ္းေမႊးထူထူ၊ ပုခံုးအထိရွည္တဲ့ ဆံပင္အရွည္ရွိၿပီး ခႏၶာကိုယ္ၾကံၾကံခိုင္ခိုင္ သန္သန္မာမာပံုစံပါ။ အရပ္က ငါးေပခုႏွစ္လက္မခန္႕ ရွိပါတယ္။ ပိတ္စေပၚက ခႏၶာကိုယ္အရိပ္ဟာ ေတာ္ရံုတန္ရံု မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႕ မျမင္ရပါဘူး။ အျဖဴအမဲ ဖလင္နဂၢတစ္ေပၚမွာ ၾကည့္မွသာ ထင္ထင္ရွားရွားျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

ပိတ္စေပၚမွာ ထင္ေနတဲ့ သခင္ေယရွဳရဲ႕ ပံုေတာ္က တကယ္အစစ္ဟုတ္မဟုတ္ သမိုင္းပညာရွင္ေတြေရာ၊ သိပၸံပညာရွင္ေတြေရာ စိတ္၀င္စားၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးသုေတသန ျပဳၾကပါတယ္။ ေရွးေဟာင္းမွတ္တမ္းေတြထဲမွာလည္း ဘုန္းေတာ္ၾကီးတပါးက ေရးဆဲြခဲ့တဲ့ အရုပ္လို႕လည္း ေတြ႕ရွိရျပန္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျခံဳထည္ထင္ေနတဲ့ ပံုေတာ္ဟာ နဂိုမူရင္း ပံုလား၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဖန္တီးခဲ့တဲ့ အႏုပညာလားဆိုတာ ေထာင့္ေပါင္းစံုက ေလ့လာၾကပါေတာ့တယ္။

ဤပို႕စ္ပါအခ်က္အလက္မ်ားကို History Channel: The Real Face of Jesus? ႏွင့္ www.wikimedia.com မွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္။ ဘာသာေရးႏွင့္ ဆက္ႏြယ္ခ်င္းမျပဳဘဲ အေျဖရခက္သည့္ ေရွးေဟာင္းလက္ရာတစ္ခုအေနျဖင့္ မ်ွေ၀ေလ့လာႏိုင္ပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳပါသည္။

သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္ ဆက္ပါဦးမည္။  

အပိုင္း(၂)
အပိုင္း(၃)

ဘ၀ကိုအားမေလ်ွာ့တဲ့ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာ မြန္ဒို Mondo Guerra

ၾကည့္ခဲ့တာ နည္းနည္းၾကာပါၿပီ။ အေမရိကန္က Project Runway လို႔ေခၚတဲ့ ဖက္ရွင္ျပိဳင္ပဲြတစ္ခုျဖစ္တဲ့  TV Reality Show တစ္ခုပါ။ ႏွစ္တိုင္း အဲဒီဖက္ရွင္ျပိဳင္ပဲြကို TVမွာလာလွ်င္ ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ျပိဳင္ပဲြလုပ္လာတာ အခုဆိုလ်ွင္ Season 8 (ရွစ္ႏွစ္) ရွိပါၿပီ။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ထူးျခားတာေလးေတြ ပါသလို ျပိဳင္ပဲြ၀င္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳ ခံစားခ်က္ေလးေတြပါပါတယ္။

