ကၽြန္ေတာ္၊ ရာသီဥတုနဲ႕ ေယာက်္ားမိန္းမ

တခါတေလ Lasalle-Sia ေက်ာင္းတုန္းက အေၾကာင္းေလးေတြ ေတြးမိလ်င္ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္တယ္။ စိတ္ညစ္စရာေတြလည္း ေပၚေပၚလာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတြးမိလိုက္လ်င္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာေတြက အမ်ားသား။

ကၽြန္ေတာ္ Level 2 (second year) စတက္ခ်ိန္ေပါ့။ Level 2 ေရာက္မွ Interior Design ကို စသင္ရတယ္။ ပထမဆံုးစာသင္ႏွစ္၀က္ကေတာ့ စိတ္၀င္စရာေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သင္သမ်ွေတြက အသစ္အဆန္းေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကိုး။ မွတ္မွတ္ရရ Material Board လုပ္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ Material Board ဆိုတာ အခန္းတစ္ခုကို အလွဆင္ေတာ့မယ္၊ ဖန္တီးေတာ့မယ္ဆိုရင္ သံုးမယ့္ အိမ္ေဆာက္ပစၥည္းေတြနဲ႕ အလွဆင္ပစၥည္းေတြရဲ႕ အေရာင္နဲ႕ ပစၥည္းေတြရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကို customerကို ျပဖို႕ မာတဲ့ အရာ၀တၱဳတစ္ခုခုေပၚမွာ ေကာ္နဲ႕ ကပ္ၿပီး စီစီရီရီျပသရတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ Contractorေတြက ၾကမ္းခင္းဘယ္ေနရာကို ဘယ္ေၾကြျပား၊ ဘယ္သစ္သားစသည့့္ျဖင့္ ေဖာ္ျပသလိုပါပဲ။ ဒီMateril Board က ဒီဇိုင္နာတစ္ေယာက္အတြက္ အေရးၾကီးပါတယ္။ သူ႕ရ႕ဲ အေတြးအျမင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ Material Board ကို ၾကည့္ၿပီး သိႏိုင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းမွာ ဆရာမSuhanက ဒိMaterial Boardနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး အေတြးအေခၚေလးတစ္ခု ကၽြန္ေတာ့္တို႔ေခါင္းထဲကို ရိုက္သြင္းေပးခဲ့တယ္။ အဲဒါက Material Board မွန္သမ်ွ Artistic (အႏုပညာ) ျဖစ္ေနရမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြခဲြၿပီး ေလ့က်င့္ခန္းေလးေတြ လုပ္ခိုင္းတယ္။

ပထမေခါင္းစဥ္က Myselfတဲ့။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္း မသိဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ Personalityကို ဒိ Material Board ေတြမွာ ဘယ္လို ဘာသာျပန္ရမွန္းမသိဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ပန္းခ်ီပန္းပုအႏုပညာနဲ႕ဆိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ေရာင္းတဲ့ Bras Basah Complexမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ Art Friend ဆိုင္မွာ လိုတာေလးေတြ သြား၀ယ္ရတယ္။ ပရိုခ်က္တစ္ခုအတြက္ တစ္ခါတစ္ခါ အ၀ယ္ထြက္ရင္ စကာၤပူေဒၚလာ ၂၀ေလာက္က အသာေလးပဲ။ ေစ်းၾကီးလြန္းလို႕ ေက်ာင္းသားေတြက နာမည္ဖ်က္ၿပီး Art enemy လို႕ေတာင္ ေခၚၾကေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း အျဖဴအမဲ ကတ္ထူႏွစ္ခုရယ္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်တဲ့ သံဇကာျပားေလးတစ္ခ်က္ကို ၀ယ္ၿပီး Material Board လုပ္တယ္။ ေက်ာင္းက စတူဒီယိုထဲ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟိုစပ္ဒီစပ္ ဟိုကပ္ဒီကပ္နဲ႕ လုပ္လိုက္ေသးတယ္။ သံဇကာေလးကို ေကြး၊ ၿပီးေတာ့ အလကားရထားတဲ့ ခရမ္းေရာင္ငွက္ေမြးေလးေတြကို အလယ္မွာ သိပ္ထည့္ၿပီး အျမန္ၿပိးလိုက္တယ္။

ပရိုခ်က္ေတြ တင္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဆရာမက အေကာင္းဆံုးေတြ ေရြးၿပီး တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ယွဥ္ျပ။ ဘယ္အရာက ေကာင္းတယ္ ဘယ္အရာက မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး ႏႈိင္းယွဥ္ေရာ။ မေကာင္းဘူး အေျပာခံရတဲ့ လူေတြကေတာ့ မ်က္ႏွာေတြ သုန္မႈန္ေနတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အလယ္အလတ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းဆံုးထဲမပါေတာ့ စိတ္ညစ္မိတယ္။ ဆရာမက ရွင္းျပခိုင္းလို႔ မိမိရဲ႕ Material Boardကို ရွႈင္းျပရေသးတယ္။အျပင္ပန္း သံစကာက ကၽြန္ေတာ့္ သြင္ျပင္လကၡနာလိုပဲ ၾကမ္းတမ္းခိုင္မာမႈရွိၿပီး ငွက္ေမြးေလးေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ႏူးညံံမႈရိွတာကို ျပခ်င္တာလို႔ ဆိုလိုက္ေတာ့ ေဘးနားက ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက Very Gay လို႔ေတာင္ ၀ိုင္းေနာက္က်တယ္။ ငွက္ေမြးေလးေတြေၾကာင့္ေပါ့။ ဘယ္လိုပဲ စစ၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အလကားရတဲ့ ငွက္ေမြးနဲ႕ ပရိုခ်က္တစ္ခု ၿပီးသြားတာ ေက်းဇူးတင္ရမယ္။

