ဖက္ရွင္နဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္မိျခင္း

တခါတေလ ဖက္ရွင္နဲ႕ပါတ္သက္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္အေတာ့္ကို စိတ္၀င္စားတယ္။ လွလွပပ စမတ္က်က် ၀တ္ထားတဲ့လူေတြ႕ရင္ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ေငးမိေရာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုက ျပည့္ျပည့္စံုစံုမရွိေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက အ၀တ္အစားေကာင္းေကာင္းဆိုတာ တစ္စံုတစ္ေလေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ အလယ္တန္းအထက္တန္းေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္၊ ပုဆိုးေကာင္းေကာင္း ၀တ္တတ္လာတဲ့အခါ သူမ်ားတကာေတြလို ထည္လဲ ၀တ္ခ်င္လာတယ္။ ကံေကာင္းေတာ့ ေဖေဖက အထက္တန္း ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီးဆိုေတာ့ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး အိမ္မွာ ပုဆိုးဆိုတာ လာကန္ေတာ့တဲ့လူေတြရွိေတာ့ ေပါမွေပါ။ တခါတေလ ေဖေဖေတာင္ သူ႔ကို ဘာလာကန္ေတာ့မွန္းမသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ေမေမ့နားကပ္ၿပီး ပုဆိုးအသစ္ဆို ကိုယ့္ဗီရိုထဲ ထည့္သိမ္းလိုက္ေတာ့တာပဲ။ အငယ္ဆံုးဆိုေတာ့ ဆိုးတာလည္းပါတာေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ စကာၤပူေရာက္လာတယ္။ ေတြ႔သမွ်ု၀ယ္၀တ္ခ်င္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေက်ာင္းၿပီးသြားရင္ ၀ယ္၀တ္မယ္လို႔ အားခဲထားျပန္တယ္။ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့လည္း တင္ေနတဲ့ အေၾကြးေတြကို ဆပ္ေနရေတာ့ အ၀တ္အစားအသစ္ဘက္ကို မလွည့္ႏိုင္ျပန္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္လိုက္သမွ်ကလည္း စကာၤပူေဒၚလာ တစ္ရာေအာက္က မဆင္းဘူး။ ဒါနဲ႕ပဲ အၾကံဥာဏ္ထုတ္ၿပီး ရန္ကုန္က အပ္ခ်ဳပ္ဆိုင္ေတြမွာ လိုက္အပ္ၾကည့္တယ္။ ကိုယ္က ပံုဆဲြ၊ နမူနာ ရွပ္အက်ီၤပံုစံေပးေပါ့ဗ်ာ။ ပထမစက္ခ်ဳပ္သမားဆီမွာ မေအာင္ျမင္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ေျပာင္းရတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္လည္း မေအာင္ျမင္ျပန္ဘူး။ သူတို႔က ကိုယ္ေပးတဲ့ cutting ကို ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ခါးေလးသိမ္ေအာင္ ညွပ္ၿပီး ကိုယ္နဲ႕ အေနေတာ္ေလးခ်ဳပ္တာကို သေဘာက်တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က အပ္ခ်ဳပ္သမားေတြက ခါးသိမ္ရင္ မိန္းကေလး cutting ဆိုၿပီး ဒဲ့ၾကီးေတြ လုပ္လုပ္ျပစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း တတိယေျမာက္က်ေတာ့မွ အဆင္ေျပသြားေတာ့တယ္။ အဲဒါေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ေလာက္ကေပါ့။ အခုေတာ့လည္း ရွပ္အက်ီၤဆိုရင္ ၀ယ္မ၀တ္ေတာ့ဘူး။ ခ်ဳပ္၀တ္တာမ်ားတယ္။

အခုေတာ့ ပုံမွန္ခ်ဳပ္၀တ္တာထက္ တဆင့္တက္ၿပီး စီးပြားေရးနည္းနည္းဆန္ခ်င္လာတယ္။ ကိုယ္မေတာက္တေခါက္ ဒီဇိုင္းလုပ္ထားတဲ့ အက်ီၤေတြကို အြန္လိုင္းမွာ ေရာင္းမလို႕ေလ။ အခုထက္ထိေတာ့ ကိုယ့္၀က္ဆိုဒ္ကိုနာမည္ေပးဖို႕စဥ္းစားတုန္းပါပဲ။ ဒီႏွစ္ေက်ာင္းျပန္တက္ဖို႔ လုပ္ထားေတာ့ အဲဒါေလးကိုပဲ part time အေနနဲ႕ လုပ္ရမွာ။ ေက်ာင္းကလည္း Full Time…..။ တက္မွာကလည္း Interior design ဆိုေတာ့ အခ်ိန္ရဖို႔ သိပ္လြယ္မယ္မထင္မိဘူး။ ေက်ာင္းလခကလည္း တစ္ႏွစ္ကို စကာၤပူေဒၚလာ တစ္ေသာင္းခုႏွစ္ေထာင္ဆိုေတာ့ Bank Loan ရမွပဲ ျဖစ္မွာ။ ေက်ာင္းေခၚစာေတာ့ရၿပီ။ bank loan ေလ်ွာက္ဖို႕ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး အြန္လိုင္းကိစၥေလး အဆင္ေျပသြားရင္လည္း မဆိုးပါဘူး။ အခုေတာ့ ၾကိဳးစားလိုက္ဦးမယ္။ စာဖတ္သူေတြလည္း ကၽြန္ေတာ့္ဒီဇိုင္းလုပ္ထားတာေလးၾကည့္ၿပီး ကြန္႔မန္႔ေလးေပးခဲ့ပါ။ ေဘာင္းဘီေရာ အက်ီၤေရာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္မခ်ဳပ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္လက္ရာေတြပါ။ ေကာင္းတာ ဆိုးတာေလး အၾကံဥာဏ္လိုခ်င္လို႔ပါ။ (အားလံုးကေျပာတယ္ အက်ီၤကလွတယ္ ေမာ္ဒယ္က ဖ်က္ေနတာတဲ့ း)…this is the cheap way to get model lay….  ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ေပးတဲ့ ကိုဘိုဘို(မိုးကုတ္သား)ကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ဗ်ာ)