ျပိဳင္ပဲြကို ၂၀၀၆ခုႏွစ္မွာ စခဲ့ၿပီး ျပိဳင္ပဲြရဲ႕ ေနရာကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ နယူးေယာ့ခ္စီးတီးမွာပါ။ ျပိဳင္ပဲြကို လက္ေရြးစင္ ၁၂ေယာက္နဲ႕ စပါတယ္။ အပတ္စဥ္တိုင္းမွာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုခ်င္းစီရွိၿပီး အဲဒီေခါင္းစဥ္နဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္းကို ဖန္တီးရပါတယ္။ ျပိဳင္ပဲြေခါင္းစဥ္တခုစီေအာက္မွာ  အမွတ္အနည္းဆံုးရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို တပတ္ခ်င္းစီမွာ ျဖဳတ္ပစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး အေကာင္းဆံုးသံုးေယာက္က်န္တဲ့ အထိပါ။ ေနာက္ဆံုးသံုးေယာက္က Newyork Fashion Week က်ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ Bryant Park မွာ ဖက္ရွင္ရွိဳးလုပ္ၿပီး ျပိဳင္ရပါတယ္။(ကမာၻမွာ အဓိကနာမည္အၾကီးဆံုး ဖက္ရွင္ျပပဲြကို Fashion week လို႕ေခၚပါတယ္။ တစ္ႏွစ္မွာ ေလးၾကိမ္က်င္းပၿပီး တစ္ၾကိမ္စီကို နယူးေရာ့ခ္၊ပဲရစ္၊လန္ဒန္၊ မီလန္ စတဲ့ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာပဲ က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။)  အေကာင္းဆံုးဆုရတဲ့သူက အေမရိကန္ေဒၚလာ တစ္သိန္း (ျမန္မာက်ပ္ေငြ သိန္းတစ္ေထာင္နီးပါး)အျပင္ ကမာၻေက်ာ္ ဖက္ရွင္မဂၢဇင္းျဖစ္တဲ့ Marie Claire Magazine မွာ သီးသန္႕ဒီဇိုင္းေဖာ္ျပခ်င္းခံရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး Bluefly.com မွာလည္း ဒီဇိုင္းေတြကို ေရာင္းခ်ခြင့္ရပါတယ္။ ဆုေတြက တကယ့္ကို ထုိက္တန္ေတာ့ အဲဒီျပိဳင္ပဲြက ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာတိုင္းရဲ႕ အိပ္မက္ေပါ့။ ေနာက္ၿပီး တီဗြီမွာလည္း အပတ္စဥ္ (ႏွစ္လ)နီးပါးေလာက္ ျပိဳင္ပဲြကို ျပေနေတာ့ အလိုလိုေနရင္း လူသိလာတာေပါ့ေလ။

အခု ဒီႏွစ္ Season 8 မွာေတာ့ အရမ္းကို ထူးျခားတဲ့ ျပိဳင္ပဲြ၀င္တစ္ေယာက္ပါလာတယ္။ သူ႕နာမည္က မြန္ဒို Mondo Guerra ပါ။ သူကေတာ့ မကၠဆီကိုလူမ်ိဳးနဲ႕ အေမရိကန္လူမ်ိဴးတို႕ စပ္ထားတာပါ။ သူ႕ပံုစံကို ၾကည့္လိုက္လ်ွင္ ေခါင္းေလးက ၾကီးေနၿပီး ခႏၶာကိုယ္က ေသးေနေတာ့ ကာတြန္းရုပ္ကေလးနဲ႕ တူပါတယ္။ ျပိဳင္ပဲြစ၀င္ကာစမွာ ဘယ္သူနဲ႕မွ သူစကားသိပ္မေျပာပါဘူး။ သူ႕ဒီဇိုင္းကိုပဲ အဓိက အာရံုထားပါတယ္။ အပတ္တိုင္းမွာလည္း သူ႕လက္ရာေတြက တိုးတက္လာပါတယ္။ ဒီဇိုင္နာေတြအားလံုးထဲ သူ႕လက္ရာေတြက အရမ္းကို သိသာထူးျခားလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သူ႕ရဲ႕ ခပ္ေတာက္ေတာက္အေရာင္ေတြ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ပိတ္စဒီဇိုင္းေတြေၾကာင့္ပါ။

မြန္ဒိုလို႕ ေျပာလိုက္ရင္ ပထမဆံုးေျပးျမင္မိတာက အေရာင္ပါ။ သူ႕အေရာင္ေတြက ခရမ္းေရာင္ေတြ ပန္းေရာင္ေတြ။ တကယ့္ကို မ်က္စိထဲမွာ စူးခနဲ ျဖစ္သြားမယ့္ အေရာင္မ်ိဳးေတြပါ။ ထူးျခားတာက သူ႕အေရာင္ေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြတဲ့ ခံစားမႈေတြ ေပးႏိုင္တာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး အေရာင္တစ္ခုနဲ႕ တစ္ခုကို ဆက္စပ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္စိၾကိမ္းေစမယ့္ အေရာင္ေတြက မ်က္စိထဲမွာ အေတာ့္ကို ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ အေရာင္ေတြ ျဖစ္သြားၾကပါတယ္။

