ကၽြန္ေတာ္၊ ရာသီဥတုနဲ႕ ေယာက်္ားမိန္းမ

တခါတေလ Lasalle-Sia ေက်ာင္းတုန္းက အေၾကာင္းေလးေတြ ေတြးမိလ်င္ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္တယ္။ စိတ္ညစ္စရာေတြလည္း ေပၚေပၚလာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတြးမိလိုက္လ်င္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာေတြက အမ်ားသား။

ကၽြန္ေတာ္ Level 2 (second year) စတက္ခ်ိန္ေပါ့။ Level 2 ေရာက္မွ Interior Design ကို စသင္ရတယ္။ ပထမဆံုးစာသင္ႏွစ္၀က္ကေတာ့ စိတ္၀င္စရာေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သင္သမ်ွေတြက အသစ္အဆန္းေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကိုး။ မွတ္မွတ္ရရ Material Board လုပ္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ Material Board ဆိုတာ အခန္းတစ္ခုကို အလွဆင္ေတာ့မယ္၊ ဖန္တီးေတာ့မယ္ဆိုရင္ သံုးမယ့္ အိမ္ေဆာက္ပစၥည္းေတြနဲ႕ အလွဆင္ပစၥည္းေတြရဲ႕ အေရာင္နဲ႕ ပစၥည္းေတြရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကို customerကို ျပဖို႕ မာတဲ့ အရာ၀တၱဳတစ္ခုခုေပၚမွာ ေကာ္နဲ႕ ကပ္ၿပီး စီစီရီရီျပသရတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ Contractorေတြက ၾကမ္းခင္းဘယ္ေနရာကို ဘယ္ေၾကြျပား၊ ဘယ္သစ္သားစသည့့္ျဖင့္ ေဖာ္ျပသလိုပါပဲ။ ဒီMateril Board က ဒီဇိုင္နာတစ္ေယာက္အတြက္ အေရးၾကီးပါတယ္။ သူ႕ရ႕ဲ အေတြးအျမင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ Material Board ကို ၾကည့္ၿပီး သိႏိုင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းမွာ ဆရာမSuhanက ဒိMaterial Boardနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး အေတြးအေခၚေလးတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္တို႔ေခါင္းထဲကို ရိုက္သြင္းေပးခဲ့တယ္။ အဲဒါက Material Board မွန္သမ်ွ Artistic (အႏုပညာ) ျဖစ္ေနရမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြခဲြၿပီး ေလ့က်င့္ခန္းေလးေတြ လုပ္ခိုင္းတယ္။

ပထမေခါင္းစဥ္က Myselfတဲ့။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္း မသိဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ Personalityကို ဒိ Material Board ေတြမွာ ဘယ္လို ဘာသာျပန္ရမွန္းမသိဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ပန္းခ်ီပန္းပုအႏုပညာနဲ႕ဆိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ေရာင္းတဲ့ Bras Basah Complexမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ Art Friend ဆိုင္မွာ လိုတာေလးေတြ သြား၀ယ္ရတယ္။ ပရိုခ်က္တစ္ခုအတြက္ တစ္ခါတစ္ခါ အ၀ယ္ထြက္ရင္ စကာၤပူေဒၚလာ ၂၀ေလာက္က အသာေလးပဲ။ ေစ်းၾကီးလြန္းလို႕ ေက်ာင္းသားေတြက နာမည္ဖ်က္ၿပီး Art enemy လို႕ေတာင္ ေခၚၾကေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း အျဖဴအမဲ ကတ္ထူႏွစ္ခုရယ္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တဲ့ သံဇကာျပားေလးတစ္ခ်က္ကို ၀ယ္ၿပီး Material Board လုပ္တယ္။ ေက်ာင္းက စတူဒီယိုထဲ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟိုစပ္ဒီစပ္ ဟိုကပ္ဒီကပ္နဲ႕ လုပ္လိုက္ေသးတယ္။ သံဇကာေလးကို ေကြး၊ ၿပီးေတာ့ အလကားရထားတဲ့ ခရမ္းေရာင္ငွက္ေမြးေလးေတြကို အလယ္မွာ သိပ္ထည့္ၿပီး အျမန္ၿပိးလိုက္တယ္။

ပရိုခ်က္ေတြ တင္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဆရာမက အေကာင္းဆံုးေတြ ေရြးၿပီး တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ယွဥ္ျပ။ ဘယ္အရာက ေကာင္းတယ္ ဘယ္အရာက မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး ႏႈိင္းယွဥ္ေရာ။ မေကာင္းဘူး အေျပာခံရတဲ့ လူေတြကေတာ့ မ်က္ႏွာေတြ သုန္မႈန္ေနတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အလယ္အလတ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းဆံုးထဲမပါေတာ့ စိတ္ညစ္မိတယ္။ ဆရာမက ရွင္းျပခိုင္းလို႔ မိမိရဲ႕ Material Boardကို ရွႈင္းျပရေသးတယ္။အျပင္ပန္း သံစကာက ကၽြန္ေတာ့္ သြင္ျပင္လကၡနာလိုပဲ ၾကမ္းတမ္းခိုင္မာမႈရွိၿပီး ငွက္ေမြးေလးေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ႏူးညံံမႈရိွတာကို ျပခ်င္တာလို႔ ဆိုလိုက္ေတာ့ ေဘးနားက ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက Very Gay လို႔ေတာင္ ၀ိုင္းေနာက္က်တယ္။ ငွက္ေမြးေလးေတြေၾကာင့္ေပါ့။ ဘယ္လိုပဲ စစ၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အလကားရတဲ့ ငွက္ေမြးနဲ႕ ပရိုခ်က္တစ္ခု ၿပီးသြားတာ ေက်းဇူးတင္ရမယ္။

Myself

ေနာက္ထပ္ေခါင္းစဥ္က Season ရသီဥတုတဲ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အရင္လို Material Board တစ္ခုတည္း လုပ္လို႔မရေတာ့။ အနည္းဆံုး သံုးခုလုပ္ရမယ္တဲ့။ ကုန္ေပါက္ေတြကို ေတြးမိရင္း ဦးေဏွာက္ေျခာက္လာျပန္ေရာ။ မတတ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျဖေတြးရင္း… စကၠဴဘူးေတြထဲမွာ ပိုလို႔ အတိုအထြာေတြ ေကာက္သိမ္းထားတဲ့ Model လုပ္တဲ့ အပိုင္းအစေတြနဲ႕ ရာသီဥတု တစ္ခုခ်င္းစီ ဘယ္လို ဖန္တီးရရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားရျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ 3d Model လုပ္ဖို႔ဆိုၿပီး ၀ယ္စုထားတဲ့ သတၱဳျပားေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတယ္။ Metallic ကာလာဆို ကၽြန္ေတာ္က ၾကိဳက္ေတာ့ Model လုပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္သံုးမိတယ္။ ေတာက္ေျပာင္ေနတဲ့ သြပ္ေရာင္က မိုးခ်ိမ္းတဲ့ အခါလတ္သြားတဲ့ အေရာင္မ်ိဳးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ပါကင္ထုပ္ရင္ သံုးတဲ့ ပလပ္စတစ္အဖုေလးေတြကို မိုးစက္လိုလုပ္ သတၳဳျပားနဲ႕တဲြလိုက္ေတာ့ မိုးရာသီတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးလိုက္ႏိုင္တယ္။

