ဂရိတို႕ရဲ႕ပြန္ေပျမိဳ႕အပိုင္းအစမ်ား- ပြန္ေပရဲ႕ေနာက္ဆံုးရုပ္ၾကြင္း

ပြန္ေပဆိုရင္ ပန္းခ်ီဆရာေတြကေတာ့ အနီေရာင္နဲ႕ တဲြၿပီး မွတ္မိမလားပဲ.. ခပ္ရဲရဲနဲ႕လွတဲ့ အနီေရာင္ကိုး။ ပြန္ေပအေၾကာင္းကို Art history သင္တုန္းကေတာ့ နည္းနည္း တီးမိေခါက္မိတယ္။ စိတ္၀င္တစားၾကီး ရွိလားေမးရင္ သိပ္မရွိခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္သိတာနည္းလို႕ပါ။ ဒါေပမယ့္ ပြန္ေပနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ေရွးေဟာင္းလက္ရာ ျပခန္းကို သြားၾကည့္မိတဲ့ေနာက္ပိုင္း အီတလီမွာ ရွိတဲ့ ပြန္ေပျမိဳ႕ေဟာင္းကို သြားလည္ခ်င္စိတ္ေပၚလာမိတယ္။ အဲဒီျပခန္းက ၁၆ရက္ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀ကေန ၂၃ ဇန္န၀ါရီ၂၀၁၁အထိ Singapore National Museum မွာ ျပထားတဲ့ ျပခန္းေပါ့။

ျပခန္းအ၀င္

အဲဒီျပခန္းအ၀င္တည္႔တည္႔မွာ ေခြးေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ရုပ္ၾကြင္းတစ္ခုကို ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီရုပ္ၾကြင္းက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္နီးပါးကပါ။ ရုပ္ၾကြင္းဆိုၿပီး အရိုးစုေတြလို႔ မထင္ပါနဲ႕။ တကယ့္ကို ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႕ တူတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းပါ။ လည္ပင္းမွာ သားေရလည္ပတ္ေလးေတာင္ ပါေသးတယ္။ ေဘးနားမွာေတာ့ လင္မယားလို႔ထင္ရတဲ့ အတဲြတတဲြ။ ေယာက်္ားလုပ္သူက မိန္းမလုပ္သူကိုလွမ္းၿပီး ထိဖို႔ၾကိဳးစားေနတဲ့ ပံုစံနဲ႕ ေသဆံုးေနတဲ့ ရုပ္အေလာင္းပါ။ အဲဒါေတြကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္နီးပါးက ပြန္ေပျမိဳ႕ကို မီးေတာင္ေခ်ာ္ရည္ေတြလႊမ္းၿပီး ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ရုပ္အေလာင္းေတြေပါ့ေလ။

ပြန္ေပျမိဳ႕ဆိုတာ အလြန္ စည္ကားခဲ့တဲ့ ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕ပါတဲ့။ ေအဒီ၇၆မွာ အနီးအနားက ဗီြဆူဗီြးရပ္မီးေတာင္ေပါက္ကဲြၿပီး ပ်က္ဆီးခဲ့ပါတယ္။ ပြန္ေပျမိဳ႕နဲ႕အတူ အနီးအနားက ဟာက်ဴလမ္းနီးယမ္းျမိဳ႕ေတြပါ ပ်က္ဆီးသြားတယ္။ မီးေတာင္ကေန ေခ်ာ္ရည္ပူေတြ၊ ဂတ္စ္ေတြ၊ ျပာပူေတြ၊ ေက်ာက္ခဲ အပိုင္းအစေတြက မိုးေတြရြာသလိုပဲ က်လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ပြန္ေပမွာေတာ့ လတစ္ေထာင့္ငါးရာေလာက္ေသဆံုးၿပီး၊ ဟာက်ဴလမ္းနီးယမ္းမွာေတာ့ လူသံုးရာေလာက္ေသတယ္လို႔ ယူဆၾကပါတယ္။

ပြန္ေပျမိဳ႕မီးေတာင္ေပါက္ကဲြပံု (From Wikimedia)