ျပိဳင္ပဲြမွာ တခါတေလ ၀တ္ၿပီးသား သတို႔သမီးအရံေတြရဲ႕ ဂါ၀န္ေတြကို ဖက္ရွင္က်က် ထသြားထလာ၀တ္ရတဲ့ အက်ီၤေတြ ျဖစ္ေအာင္ ျပင္ခ်ဳပ္ရပါတယ္။ တခါတေလ အေမရိကန္သမၼတကေတာ္ ဂ်က္ကလင္းကေနဒီရဲ႕ အားကစား၀တ္စံုေတြကို နမူနာၾကည့္ၿပီး ဒီဇိုင္းဆဲြရတဲ့ အခါမ်ိဳးေတြလည္း ရွိပါတယ္။

အပတ္စဥ္၁၀ေရာက္တဲ့ ျပိဳင္ပဲြက မြန္ဒိုကို စိတ္၀င္စားစရာအေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေစတဲ့ ျပိဳင္ပဲြတစ္ခုဆိုလ်ွင္လည္း မမွားပါဘူး။ ျပိဳင္ပဲြနာမည္က There’s a pattern hereပါတဲ့။ ဒီဇိုင္နာေတြက သူလိုခ်င္တဲ့ အေရာင္ေတြ အစင္းေတြကို ရွာၿပီး ခ်ဳပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုဒီျပိဳင္ပဲြမွာေတာ့ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ အေရာင္ေတြအကြက္ေတြကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ဖန္တီးရပါတယ္။ အဲဒီလိုဖန္တီးဖို႕ Inspiration လုပ္ဖို႔အတြက္ ျပိဳင္ပဲြက်င္းပတဲ့ သူေတြက သူတို႕နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ မိသားစု၀င္ေတြ ခ်စ္သူရည္းစားေတြကို ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ျပိဳင္ပဲြ၀င္ေတြက သူတို႕ဘ၀နဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုးသူေတြနဲ႕ တေန႕တာေလ်ွာက္လည္ခြင့္ ေပးလိုက္ၿပီး သူတို႕ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀၊ ဒါမွမဟုတ္မိသားစု ပံုရိပ္ေတြ ထင္ဟပ္ေနတဲ့ ပိတ္စဒီဇိုင္းကို ဆဲြရမွာပါ။
မြန္ဒိုရဲ႕ အေမက မြန္ဒိုဆီကိုေရာက္လာၿပီး တေန႕တာ လည္ပတ္ၾကပါတယ္။ မြန္ဒို အဲဒီျပိဳင္ပဲြအတြက္ ဘာဆဲြမလဲ။ အပတ္စဥ္ ၁၀ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီဇိုင္နာ စုစုေပါင္း ၇ေယာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ စုစုေပါင္း ၁၃ေယာက္နဲ႔ စခဲ့တာ၊ ၆ေယာက္က ျပဳတ္သြားပါၿပီ။ က်န္ခဲ့တဲ့ လက္ေရြးစင္ေတြကလည္း တကယ့္အေတာ္ေတြခ်ည္းပဲ ဆိုေတာ့ မြန္ဒို အတြက္ အၾကိတ္အနယ္ ယွဥ္ျပိဳင္ရမယ့္ပဲြပါပဲ။