မိုးရာသီ

ေဆာင္းရာသီ

ေဆာင္းရာသီကို ကၽြန္ေတာ္ အျပာေရာင္တစ္ခုလို႔ ျမင္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီ Materal Board က အျပာေရာင္ေလးေတြ လႊမ္းေနျပန္ေရာ။ ေဖာ့လံုးအၾကီးအေသးေလးေတြ၀ယ္ အျပာေရာင္နဲ႕ အျဖဴေရာင္ေရာၿပီး ေဆးျခယ္။ ေနာက္ခံမွာ ျမန္မာလို ေဆာင္းရာသီေတြ ေရးလိုက္ေသးတယ္။ ဆရာမက အဲဒါက ဘာဘာသာစကားလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ရိုးရိုးပဲ ျမန္မာစာလို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ တခါတေလ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ပရိုခ်က္ေတြမွာ ျမန္မာနဲ႕ဆိုင္တာေလးေတြ ထည့္ခ်င္မိသား။

ေႏြရာသီ

ေႏြဦးရာသီ

ေႏြဦးနဲ႕ ေႏြရာသီက်ေတာ့ ႏွစ္ခု ကၽြန္ေတာ္လုပ္လိုက္တယ္။ ေႏြဦးမွာ ပန္းေတြ ေတာ္ေတာ္ပြင့္ၾကေတာ့ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ကာလာေတြ သံုးမိတယ္။ ေႏြရာသီအတြက္ၾကေတာ့ သိပ္ၿပီး ေခါင္းရွဳပ္ခံစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ သစ္ကိုင္းေျခာက္ေလးေတြ ဟိုကပ္ဒီကပ္ လုပ္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္ ပရိုခ်က္ေတြ တင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရာသီဥတုေလးေတြ ေရွ႕ဆံုးမွာ ေနရာယူႏိုင္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ဆံုးေလ့က်င့္ခန္းနာမည္ကေတာ့ Gender တဲ့။ က်ားမ ပံုစံသေကၤတပါတဲ့ အရာႏွစ္ခု ဖန္တီးရမယ္ေလ။ အေကာင္းဆံုး Board ကို ေရြးမယ္ဆိုလို႔ ေက်ာင္းသားေတြ အျပိဳင္အဆိ္ုင္ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ တခါတေလ ဒိဇိုင္နာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ မလြယ္ပါဘူး။ အျပိဳင္အဆိုင္ အတြန္းအပို႔ေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီတစ္ခါေတာ့ သူမ်ားထက္ ထူးေအာင္ေတာ့ လုပ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။ သိတဲ့ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေဏွာက္က မဟုတ္တယုတ္ေတြဆို ဖ်တ္ခနဲပဲ။ ပုလင္းကဲြေတြနဲ႕ အက်ီၤခ်ဳပ္ၿပီး ကေခ်သည္တစ္ေယာက္ကို ၀တ္ခိုင္းကခိုင္းတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ အခုလည္း ဒီGender အတြက္ အေတြးေတြ ရေနျပန္ၿပီ။ တခ်ိဳ႕အတန္းေဖာ္ေတြက ေယာက်္ားမွန္ရင္ စစ္တပ္နဲ႕ဆိုင္ရမယ္ဆိုၿပီး စစ္သားသံုးပစၥည္းေတြနဲ႕ လုပ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့လည္း မိန္းမဆန္ရင္ ပန္းၾကိဳက္ရမယ္ဆိုၿပီး ပန္းေတြနဲ႕ ဒီဇိုင္းလုပ္ၾကျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူမ်ားထက္ထူးပီး စဥ္းစားမိတာက ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အတြက္ အနီးစပ္ဆံုးဆိုတာ condom၊ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္က်ေတာ့ ရာသိသံုးပစၥည္းေပါ့။

သတၳဴဘူးေလးရဲ႕ အျပင္မ်က္ႏွာစာ။လူပ်ိဳေဖာ္၀င္လာေတာ့ ဘူးရဲ႕ အေပၚက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ဖံုးထားတဲ့ သတၳဳျပား အေပါက္ေလးေတြကတဆင့္ အထဲမွာ ဘာရွိသလဲဆိုတာ ခိုးၿပီး ၾကည့္တတ္လာတယ္။

အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကိုယ္စားျပဳတဲ့ Board က်ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြသံုးတဲ့့ ဂြမ္းစေလးေတြကို ျဖဲဆုတ္ၿပီး ပန္းပြင့္ပံုစံေလးေတြ လိုက္ေဖာ္လိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ့္ကို လြယ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားအတြက္က်ေတာ့ နည္းနည္းခက္တယ္။ အရင္လို လုပ္ေနၾက ကတ္ထူစကၠဴေပၚမွာ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ သတၳဳပါးပါးေလးနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ ဘူးေလးထဲမွာ Condom ေတြထည့္ၿပီး Installation Art ပံုစံလုပ္ခ်င္လာတယ္။ အဲဒီသတၳဳဘူးေလးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ျမန္မာလူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖ်က္သန္းလာရတဲ့ အသက္အရြယ္ အပိုင္းအျခားအေပၚမွာ မူတည္ၿပီး လိြင္နဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ အသိပညာေတြေပါ့။ ဘူးရဲ႕ ေအာက္ေျခကို အလံုပိတ္ထားလိုက္တယ္။ အဲဒီေအာက္ေျခက ၾကည့္ရင္ ဘူးထဲမွာ ဘာရွိလဲဆိုတာ မသိႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါက အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ပါပဲ။ ငယ္စဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက လိြင္နဲ႕ ပါတ္သက္တာကို ရွက္စရာတစ္ခုလို႔ ျမင္တတ္ၾကတယ္။ အရာရာကို ဖံုးတတ္ဖိတတ္ၾကတယ္။ လူပ်ိဳေဖာ္၀င္လာေတာ့ ဘူးရဲ႕ အေပၚက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ဖံုးထားတဲ့ သတၳဳျပား အေပါက္ေလးေတြကတဆင့္ အထဲမွာ ဘာရွိသလဲဆိုတာ ခိုးၿပီး ၾကည့္တတ္လာတယ္။ သူတို႔ျမင္ေနရတာေတြက မွန္ထဲမွာ ျမင္ေနတဲ့ အရိပ္(ကြန္ဒံုး)ေတြလိုပါပဲ။ ေၾသာ္… ဒါလားဆိုတဲ့ အေတြးေပါ့။ မွန္ထဲမွာ ထင္ေနသလို ကိုယ့္ရဲ႕ Sexual orientation က ဘာလဲဆိုတာ ကဲြကဲြျပားျပား မသိေသးတဲ့ အခ်ိန္ေလ။ ဘူးရဲ႕ ေဘးဘက္အကာေလးၾကေတာ့ ဘာသတၳဳျပားမွ မကာထားဘူး။ အထဲက ေလနဲ႕ မႈတ္ထားလို႔ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတဲ့ ကြန္ဒံုးေတြကို အရွင္းသား ျမင္ေနရတယ္။ ဒါဟာ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိြင္နဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ အရာပါပဲ။ အဲဒီအရြယ္မွာ အရာအားလံုးကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပက္ျပက္သားသား ျမင္ေနရတဲ့ သေဘာ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိလာတဲ့ သေဘာပါပဲ။