မီးေတာင္ကမနက္ ၁၁နာရီကေန ေန႕လည္ ၁၂အတြင္း (တစ္နာရီအတြင္း)မွာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေပါက္ကဲြေတာ့ လြတ္ျပီထင္တဲ့ ျမိဳ႕ထဲမွာ က်န္ခဲ့တယ္လူေတြ ေခြးေရာလူေရာမက်န္ေသကုန္ပါတယ္။ ပထမဆံုး မီးေတာင္ေပါက္ကဲြရာကေန လြင့္စင္လာတဲ့ ေက်ာက္တံုးအပိုင္းအစေတြ၊ အၾကိမ္ၾကိမ္လွဳပ္ခတ္ေနတဲ့ ငလ်င္ေတြက ျမိဳ႕ထဲမွာ ရွိတဲ့ အမိုးေတြကို အရင္ဆံုး ဖ်က္ဆီးလိုက္ပါတယ္။ အမိုးေတြပ်က္ဆီးသြားတာနဲ႕ ျပာပူေတြ ရႊံရည္ေတြက အေဆာက္အဦးေတြထဲကို ေနရာလပ္ေတြ၊ အရာ၀တၳဳေတြေပၚ၀င္ၿပီး ဖံုးလိုက္ပါတယ္။ ေခ်ာ္ရည္ေတြ အ၇ွိန္နဲ႕ ေျပးဆင္းလာခ်ိန္မွာ အေဆာက္အဦးထဲမွာ ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ ျပာေတြက နံရံပန္းခ်ီေတြ၊ အိမ္သံုးပစၥည္းေတြကို အုပ္ၿပီးကာကြယ္ထားလိုက္သလိုျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အခုပြန္ေပျမိဳ႕ရဲ႕ ေရွးေဟာင္းလက္ရာေတြကို မပ်က္မဆီးဘဲ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ည္ၿပီး ကာကြယ္လိုက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ျပာေတြ ေခ်ာ္ရည္ပူေတြေအာက္ကို ပြန္ေပျမိဳ႕တစ္ခုလံုးေရာက္သြားၿပီး ေနွာင္းလူေတြက ဘယ္မွာျမိဳ႕ရွိခဲ့မွန္းမသိေအာင္ကို ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။

ယခုလက္ရွိျမိဳ႕ေဟာင္း

၁၇၄၈မွာ ေနပယ္လ္ဘုရင္ၾကီးအတြက္ ေႏြရာသီ နန္းေတာ္ေဖာင္ေဒးရွင္းတူးရင္း ဟာက်ဴးလမ္းနီးယမ္းျမိဳ႕ေဟာင္းကို ျပန္လည္ ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။၁၈၆၀က်ေတာ့မွ ျမိဳ႕ႏွစ္ျမိဳ႕လံုးကို စနစ္တက်ျပန္လည္တူးေဖာ္ရင္းနဲ႕ မီးေတာင္ျပာေတြအလႊာမွာ ေလဟာနယ္ေလးေတြတခ်ိဳ႔ကို ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီေလဟာနယ္ထဲမွာ လူ႔အရိုးစုေတြေတြ႕တာနဲ႕ အဲဒီေလဟာနယ္က ဘာေတြျဖစ္ႏိုင္မလဲဆိုၿပီး ပလာစတာအရည္ေတြ ေလာင္းထည္႕ၿပီး အေအးခံၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ပြန္ေပျမိဳ႕သားေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ၾကြင္းေတြမွန္းေတြ႕ရတယ္။

သမိုင္းပညာရွင္ေတြက ပလာစတာရုပ္ၾကြင္းေတြကို ၾကည့္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ေနာက္ဆံုးခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုခံစားခဲ့ရသလဲ ဘယ္လိုေသဆံုးခဲ့သလဲဆိုတာကို ေလ့လာၾကပါတယ္။ မီးေတာင္ေပါက္ကဲြရာကေန ၁၀ကီလိုမီတာပဲေ၀းတဲ့ ပြန္ေပျမိဳ႔မွာ မီးေတာင္ကေနစီးလာတဲ့ အရမ္းပူတဲ့ ျပာပူေတြနဲ႕ အဆိပ္ဓါတ္ေငြ႕ေတြ႕ေၾကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရတယ္။ အေဆာက္အဦးတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ လူေတြခမ်ာလည္း အပူရွိန္ေၾကာင့္ မီးဖိုထဲ ထည့္ဖုတ္လိုက္သလို အရွင္လတ္လတ္ေသကုန္ပါတယ္။ အရမ္းပူျပင္းတဲ့ ျပာပူေတြက ေသဆံုးသူေတြရဲ႕ေလာင္ကၽြမ္းေနတဲ့အသားရည္ေပၚ ခ်က္ခ်င္းဖံုးသြားၿပီး အသားစေတြထဲကို တိုး၀င္သြားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေသဆံုးတဲ့ လူေတြကို ပလာစတာကိုင္လိုက္သလိုပါပဲ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေတာ့ လူ႕ခႏၥာအစိတ္အပိုင္းေတြက ပ်က္စီးသြားၿပီးအသားစေတြ၀င္ေနတဲ့ ျပာေတြကေတာ့ ေသဆံုးသူေတြရဲ႕ ပံုစံအတိုင္းမပ်က္မစီးပဲ က်န္ခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ အခုျပတိုက္မွာ လူေတြရဲ႕ရုပ္ၾကြင္းဆိုတာ အဲဒီပလာစတာအရုပ္ေတြပါပဲ။