ေနာက္ေတာ့ မြန္ဒိုက သူ႕ထံုးစံအတိုင္းအတိုင္း ခပ္ေတာက္ေတာက္ခရမ္းေရာင္ကို အ၀ါေရာင္ေဘာင္ေလးေတြ ခတ္ထားတဲ့ အေပါင္းလကၡဏာေလးေတြနဲ႕ ပိတ္စဒီဇိုင္းကို ဆဲြပါတယ္။ အဲဒီအေပါင္းလကၡဏာေလးေတြက သူ႕ဘ၀ရဲ႕ သေကၤတပါပဲ။ သူ႕ရဲ႕ဒီဇိုင္းကို ေမာ္ဒယ္လ္က၀တ္ၿပီး Runwayေပၚတင္လိုက္တဲ့အခါ အမွတ္ေပးတဲ့ ဒိုင္လူၾကီးေတြေရာ ျပိဳင္ပဲြ၀င္ေတြကပါ ခ်ီးက်ဴးၾကပါတယ္။ ျပိဳင္ပဲြ၀င္အားလံုးက ပိတ္စဒီဇိုင္းရဲ႕ ေနာက္ခံဇာတ္လမ္းေလးေတြကို ရွင္းျပၾကေပမယ့္ မြန္ဒို ကေတာ့ ပထမေတာ့ ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ပဲ ေနပါတယ္။ ဒိုင္လူၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ Marie Claire fashion director Nina Gacia နီနာဂါဆီယာက ဒီလိုလွပတဲ့ ပိတ္စေနာက္ကြယ္က သူ႕ရဲ႕ဇာတ္လမ္းကို သိႏိုင္လ်ွင္ေကာင္းမွာပဲလို႕ ေျပာပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မြန္ဒိုက သူ႕ရဲ႕အေၾကာင္းကို ေျပာျပပါတယ္။ ပိတ္စေပၚက အေပါင္းလကၡဏာေလးေတြက HIV Positive Sign ပါ။ အသက္၂၂ႏွစ္အရြယ္မွာ မြန္ဒို ခမ်ာ HIVေရာဂါရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕မွာ ေရာဂါရွိေနတဲ့ အေၾကာင္းကို ဘယ္သူ႕ကိုမွ် မေျပာခဲ့ပါဘူး။ သူ႕အေမကိုေတာင္ ဖြင့္မေျပာဘဲ လ်ွိဳ႕၀ွက္ထားခဲ့တာ အခုဆိုလွ်င္ ၁၀ႏွစ္ေတာင္ရွိေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ဘ၀ကို သူစိတ္ဓါတ္မက်ပါဘူး။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ တင္းက်ပ္မႈေတြ ရွိေနေပမယ့္ သူ႕ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ပဲ အေကာင္းျမင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႕လို႕ သူ႕ရဲ႕ပိတ္စဒီဇိုင္းေလးနဲ႕ အက်ီၤဒီဇိုင္းေလးေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြပဲ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

တကယ္ေတာ့ HIVျဖစ္တာနဲ႕ လူေတြက ေသရမယ္လို႔ ထင္ၾကပါတယ္။ HIVေရာဂါဆိုတာ အသက္ရွင္မႈရဲ႕ ဟိုဘက္ တစ္ဖက္ကမ္းကို ကူးဖို႕အတြက္လက္မွတ္တစ္ခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ျဖတ္သန္းမယ္ က်န္းမာေရးလိုက္စားမယ္ဆိုလွ်င္ အဲဒီလက္မွတ္ဆိုတာ ကင္ဆာသမားေတြ ဆီးခ်ိဳသမားေတြေလာက္ေတာင္ အသံုးမက်ေတာ့ပါဘူး။ အခုဆိုလ်ွင္ မြန္ဒိုကိုပဲၾကည့္။ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ သူ႕ဘ၀ကို သူ႕တက္နဲ႕ ေလွာ္ေနတုန္းပါပဲ။

 

အပတ္စဥ္၁၀ျပိဳင္ပဲြမွာ မြန္ဒိုခ်ဳပ္လုပ္ထားတဲ့ ဒီဇိုင္းပါ။ အထူးျခားဆံုးက ခရမ္းေရာင္ ေဘာင္းဘီရွည္ပါပဲ။ အနက္ေရာင္ အေပါင္းလကၡဏာေလးေတြမွာ အ၀ါေရာင္ကြပ္ထားတဲ့ ပိတ္စဒီဇိုင္းက မြန္ဒို႕ဒီဇိုင္းပါ။ ဘေလာက္အက်ီၤနဲ႕ ကုတ္အက်ီၤပိတ္စေတြက အျပင္က ထပ္မံအားျဖည့္ထားတာပါ။