မွန္ထဲမွာ ထင္ေနသလို ကိုယ့္ရဲ႕ Sexual orientation က ဘာလဲဆိုတာ ကဲြကဲြျပားျပား မသိေသးတဲ့ အခ်ိန္ေလ။


မွတ္မိေသးတယ္။ ကြန္ဒံုးဘူးႏွစ္ဘူးေလာက္ကို ၀ယ္ၿပီး ဒီအတိုင္း အေခြလုိက္ကေလးေတြ မသံုးခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ခမ်ာ တစ္ညလံုး မႈတ္လိုက္ရတာ။ ႏႈတ္ခမ္းမွာလည္း အဲဒီက ရာဘာနံ႕ အဆီေတြေပေနလို႔ တစ္ညလံုး စိတ္ေဖ်ာင့္ေဖ်ာင့္ မအိပ္လိုက္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ဆိုရမလားပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Male Gender Material Board က အေကာင္းဆံုးျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာမကလည္း သေဘာေတြက်လြန္းလို႔ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို လက္ဆင့္ကမ္းခိုင္း ေသခ်ာၾကည့္ခိုင္းတယ္။ တရုတ္မေတြက ေအးေဆးပါ။ ဟန္မပ်က္ဘူး။ မေလးမေတြကေတာ့ သူတို႔လက္ထဲေရာက္လာတဲ့ ဘူးၾကီးကို ဆရာမၾကည့္ခိုင္းလို႕သာ ၾကည့္ၾကတယ္။ တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္နဲ႕။ ဆရာမက ေျပာပါတယ္။ နင့္ရဲ႕ Female Material Boardက သိပ္မေကာင္းဘူး။ မိန္းမေတြ အေၾကာင္း နင္ သိပ္နားမလည္ပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ေယာက်ာ္းပဲ။ ေယာက်္ားေတြ အေၾကာင္းပဲ နားလည္တာ ဆန္းသလားဗ်ာ။

မွန္ထဲက အရိပ္

ကမာၻပ်က္မည့္ ၂၀၁၂နဲ႕ မာယာလူမ်ိဳးမ်ား(၂)

မာယာျပကၡဒိန္အေၾကာင္းေျပာလ်င္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေတာ့္ကို စိတ္၀င္စားၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ လူေတြက သည္ျပကၡဒိန္ကိုပဲ စိတ္၀င္စားၾကတာလဲ။ ကမာၻမွာ အဓိက ျပကၡဒိန္ႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ တစ္ခုက ေန၀င္ေနထြက္ ၾကည့္ၿပီး တြက္သည့္ Solar Calendar နွင့္ လဆုတ္လကြယ္ တြက္သည့္ Lunar Calendar ဆိုၿပီး အဓိက ႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ အခုကမၻာသံုး ျပကၡဒိန္က Solar System ကို ၾကည့္ၿပီးမွ တြက္ထားသည့္ ျပကၡဒိန္ပါ။ အာရွမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသံုးၾကတာကေတာ့ Lunar Calendar ပါ။ ျမန္မာျပကၡဒိန္က လဆုတ္လကြယ္ျပကၡဒိန္ေပါ့။ တစ္ခ်ိဳဳ႕ျပကၡဒိန္ေတြက်ျပန္ေတာ့လည္း ေရတက္ေရက်ကို တြက္ပါတယ္။ Hebrew Calendar က်ျပန္ေတာ့လည္း ေနနဲ႕လကို ၾကည့္ၿပီး တြက္ပါတယ္။

အခုလက္ရွိသံုးေနတဲ့ ျပကၡဒိန္ကို Gregorian Calendar လို႔ေခၚၿပီး ၁၅၈၂ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၄မွာ ကတ္သလစ္ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီး Gregory XIIIက တီထြင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္မတိုင္ခင္က ေရွးေဟာင္း ေရာမေခတ္ ၄၆ဘီစီမွာ ဂ်ဴလီးယက္ဆီဇာ တီထြင္ခဲ့တဲ့ Julian Calender ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္ ျပကၡဒိန္က ရက္ထပ္ရက္ေတြမ်ားေနေတာ့ အီစတာပဲြေတာ္ က်င္းပတဲ့ ရက္ေတြက တစ္ႏွစ္နဲ႕ တစ္ႏွစ္မတူပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ Gregorian ျပကၡဒိန္ကို အသံုးျပဳဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ ျပကၡဒိန္အေဟာင္းက ဧပရယ္၁ရက္ေန႔ကေန ျပကၡဒိန္သစ္ ဇန္န၀ါရီ၁ရက္ေန႔ကို ေျပာင္းသံုးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လူေတြရဲ႕ တေန႔တာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြက ကေမာက္ကမျဖစ္ကုန္တယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ April Fool ဆိုတာ ေပၚလာေတာ့တာပါပဲ။ Gregorian ျပကၡဒိန္မွာေတာ့ တစ္ႏွစ္ကို ရက္ေပါင္း ၃၆၅ရက္ ရွိပါတယ္။