အိမ္သားေတြက ေဘးလြတ္ရာေျပးခ်ိန္မွာ အိမ္ကိုေစာင့္ေပးဖို႔ ဒီေခြးေလးကို ခ်ိန္းၾကိဳးနဲ႕ တိုင္မွာ ခ်ည္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ရဲ႕ ခန္းမထဲကို မီးေတာင္ေခ်ာ္ေက်ာက္ေတြက်လာၿပီး တျဖည္းျဖည္းျပည့္သြားခ်ိန္မွာ ဒီေခြးေလးက အဲဒီေက်ာက္တံုးပံုေတြေပၚ ေျပးတက္ၿပီး အႏၱရာယ္က လြတ္ေအာင္ ေျပးေပမယ့္ေနာက္ဆံုး မီးခိုးေတြ ျပာေတြေၾကာင့္ အသက္ရွဴက်ပ္ၿပီး ေသပါတယ္။

အိမ္တစ္အိမ္မွာေတြ႕ရတဲ့ ေယာက်ာ္းနဲ႕ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ပါ။ ေယာက္်ားက အမ်ိဳးသမီးဆီလွမ္းေနဆဲမွာ အသက္ရွဴက်ပ္ၿပီး ေသပါတယ္

အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ေယာက္ပါ။ ေဘးလြတ္ရာကိုေျပးရင္း သူမရဲ႕ အက်ီၤလက္စနဲ႕ မ်က္ႏွာကို အုပ္ထားပါတယ္။ အက်ီီၤရွည္တစ္ခုကိုလည္း ခါးခ်ည္တစ္ခုနဲ႕ ၀တ္ထားျပန္ပါေသးတယ္။ ပလာစတာမွာ အက်ီၤေကာက္ေၾကာင္းေလးကအစ ျမင္ရပါတယ္။

ဒီဟာကေတာ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရုပ္ၾကြင္းပါ။ လက္နဲ႕ ပါးစပ္ကို အုပ္ထားပါတယ္။

အက်ဥ္းသားလို႔ ထင္ရပါတယ္။ ေျခေထာက္မွာ သံေျခက်င္း ရွိေနပါတယ္။ ဒီလူက ျမိဳ႕ဂိတ္ကိုေရာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ ေသဆံုးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ပြန္ေပျမိဳ႕က စျပစ္ျခံေတြရွိတဲ့ ေနရာတစ္ခုပါ။ အိမ္ (Villa)တစ္ခုကို တူးေဖာ္ရင္း အိမ္ခန္းတစ္ခန္းမွာ ဒီ၀က္ရုပ္ၾကြင္းကို ေတြ႕ခဲ့တာပါ။ ေဘးလြတ္မယ္ထင္တဲ့ ေနရာမွာ ထားခဲ့တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ဒီရုပ္ၾကြင္းကေတာ့ ထင္ရွားတဲ့ ရုပ္ၾကြင္းပါ။ ဒီလူက ဘြတ္ဖိနပ္နဲ႕ ကုတ္အက်ီၤကို ၀တ္ထားပါတယ္။ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ရင္း ကုတ္အက်ီၤအနားစနဲ႔ ပါးစပ္ကိုပိတ္ထားရင္းေသရွာပါတယ္။

စကာၤပူျမဴစီယမ္ရဲ႕ လက္ကမ္းစာေစာင္ပံု

ျပခန္းရဲ႕ က်န္တဲ့လက္ရာမ်ားကို အလ်ဥ္းသင့္သလို ဆက္လက္ေရးသားသြားပါမည္။