ေနာက္ဆံုးျပိဳင္ပဲြမွာေတာ့ မြန္ဒိုရယ္၊ ျပိဳင္ပဲြ၀င္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပဲ က်န္ပါတယ္။ မြန္ဒိုရဲ႕ ဒီဇိုင္းေတြကလွေပမယ့္ ေခတ္ေပၚဖက္ရွင္နဲ႕ ေစ်းကြက္၀င္ဒီဇိုင္းတစ္ခုအေနနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ျပိဳင္ဘက္ကို မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အားလံုးက မြန္ဒိုပဲ ရႏိုင္တယ္လို႕ ထင္ၾကေပမယ့္၊ ဒုတိယေနရာနဲ႕ပဲ မြန္ဒိုခမ်ာ ႏွစ္သိမ့္ခဲ့ရပါတယ္။ ျပိဳင္ပဲြၿပီးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ အႏိုင္ရေကာင္မေလးထက္စာရင္ မြန္ဒိုနာမည္က ပိုထင္ေပၚလာပါတယ္။  ေနာက္ထပ္လည္း သတိၱရွိမွဳ၊ တီထြင္ႏိုင္မႈေတြေၾကာင့္ သည့္ထက္ပိုၿပီး ေက်ာ္ၾကားဦးမွာပါ။ အဲဒီျပိဳင္ပဲြေလးက မြန္ဒိုကိုၾကည့္ၿပီး HIV ခံစားေနတဲ့သူေတြအားလံုး သတၱိရွိပါ။ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ျဖတ္သန္းပါ။ မိမိခံယူခ်က္နဲ႕ စိတ္၀င္စားမႈေတြအတြက္ ဘ၀ကို အရွံဳးမေပးတဲ့သူေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း ကိုယ္သိသေလာက္ လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ပါတယ္။ 

  

 အကဲျဖတ္ဒိုင္လူၾကီးေတြ

ေနာက္ဆံုးျပိဳင္ပဲြမွာေတြ႕ရတဲ့ မြန္ဒို

မြန္ဒိုရဲ႕ ျပိဳင္ပဲြ၀င္လက္ရာမ်ား

 

 

 

 

 

 

 Reference: http://www.mylifetime.com/shows/project-runway

ဖန္တီးခဲ့မိေသာဒီဇိုင္းမ်ား(၂)

 ၿပီးခဲ့တဲ့လက ကၽြန္ေတာ္ ဆဲြခဲ့တဲ့ ဒီဇိုင္းေလးနဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ အဆက္ပါ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ဒီဇုိင္းက လက္ရာက အာရွမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႕ရတဲ့ Tropical Modern House ဒီဇိုင္းလို႕ေျပာလို႕ရမွာပါ။ Surbanaမွာတုန္းက အဲဒီဒီဇိုင္းကို ေရးဆဲြၿပီး ေဆာက္လုပ္မယ့္ အိမ္ရွင္ကို ျပခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ရွင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာက ေဆာက္လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္နဲ႕ အေသးစိတ္ Detail ျပႆနာပါ။ သစ္သားေတြနဲ႕ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ အိမ္က လြယ္မလိုလိုနဲ႕ ပညာခန္းျပရပါတယ္။ Interior Designer ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဗိသုကာပညာရွင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီဇိုင္းေကာင္းေကာင္းထြက္ဖို႕ Detail ေကာင္းေကာင္းႏိုင္ဖို႔လိုပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ နည္းနည္းသက္သာမယ္ထင္တဲ့ ဒီဇိုင္းဘက္ကိုု လွည့္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အခုေခတ္စားေနတဲ့ Shape and Form ေပၚမွာပဲ မူတည္တဲ့ ဒီဇိုင္းပါ။

ကၽြန္ေတာ့္Boss က Plan (space planning)ကို မေျပာင္းဘဲ Elevationကိုပဲ ေျပာင္းၿပီး ဒီဇိုင္း ျပန္ဆဲြပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းေတြ မေျပာင္းဘဲ မ်က္ႏွာကို ပလတ္စတစ္ ဆာဂ်ရီသံုးၿပီး ေျပာင္းလိုက္သလိုပဲ။ တခါတေလ ဒီဇိုင္းဆိုတာ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈ၊ လိုအပ္ရင္ အသြင္ေျပာင္းႏိုင္မႈ ရွိရတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူရင္း အေျခခံေတြ မေပ်ာက္ဖို႔လိုပါတယ္။ မူရင္းအေျခခံေပ်ာက္ရင္ ဒီဇိုင္းပါ ကိုးယိုးကားယား ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒီဒီဇိုင္းမွာေတာ့ Space Planning နဲ႕ Life Styleကို အဓိက ထားၿပီး အိမ္ရဲ႕ အက်ီၤကို ေျပာင္း၀တ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဒီဒီဇိုင္းကို သံုးျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဇိုင္းေတြကို Sketch up မွာဆဲြပါတယ္။ Sketch up က ဒီဇိုင္နာေတြအတြက္ လြယ္ကူတဲ့ ဒီဇိုင္းSoftware တစ္ခုပါ။ Sketch up model ကို Artlantis Studio Rendering software သံုးၿပီး render လုပ္ထားပါတယ္။ Artlantis က လြယ္ကူတဲ့ Software တစ္ခုပါ။ Sketch up model ကို သံုးၿပီး3Dmax တို႕မွာလည္း Render လုပ္လို႕ရပါတယ္။