အခုကမာၻသံုး ျပကၡဒိန္နဲ႕ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီၾကာခဲ့တဲ့ မာယာျပကၡဒိန္ရဲ႕ တစ္ႏွစ္တာ ရက္ေပါင္း ၃၆၅ရက္က တူညီပါတယ္။ မာယာလူမ်ိဳးေတြက ျပကၡဒိန္ကို တြက္တဲ့ အခါ ေန၊လတို႔ရဲ႕ သေဘာတရားသာမက အာကာသရဲ႕ သေဘာတရားေတြ ေသာၾကာၿဂိဳလ္လည္ပတ္မႈကို ၾကည့္ၿပီး တြက္ထားတာေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ ပညာရွင္ေတြက ယခုလက္ရွိျပကၡဒိန္ထက္ေတာင္ ပိုၿပီး တိက်တယ္လို႕ ယူဆၾကပါတယ္။ (စကားခ်ပ္။ ေရွးေဟာင္း ဘာသာေရးေတြမွာ ေနကို အဓိက ထားေပမယ့္ မာယာလူမ်ိဳးေတြက ေသာၾကာၿဂိဳလ္ကို ေနထက္ ပိုတန္ဖိုးထားပါတယ္) မီဆုိအေမရိကလူ႔အဖဲြ႔အစည္းမွာ သံုးတဲ့ ကမာၻ႕ေရွးအက်ဆံုး Long Count Calendar ကိုလည္း ထည့္သံုးပါတယ္။ အဲသည္ျပကၡဒိန္မွာ ရက္ေပါင္း၂၆၀ပဲ ရွိပါတယ္။ ထို၂၆၀ရက္ ျပကၡဒိန္က ေရွးေခတ္လူ႔အဖဲြ႔အစည္းရဲ႕ ေကာက္စိုက္ခ်ိန္နဲ႕ ေကာက္ရိတ္သိမ္းခ်ိန္ေတြကို တြက္ထားတာပါ။ မာယာSolar Calendar မွာေတာ့ လေပါင္း ၁၈လ ရွိၿပီး ရက္ေပါင္း ၂၀စီရွိပါတယ္။ အဲသည္Solar Calendarရဲ႕ ၅၂ျပည့္သြားတဲ့ အခ်ိန္ကို မာယာလူမ်ိဳးေတြ Circle လည္ပတ္မႈတစ္ခု ၿပီးဆံုးတဲ့ကာလ အပိုင္းအျခားတစ္ခု သတ္မွတ္ၿပီး ေနာက္ထပ္ အခ်ိန္အပိုင္းအျခားတစ္ခုကို စတင္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ၅၂ျပည့္လိုက္တိုင္းမွာ နကၡန္ေဗဒ ပညာရွင္ေတြက နကၡတ္တာရာ ပူေဇာ္ပဲြ က်င္းပတတ္ၿပီး ေနာက္ထပ္ကာလအသစ္ကို ေစာင့္ၾကိဳၾကပါတယ္။ မာယာလူမ်ိဳးေတြမွာ နတ္ကိုးကြယ္မႈေတြ ရွိေပမယ့္ သူတို႔ရဲ႕နတ္ေတြ အမ်ားစုက သခ်ာၤဂဏန္းနံပါတ္ေတြ ဒါမွမဟုတ္ ျပကၡဒိန္ထဲက နံပါတ္ေတြကို ကိုယ္စားျပဳေနတတ္ပါတယ္။ မာယာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အခ်ိန္သေဘာတရားကို ၾကည့္ရင္ အတိတ္၊ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္တို႔ကို ေသခ်ာနားလည္တဲ့ လူမိ်ဳးေတြလို႔ ဆိုလို႔ရပါတယ္။ ထိုအခ်င္းအရာကပဲ မာယာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေရွ႕ကို ၾကိဳတြက္ႏုိင္တဲ့ ျပကၡဒိန္တစ္ခု ျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။ ေရွ႕ကို ၾကိဳတြက္ႏိုင္ေပမယ့္ ေရွ႕မွာ ဘာျဖစ္ႏိုင္သလဲဆိုတာ ေသခ်ာ ေဟာႏိုင္ျခင္းကို မဆိုလိုပါဘူး။

မာယာလူမ်ိဳးေတြက ျဖစ္ၿပီး၊ ပ်က္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားနဲ႕ ထိုပ်က္ဖို႔အတြက္ အေၾကာင္းတရားဖန္လာႏိုင္တဲ့အခ်က္ကို ျပကၡဒိန္ကေနတဆင့္ နားလည္ၾကပါတယ္။

El_Castillo Pyramid

မာယာလူမ်ိဳးေတြက ျပကၡဒိန္ တစ္ခုကို ေက်ာက္တံုးေတြျဖင့္ အခိုင္အမာ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲသည္အရာက El_Castillo Pyramid ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္ပိရမစ္ရဲ႕ ေလွကားစုစုေပါင္းဟာ ျပကၡဒိန္က ရက္ေပါင္း ၃၆၅ရက္ကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ၃၆၅ေလွကားထစ္ရွိပါတယ္။ ကမာၻကေနကိုလွည့္ပတ္သည့္အခါ ေန႕စဥ္ေနေရာင္က်မႈေတြက ကဲြျပားပါတယ္။ ထိုကဲြျပားမႈကို မာယာလူမ်ိဳးေတြက ေသေသခ်ာခ်ာတြက္ခ်က္ၿပီး ပိရမစ္ကိုတည္ေဆာက္ခဲ့တာေၾကာင့္ ပိရမစ္အေပၚအရိပ္က်မႈေတြက ထူးျခားလွပေနပါတယ္။ မာယာျပကၡဒိန္မွာ အဆင့္ကိုးဆင့္ရွိသလို ထိုပိရမစ္ကလည္း အဆင့္ကိုးဆင့္စီရွိပါတယ္။ အဆင့္တိုင္းမွာလည္း အစိတ္အပိုင္း ၁၃ခုစီရွိပါတယ္။ ထိုအစိတ္အပိုင္းမ်ားက ကမၻာဖန္တီးမႈ ၇ရက္(7Period of Light) ၆ည (6 period of Dark) ကို ကုိယ္စားျပဳတဲ့ သေကၤတ ေက်ာက္ျပားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေန႔ေတြက လူေတြရဲ႕ Consciousness အသိအျမင္နားလည္တိုးတက္ေအာင္ လုပ္သည့္အပိုင္းျဖစ္ၿပီး ညေတြကေတာ့ ထိုအသိအျမင္ကို အသံုးခ်သည့္ အပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။



မာယာျပကၡဒိန္ရဲ႕ အဆင့္ ကိုးဆင့္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ရိုးရွင္းစြာျဖင့္ နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။

(အဆင့္၁-Cellular Cycle- Action/Reaction)
ျပကၡဒိန္ရဲ႕ ပထမဆံုးအဆင့္က လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၁၆.၄ ဘီလီလ်ံက စပါတယ္။ ထိုအဆင့္ရဲ႕ သေဘာတရားက ဆိုတဲ့ ျပဳလုပ္ခ်က္တစ္ခုကို ျပန္သက္ေရာက္မႈတစ္ခုပါပဲ။ ၁၆.၄ ဘီလီလ်ံကို ၁၃ (၇ေန႔+၆ည)နဲ႕စားရင္ ၁.၂၆ဘီလီလ်ံ ရပါတယ္။ အဲဒါက ေန႔နဲ႕ည တစ္ခုခ်င္းစီရဲ႕ ၾကာျမင့္တဲ့ အစိတ္အပိုင္းပါပဲ။
ပထမအဆင့္မွာေတာ့ ဓါတ္သတၳဳေတြ၊ ေနစၾကာ၀ဠာဖဲြ႕စည္းပံုေတြ ၿဂိဳလ္ဖဲြ႕စည္းမႈေတြ တေျဖးေျဖးေျပာင္းလဲလာပါတယ္။

(အဆင့္၂-Mammalian Cycle-Stimulus/Respont)
ဒီတစ္ဆင့္မွာေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၈၂၀ မီလီလ်ံ က စပါတယ္။ ေန႔နဲ႕ ညတစ္ခုခ်င္းစီမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၃.၄ မီလီလ်ံရွိပါတယ္။ ဒီတစ္ပိုင္းမွာေတာ့ ပထမအဆင့္က ဆဲလ္ဖဲြ႕စည္းမႈေတြကို တြန္းအားေပးၿပီး ထိုဆဲလ္ေတြက တံု႕ျပန္သည့္အပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ထိုအပိုင္းမွာ ဒိုင္ႏိုေဆာတို႔လို ၾကီးမားတဲ့ သတၱ၀ါၾကီးေတြ ေပၚေပါက္လာပါၿပီ။

(အဆင့္၃-Famililial Cycle-Stimulus/Individual Respond)
ဒီအဆင့္ကေတာ့ ဒုတိယအဆင့္ရဲ႕ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ၿပီး သက္ရွိအရာ၀တၳဳေတြက မိသားစုပံုစံအုပ္စု ဖဲြ႔လာၾကပါတယ္။ ဒီအဆင့္ရဲ႕ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈက အုပ္စုတစ္ခုခ်င္းထက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီလို႕ ထင္မိပါတယ္။

(အဆင့္၄-Tribal Cycle- Similarities/Differences)
၂မီလီလ်ံအစပိုင္းက ျဖစ္ၿပီး ဒီအဆင့္မွာ ရရွိလာတာကေတာ့ အသိစိတ္ဓါတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုအသိစိတ္ဓါတ္က တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တူညီမႈ ျခားနားမႈေတြကို ခဲြျခားႏိုင္ခဲ့ၿပီး ထိုစိတ္ေၾကာင့္ တူညီတဲ့သူ အခ်င္းခ်င္းေနထိုင္တဲ့ အုပ္စုတစ္ခုအျဖစ္ ပီပီျပင္ျပင္ေပၚလာပါတယ္။ ထိုကာလကို သမိုင္းပညာရွင္ေတြ ဘူမိေဗဒပညာရွင္ေတြက ေက်ာက္ေခတ္လို႔ေခၚပါတယ္။ ေက်ာက္ေခတ္မွာ လူေတြက အသင္းအဖဲြ႔ အေနျဖင့္ ေနေနၾကပါၿပီ။

(အဆင့္၅-Cultural Cycle-the consciousness of Reasons)
လြန္ခဲ့ေသာ ၁၀၂,၀၀၀ (တစ္သိန္းေက်ာ္)က ဒီအဆင့္ကို စခဲ့ပါတယ္။ အဆင့္၄မွာ ရခဲ့တဲ့ သိစိတ္ကို ဒီေနရာမွာ အုပ္စုတစ္ခုခ်င္းက တျခားအုပ္စုေတြထက္ မတူညီေၾကာင္းျပဖို႔ အေၾကာင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္လာၾကပါတယ္။ ထိုအခ်က္အလက္ေတြကို ယဥ္ေက်းမႈလို႔ေခၚရင္ ရမလားပဲ။ သဘာ၀တရားေတြကို ကိုးကြယ္ခ်င္ ကိုးကြယ္လာၾကေပလိမ့္မယ္။

(အဆင့္၆-National Cycle-the consciousness of Law)
ဒီအဆင့္ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃၁၁၅ဘီစီက စပါတယ္။ ဒီအဆင့္ကို ေၾကးေခတ္လို႔ ဆိုလို႔ရပါတယ္။ လူေတြက ေၾကးနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ လက္နက္ေတြနဲ႕ မတူညီတဲ့လူမ်ိဳးစုေတြကို တိုက္ခိုက္မယ္။ အႏိုင္ရတဲ့ သူက ရွံဳးတဲ့ လူေတြကို သူတို႔လက္ေအာက္ကို သြင္းလာမယ္။ သာမန္အုပ္စုေလးေတြကေန အုပ္စုၾကီးတစ္ခု ေပၚေပါက္လာၿပီး ထိုအုပ္စုေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို႕ လိုက္နာရမယ့္ နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြလာၾကမယ္။ ထိုနည္းလမ္းေတြက လိုက္နာရမယ့္ ဥပေဒေတြ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ ဘယ္အရာက မွန္တယ္ မွားတယ္ဆိုတာကို ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားလာၾကပါတယ္။

(အဆင့္၇-Planetary Cycle-the consciousness of Power)
ဒီအဆင့္ကေတာ့ ၁၇၅၅ေအဒီကေန စပါတယ္။ အရင္တုန္းက လူေတြက သဘာ၀ရဲ႕ ေစစားရာကို ခံခဲ့ရၿပီး၊ အဆင့္၇မွာေတာ့ သဘာ၀ကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ လြန္ခဲ့ေသာအဆင့္ေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးေရးက အဓိက က်ခဲ့ေပမယ့္ လူေတြက ေရေႏြးေငြ႔စြမ္းအားတို႔လို သဘာ၀ကေန ဖန္တီးလို႔ရတဲ့ စြမ္းအားကို ပိုင္ဆိုင္လာတဲ့အခါ စက္မႈလုပ္ငန္းေတြ အၿပိဳင္ ထြန္းကားလာခဲ့တယ္။ ျပင္သစ္စက္မႈေတာ္လွန္ေရး ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ စြမ္းအင္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ သိလာတဲ့ အခါ ထိုစြမ္းအားကေန တဆင့္ ဖန္တီးတဲ့ လက္နက္ေတြ ပိုင္ဆိုင္လာၾကတယ္။ အႏုျမဴလို လက္နက္ေတြ တပ္ဆင္ဖို႔ ႏိုင္ငံၾကီး တစ္ခ်ိဳ႕က ၾကိဳးပမ္းလာၾကတယ္။ ရလာဒ္ကေတာ့ ကမာၻ႕စစ္ပဲြၾကီးေတြ ေတာက္ေလာင္ခဲ့ရတာပါပဲ။
(အဆင့္၈-Galactic Cycle-Consciousness of Ethics/Global Concsciouness)
ဒီအဆင့္မွာေတာ့ အင္အားၾကီးတဲ့ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ေနရာကို အင္အားနည္းတဲ့ လူမ်ိဳးေတြက ၀င္ေရာက္ယူလာႏိုင္ပါတယ္။ ဒိအဆင့္ရဲ႕ အစကေတာ့ ဇန္န၀ါရီ ၅ရက္ ၁၉၉၉ျဖစ္ၿပီး၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၉ရက္ ၂၀၁၁မွာ ဆံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကာလအပိုင္းအျခားမွာ ေယာက်ာ္းေတြပဲ ၾကီးစိုးတဲ့ကမာၻမွာ အင္အားနည္းပါးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြက ဦးေဆာင္မႈေနရာကို ယူလာႏိုင္ၾကပါမယ္။ သမၼတေနရာကို ၀င္ယူႏိုင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေခါင္းေဆာင္ေတြ ေပၚထြက္လာပါတယ္။ လူျဖဴေတြၾကီးစိုးတဲ့ေနရာလို အေမရိကမွာ အိုဘားမားလို လူမည္းေတြက ေခါင္းေဆာင္ေနရာကို ရလာၾကပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အင္အားၾကီး အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ပါ၀ါက တေျဖးေျဖး ေလ်ာ့က်လာၿပီး အာရွက အစားထိုး၀င္ေရာက္ေနရာ ယူလာႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ တစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံ ကာထားတဲ့ နံရံေတြ ျပိဳက်ၿပီး တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု လြယ္ကူစြာ ဆက္သြယ္ႏိုင္မယ့္အရာေတြ အျမင္ေတြ ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ အရင္က ကမာၻၾကီးက အၾကီးၾကီးပဲလို႕ ေျပာလာရာကေန ကမာၻကို ရြာေလးတစ္ရြာအျဖစ္ တင္စားလာၾကတာလည္း ေတြ႔ေနရပါတယ္။ အင္တာနက္ေၾကာင့္ လူေတြအားလံုး အတားအဆီးမရွိ အသိဥာဏ္ေတြ ေ၀မ်ွႏိုင္ၾကတာကိုလည္း ေတြ႕ေနၾကရပါတယ္။