 

အိမ္ရဲ႕ေရွ႕ဘက္ကေန ပင္မဧည့္သည္ခန္းကို ျမင္ရပံု။

 ပင္မွ ဧည့္ခန္းေဆာင္၀င္ေပါက္။ ဧည့္ခန္းက အျပင္ကေနၾကည့္လ်ွင္ ႏွစ္ထပ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ တစ္ထပ္တည္းပါပဲ။ အတြင္းဘက္ အျမင့္ကေတာ့ ႏွစ္ထပ္နီးပါးရွိပါတယ္။

အေနာက္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူထားတဲ့ ပင္မဧည့္ခန္းပါ။ ဒီဘက္ကေန ၾကည့္လ်ွင္ေတာ့ ဧည့္ခန္းအေပၚဘက္မွာ စာၾကည့္ခန္းရွိပါတယ္။ ေအာက္ဘက္မွာေတာ့ ငါးကန္ပါ။ 

 

ဒါကေတာ့ စာၾကည့္ခန္းပါ။ စာၾကည့္ခန္းကေနလွမ္းၾကည့္ရင္ ေဂါက္ကြင္းကို ျမင္ရပါတယ္။ေနာက္ၿပီး ပင္မဧည့္ခန္းေဆာင္ကိုပါ စီးၾကည့္လို႔ရပါတယ္။

ဒါကေတာ့ မိသားစုေတြအတြက္ သီးသန္႕၀င္ေပါက္ပါ။ ေရွ႕ကို ေငါထြက္ေနတဲ့ နံရံက ပင္မဧည့္သည္ေဆာင္ေတြနဲ႕ သီးျခားေလးျဖစ္ေစပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေလွကားထစ္ေလးေတြရဲ႕ အေထာက္အပံ့လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္ေျခမွာ ဘာမွေထာက္ထားတာ မရွိတဲ့ အတြက္ ေလွကားထစ္ေလးေတြက ေလမွာ၀ဲေနသလို ျဖစ္ေအာင္ပါ။

 အိမ္ရဲ႕ေနာက္ေက်ာပါ။ ဘယ္ဘက္မွာ လက္ဖက္ရည္ေဆာင္နဲ႕ ေအာက္ေျခက ဧည့္သည္အခန္းပါ။ အလယ္မွာ ငါးကန္ရွိၿပီး။ ညာဘက္မွာေတာ့ မိသားစုအိပ္ခန္းေတြပါ။ ေအာက္ဘက္မွာေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္ေပါ့။ အခန္းအားလံုးက ေဂါက္ကြင္းကို မ်က္ႏွာမူထားပါတယ္။

ႏွစ္ထပ္ျမင့္တဲ့ မိသားစုအိပ္ခန္းေတြပါ။ 

 အေပၚထပ္ စာၾကည့္တိုက္ရွိတဲ့ အထပ္ပါ။ ဒီအခန္းေလးကေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဧည့္သည္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စုစုစည္းစည္း အပမ္းေျဖတဲ့ ေနရာပါ။

 အေပၚထပ္မွာ ရွိတဲ့ ဥယ်ာဥ္ေလးပါ။

 

ေဂါက္ကြင္းကေန ျမင္ရတဲ့ အိမ္ပံုစံပါ။

 ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီဇိုင္းဆဲြၿပီးရင္ ေမာ္ဒယ္ေလးေတြ လုပ္ရပါတယ္။ ဒီေမာ္ဒယ္လ္က စကၠဴေတြနဲ႕ လုပ္ထားပါ။ ေမာ္ဒယ္လ္ေကာင္းေကာင္းက ကိုယ့္ရဲ႕ Presentation ကို အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျပဳပါတယ္။