(အဆင့္၉-Universal Cycle- the unlimited ability of Conscious Co-Creation)
ဒီအဆင့္ကေတာ့ လာမယ့္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၀ရက္ ၂၀၁၁မွာ စပါတယ္။ ဒီအဆင့္မွာ လူေတြရဲ႕ အသိအျမင္တိုးတက္မႈ ထိပ္ဆံုးကို ေရာက္မွာ ျဖစ္ၿပီး၊ တန္ဖိုးၾကီးေပး၀ယ္ေနရတဲ့ စြမ္းအင္ေတြ သံုးစဲြေနရာကေန အလကားရတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို တီထြင္ သံုးစဲြႏိုင္ၾကပါလိမ့္မယ္တဲ့။ ဒီအဆင့္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအဆံုးသတ္ကေတာ့ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ရက္ ၂၀၁၂ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ မာယာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ျပကၡဒိန္က အဆံုးကို ေရာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မာယာလူမ်ိဳးေတြက ျပကၡဒိန္ရဲ႕ အဆံုးကို ေဖာ္ျပၿပီး ေနာက္ထပ္ ဘာဆက္ျဖစ္မလဲဆိုတာကို မေရးထားၾကပါဘူး။ ဒီျပကၡဒိန္ရဲ႕ အဆံုးမွာ ေနာက္ထပ္ ေခတ္သစ္တစ္ခုကို အသြင္တစ္မ်ိဳးနဲ႕ စမယ္လို႕ မာယာဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ အခုလူေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ ကမာၻပ်က္မယ္ဆိုတာကို မာယာျပကၡဒိန္က ညႊန္းဆိုခဲ့ျခင္း မရွိပါဘူး။

ဒါဆို ပညာရွင္ေတြက မာယာျပကၡဒိန္ကို ဘာလို႔ လက္ထဲ ကိုင္ထားၿပီး အသံုးခ်ေနတာလဲ။ ယခုလက္ရွိသံုးေနတဲ့ Gregorian ျပကၡဒိန္ထဲနဲ႕ မလံုေလာက္ဘူးလားလို႔ ေစာဒက တက္ခ်င္တက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မာယာျပကၡဒိန္ကို ပညာရွင္ေတြ ခဏခဏညြန္းဆိုေနျခင္းက သာမန္ခုႏွစ္ ရက္လေတြကို ေဖာ္ျပတဲ့ အရာထက္ပိုလို႔ပါပဲ။ မာယာျပကၡဒိန္က ေနေတြလေတြၾကည့္ၿပီး တြက္ခ်က္ထားတဲ့ နကၡေဗဒျပကၡဒိန္သက္သက္ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔မွာ လူေတြရဲ႕ ေနထိုင္မႈ အေတြးအေခၚေတြ အမူအက်င့္ေတြ ပါ၀င္ေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး မျမင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္ေတြ လွည့္လည္ေနၾကတယ္။ ေန႔ေတြရက္ေတြေဖာ္ျပတဲ့ အရာထက္ ဘာၿပီးရင္ ဘာလာမယ္ဆိုတဲ့ Time Schedule နဲ႕တူပါတယ္။

မာယာျပကၡဒိန္ရဲ႕ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အဆင့္၉ဆင့္တိုင္းကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အဆင့္တစ္ဆင့္ၿပီးတိုင္း အခ်ိန္အပိုင္းအဆက အစႏွစ္ဆယ္ပိုပို ျမန္လာတာေတြ႔ရပါမယ္။ ဥပမာၾကည့္ရင္ ပိရမစ္ပံုစံေပါ့ ေအာက္ေျခအဆင့္က ပထမအဆင့္ ျဖစ္ၿပီး ပထမဆံုးအဆင့္မွာ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုေရာက္ဖို႔ ႏွစ္ေပါင္း မီလီလ်ံခ်ည္ၿပီး ေစာင့္ရပါတယ္။ ပိရမစ္က အေပၚကို တေျဖးေျဖးရွဴးၿပီး တက္သြားသလို တေျဖးေျဖးနဲ႔ တဆင့္ခ်င္း ေျပာင္းလဲလာလိုုက္တာ အဆင့္၉ေရာက္ဖို႔ ေနာက္ဆံုး ရက္ေပါင္း ၃၆၀ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ အခုလက္ရွိပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ သမိုင္းကို ၾကည့္ရင္ ေရွးႏွစ္ေပါင္း၂၀၀ေက်ာ္ေလာက္က တစ္ခုခုေျပာင္းလဲဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္၂၀ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ယခုလက္ရွိအေနအထားနဲ႕ မတူေတာ့ပါဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေလာက္က မိုဘိုင္းဖုန္း အၾကီးၾကီးေတြ ကိုင္ေနရကေန ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ အေသးစားေလးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ထိုအေသးစားေလးေတြမွာ ရိုးရိုးသံုးေနရာကေန သံုးေလးႏွစ္အတြင္းမွာ စမတ္ဖုန္းလို႔ ကြန္ပ်ဴတာအေသးစားေလးေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလာၾကတယ္။ ၂၀၀၃ခုႏွစ္က လူနည္းစု ဖန္တီးလိုက္တဲ့ Facebook က ဆယ္စုႏွစ္ေတာင္ မၾကာေသးဘူး အခုလူအမ်ားသံုးတဲ့ ၀က္ဆုိဒ္တစ္ခု အျဖစ္ေျပာင္းလဲလာတယ္။ ဆိုလိုတာက တစ္ခုခုကို ေျပာင္းလဲဖို႔အခ်ိန္ယူရတာ လြန္ခဲ့ေသာ အဆင့္ေတြက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ယူခဲ့ရေပမယ့္ အဆင့္ ၈ကို ေရာက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ျမန္လာတယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာေတာ့ လူေတြရဲ႕ အသိပညာက သည့္ထက္ပိုၿပီး ထြန္းကားလာၿပီး မ်က္စိတမွိတ္အတြင္းမွာပဲ ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္မယ့္ သေဘာတရားေတြ ပါလာပါမယ္။

တကယ္ေတာ့ မာယာျပကၡဒိန္က အခ်ိန္ေတြကို ညႊန္းဆိုရာတင္မကပါဘူး။ အခ်ိန္ေတြရဲ႔႕ လ်င္ျမန္စြာ ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ အဟုန္ကိုပါ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အရာတစ္ခုပါပဲ။ ျပကၡဒိန္ဆံုးရင္ ကမာၻပ်က္မပ်က္ထက္၊ မာယာျပကၡဒိန္ေပးတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ သက္ေရာက္မႈတစ္ခုခုတိုင္းမွာ ေျပာင္းလဲသင့္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ ေျပာင္းလဲရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားပါပဲ။ အခုလည္း လူေတြရဲ႕ သဘာ၀သယံဇာတကို လြန္ကၽြန္စြာ သံုးစဲြမႈေတြေၾကာင့္ အခ်ိန္ဆိုတဲ့ တိုေတာင္းတဲ့ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအတြင္းမွာ ကမာၻေျမၾကီး တေျဖးေျဖး ပ်က္စီးလာတာကို ေတြ႔ေနရတယ္။ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ေတြ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေနရာတိုင္း ျဖစ္ေနၾကတယ္။ မာယာျပကၡဒိန္ရဲ႕အရဆိုရင္ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ရက္ ၂၀၁၂ခုႏွစ္မွာ ကမာၻၾကီးက ၀ုန္းခနဲ ပ်က္စီးသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ရာသီဥတုကို အံတုႏိုင္မယ့္ ကမာၻ႕လူသားတစ္စုအေနနဲ႕ ေပၚေပါက္လာမယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါသည္။

ဤအခ်က္အလက္မ်ား မွားယြင္းေနပါက စာေရးသူ၏ ေလ့လာအား ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အမွားရွိလ်င္ ေ၀ဖန္ႏိုင္ပါသည္။ မာယာျပကၡဒိန္မွာ ေန႔ႏွင့္ညတစ္ခုခ်င္းစီရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ထိုေန႔နဲ႕ညေတြကို ၾကည့္ၿပိး ပညာရွင္တစ္ခ်ိဳ႕က ၂၀၀၈ စီးပြားပ်က္ကပ္ကိုေတာင္ ေဟာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဆက္ေရးလ်င္ ေနာက္ထပ္ေလ့လာရမွာေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္တာေၾကာင့္ သည္ေနရာမွာပဲ ရပ္ပါေတာ့မယ္။ အပိုင္း ၁တြင္ မာယာကို မာယန္းဟု ကၽြန္ေတာ္မွားယြင္းေခၚမိခဲ့သည္။

http://www.paulapeterson.com/New_Revelations_Mayan_Calendar.html

http://www.mayanmajix.com/http://www.mayanmajix.com/

ျပကၡဒိန္ရဲ႕သေဘာတရား

ျပကၡဒိန္အေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးသင္ၾကားပို႕ခ်ျခင္း



ပိရမစ္အေၾကာင္း

ကၽြန္မနဲ႕ အရည္မရ အဖတ္မရအခ်စ္မ်ား

ညတုန္းက တန္ေဆာင္တိုင္ သူခိုးၾကီးညေလ ဒီပို႕စ္ေလးကို ဒီေနရာကေန ခိုးလာတာ.. ပိုင္ရွင္လာလို႔ ျပန္သိမ္းထားတာ... ပိုင္ရွင္မရွိတုန္း ဖတ္ၾကေနာ္... ဟီး.. သူလာရင္ ျပန္ဖြက္ရမွာ...


ကိုကို

အဲဒီႏွစ္က ကိုကို ရန္ကုန္မွာ ဆုတက္ယူရသည္။
ကိုကို ျပန္လာေတာ့ ညစာစားပြဲက ဓါတ္ပံုေတြ ျပန္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ ကိုကို႔ကို တခုေမးမိ၏။

"ကိုကို ဘာဆက္တက္မွာလဲဟင္"
ကိုကိုက "အုန္းပင္" ဟု သာျပန္ေျဖခဲ့၏။

"ဟင္ ကိုကိုကလဲ အျမင့္ၾကီးရယ္။ မၾကာခင္ပဲ တက္ရေတာ့မယ့္ဟာ"

ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ရီေမာလြယ္သူပီပီ "အုန္းသီးေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ႀကိဳက္တာေ႐ြးလို႔ ရေနေတာ့လည္း ဒီလိုပဲေပါ့ေလ" ဟု ကိုကို မခံခ်င္ေအာင္ ေျပာခဲ့သည္။
ကိုကိုက မဲ႕ကာရဲြ႕ကာနဲ႕ ၿပံဳးေနခဲ့၏။
ကိုကို ႀကီးက်ယ္ၿပီး ေျပာေနတာ ကိုယ္ကေတာ့ သိပါသည္။

မၾကာခင္မွာပဲ ကိုကို စာေရးဖူးတဲ့ ပညာေရးစာေစာင္ေတြမွာ ကိုကို႔ အတင္းတခ်ိဳ႕ပါလာသည္။ အနာဂတ္ရည္မွန္းခ်က္ အေၾကာင္းကို ေမးေတာ့ ကိုကိုက "ေအာင္ျမင္တဲ့ အုန္းစိုက္သမား တေယာက္ ျဖစ္ဖို႔ပါ" ဟု ေျဖခဲ့သည္။

အဲဒီ ေခတ္ကာလမွာ ဘယ္လို ထူးခၽြန္သူမွ မေျဖခဲ့ဖူးေသးတဲ့ အေျဖမ်ိဳး။
ကိုယ္ကေတာ့ တိတ္တိတ္ကေလးပဲ စိတ္ေက်နပ္စြာ ၿပံဳးေနခဲ့သည္။
"ကိုကိုက သိပ္တက္တာပဲ" လို႔လည္း ခဏခဏ မွတ္ခ်က္ျပဳမိသည္။

ကိုယ့္ ငယ္ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးရဲ႕ သူရဲေကာင္းဟာ ငေထြရူး ၿပီးရင္ ကိုကို ပါ။ ဒါေတာင္ ကိုကိုက ငေထြရဴးကို သမိုင္းမွာ ေနရာေပးခ်င္လို႔ အုန္းပင္ပဲ ေရြးတက္တာ

*****
ကိုကို႔ေၾကာင့္ အဲဒီႏွစ္ စာေမးပြဲကို ေကာင္းေကာင္း က်ခဲ့သည္။

ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ ခဏေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းရယ္၊ ကိုကိုရယ္၊ ကိုယ္ရယ္ မခြဲမခြာ ႐ွိခဲ့သည္။
ကိုကိုတို႔ အိမ္႐ွိတဲ့ လူစည္ကားရာ လမ္းက်ဥ္းကေလးမွာ ညေနတုိင္ရင္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကသည္။ ျမစ္ကမ္းနဖူးက ဇရပ္ကို ေရာက္တဲ့ထိေပါ့။

ျမစ္ေရျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး တိုက္လာတဲ့ ေႏြရာသီ ပုတ္အန္႔အန္႔ရနံ႔ေလးေတြရယ္။
ကိုကို႔နဖူးေပၚက ဘုေလးေတြရယ္။
ဘုရားေပၚက တံျမတ္စည္းလွဲသံေလးေတြရယ္။
အင္မတန္မွ ခ်ိဳျမလႈိက္လွဲခဲ့သည့္ အခ်ိန္ေတြပဲ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုကိုလည္း တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ တင္လုိက္ၿပီ။
စာသင္ခ်ိန္ေတြ ျဖဳတ္လိုက္ၿပီး ကိုကို႔ေဖေဖရဲ႕ စာအုပ္တခ်ိဳ႕ စၿပီး ေလ့လာေနၿပီ လို႔ သိရသည္။

"ဒါျဖင့္ ကိုကိုက ၀မ္းဆဲြပဲ လုပ္မွာေပါ့ေနာ္"
ကိုယ္ကေတာ့ ကိုကိုေျဖဖူးတဲ့ အင္တာဗ်ဴးကို စိတ္စြဲလမ္းစြာနဲ႔ ႏွေမ်ာတသစြာ ေမးခဲ့မိသည္။
ကိုကိုက ေအးေအးသက္သာပဲ ေခါင္းၿငိမ့္ျပသည္။
ကိုယ့္ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ အစက သူမေျပာဘူးလား ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ကိုယ့္ကို မ်က္လံုး၀င့္၍ ၾကည့္ေလသည္။

"ကိုကို႔ေဖေဖက လုပ္ခိုင္းလို႔လား။ ဟုတ္လားဟင္"
ကိုကိုက ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ကို ကာရံထားေသာ လက္ရန္းတိုင္ကို လ်ွာနဲ႕ယက္ေနရင္းက ဆတ္ခနဲ ေခါင္းငဲ့ၾကည့္ခဲ့သည္။

"ဟာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုကိုက ကေလးမွ မဟုတ္တာ။ ၿပီးေတာ့ ကိုကို႔ (ကိုကို႔ရဲ႕ အစ္ကို) တုန္းကလည္း သူႀကိဳက္တာ သူတက္ခဲ့တာပဲ။ ေဖေဖတို႔ ဘာမွ မေျပာပါဘူး။"

"ကိုကို႔ အစ္ကိုက ေဆးေက်ာင္းမွ မမီတာ။ သူ အင္ဂ်င္နီယာမွ မလုပ္ရင္ ဘာလုပ္မလဲ"

"ဒီလိုလဲ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ ကိုကိုေျပာတာက သူ႔ေက်ာင္းမွာ သူႀကိဳက္တဲ့ ေမဂ်ာ ယူခဲ့တာကို ေျပာတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ကိုကိုတို႔မွာ ငယ္ငယ္တည္းက ေဖေဖ့ကိုေရာ၊ ေမေမ့ကိုေရာ အနီးကပ္ ျမင္ေနခဲ့တာ။ ဘယ္ဟာက ဘယ္လိုဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း သိတာေပါ့"
(ကိုကိုတို႔ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမက ထူးဆန္းေသာ စံုတြဲျဖစ္၏။ ကိုကို႔ေမေမသည္ တဲေဆာက္ေသာအင္ဂ်င္နီယာ။ သို႔ေသာ္ ကိုကိုတို႔ ငယ္စဉ္ကပင္ အလုပ္မွ အနားယူခဲ့သည္ ဟု ဆိုသည္။သူေဆာက္ေသာ တဲေတြ ၿပိဳက်ခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္)

"ဒါေပမယ့္ ကိုကိုပဲ အုန္းတက္သမား ျဖစ္ခ်င္တာဆို"

ကိုကိုက ဘာမွ ျပန္မေျဖဘဲ ကိုယ့္ကို ၿပံဳးၾကည့္ေနခဲ့သည္။ အဲဒၾီၾကာကူလီအၿပံဳးကို ကိုယ္ ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနခဲ့ေသာ္လည္း အဲဒီ အၿပံဳးက ေဆာင္ေလေသာ အဓိပၸါယ္ကိုေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ္ မသိခဲ့ပါ။

ကိုကို ဘာေၾကာင့္ အဲလို ၿပံဳးတာလဲ။

"ဒါျဖင့္ ကိုကိုက အဲဒီေက်ာင္းကိုပဲ တက္မွာေပါ့ေနာ္"
ကိုယ္ ထပ္၍ အတည္ျပဳလိုက္သည္။ ကိုကိုက ဘာမွ ျပန္မေျဖပါ။ ကိုယ့္ သူငယ္ခ်င္းကပဲ ၀င္ေျဖခဲ့၏။

"ခက္လုိက္တာေနာ္ နင္ကလဲ ၀င္ခြင့္ေတာင္ တင္ၿပီးပါၿပီ ဆိုေနမွ..."

"ဒီလိုဆုိ ကိုကိုနဲ႔ ေက်ာင္းတူတူ မတက္ရေတာ့ဘူးေပါ့။ ကိုကို ၀ါသနာပါလို႔လား။"

"ကိုကို ေသခ်ာစဉ္းစားၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္တာ။ အမွတ္မီလို႔ တခုတည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေဖေဖတက္တဲ့ ေက်ာင္းပဲ တက္မယ္။ ေဖေဖ့လို ဆရာ၀န္ လုပ္မယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဖေဖ့လုိပဲ..."

ကိုကို႔အသံက တိခနဲ ရပ္သြားေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေရာ ကိုယ္ေရာ ကိုကို႔ကို ၿပိဳင္တူ ေမာ့ၾကည့္မိၾက၏။

ဆက္ပါဦးမည္။


ဟီးဟီး.. ေပ်ာ္စရာ သူခိုးၾကီးည ျဖစ္ပါေစ......