Myself

ေနာက္ထပ္ေခါင္းစဥ္က Season ရသီဥတုတဲ့။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အရင္လို Material Board တစ္ခုတည္း လုပ္လို႔မရေတာ့။ အနည္းဆံုး သံုးခုလုပ္ရမယ္တဲ့။ ကုန္ေပါက္ေတြကို ေတြးမိရင္း ဦးေဏွာက္ေျခာက္လာျပန္ေရာ။ မတတ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျဖေတြးရင္း… စကၠဴဘူးေတြထဲမွာ ပိုလို႔ အတိုအထြာေတြ ေကာက္သိမ္းထားတဲ့ Model လုပ္တဲ့ အပိုင္းအစေတြနဲ႕ ရာသီဥတု တစ္ခုခ်င္းစီ ဘယ္လို ဖန္တီးရရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားရျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ 3d Model လုပ္ဖို႔ဆိုၿပီး ၀ယ္စုထားတဲ့ သတၱဳျပားေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတယ္။ Metallic ကာလာဆို ကၽြန္ေတာ္က ၾကိဳက္ေတာ့ Model လုပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္သံုးမိတယ္။ ေတာက္ေျပာင္ေနတဲ့ သြပ္ေရာင္က မိုးခ်ိမ္းတဲ့ အခါလတ္သြားတဲ့ အေရာင္မ်ိဳးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ပါကင္ထုပ္ရင္ သံုးတဲ့ ပလပ္စတစ္အဖုေလးေတြကို မိုးစက္လိုလုပ္ သတၳဳျပားနဲ႕တဲြလိုက္ေတာ့ မိုးရာသီတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးလိုက္ႏိုင္တယ္။

မိုးရာသီ

ေဆာင္းရာသီ

ေဆာင္းရာသီကို ကၽြန္ေတာ္ အျပာေရာင္တစ္ခုလို႔ ျမင္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီ Materal Board က အျပာေရာင္ေလးေတြ လႊမ္းေနျပန္ေရာ။ ေဖာ့လံုးအၾကီးအေသးေလးေတြ၀ယ္ အျပာေရာင္နဲ႕ အျဖဴေရာင္ေရာၿပီး ေဆးျခယ္။ ေနာက္ခံမွာ ျမန္မာလို ေဆာင္းရာသီေတြ ေရးလိုက္ေသးတယ္။ ဆရာမက အဲဒါက ဘာဘာသာစကားလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ရိုးရိုးပဲ ျမန္မာစာလို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ တခါတေလ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ပရိုခ်က္ေတြမွာ ျမန္မာနဲ႕ဆိုင္တာေလးေတြ ထည့္ခ်င္မိသား။

ေႏြရာသီ

ေႏြဦးရာသီ

ေႏြဦးနဲ႕ ေႏြရာသီက်ေတာ့ ႏွစ္ခု ကၽြန္ေတာ္လုပ္လိုက္တယ္။ ေႏြဦးမွာ ပန္းေတြ ေတာ္ေတာ္ပြင့္ၾကေတာ့ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ကာလာေတြ သံုးမိတယ္။ ေႏြရာသီအတြက္ၾကေတာ့ သိပ္ၿပီး ေခါင္းရွဳပ္ခံစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ သစ္ကိုင္းေျခာက္ေလးေတြ ဟိုကပ္ဒီကပ္ လုပ္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္ ပရိုခ်က္ေတြ တင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ရာသီဥတုေလးေတြ ေရွ႕ဆံုးမွာ ေနရာယူႏိုင္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ဆံုးေလ့က်င့္ခန္းနာမည္ကေတာ့ Gender တဲ့။ က်ားမ ပံုစံသေကၤတပါတဲ့ အရာႏွစ္ခု ဖန္တီးရမယ္ေလ။ အေကာင္းဆံုး Board ကို ေရြးမယ္ဆိုလို႔ ေက်ာင္းသားေတြ အျပိဳင္အဆိ္ုင္ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ တခါတေလ ဒိဇိုင္နာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ မလြယ္ပါဘူး။ အျပိဳင္အဆိုင္ အတြန္းအပို႔ေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီတစ္ခါေတာ့ သူမ်ားထက္ ထူးေအာင္ေတာ့ လုပ္ပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။ သိတဲ့ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေဏွာက္က မဟုတ္တယုတ္ေတြဆို ဖ်တ္ခနဲပဲ။ ပုလင္းကဲြေတြနဲ႕ အက်ီၤခ်ဳပ္ၿပီး ကေခ်သည္တစ္ေယာက္ကို ၀တ္ခိုင္းကခိုင္းတာမ်ိဳးေတြေပါ့။ အခုလည္း ဒီGender အတြက္ အေတြးေတြ ရေနျပန္ၿပီ။ တခ်ိဳ႕အတန္းေဖာ္ေတြက ေယာက်္ားမွန္ရင္ စစ္တပ္နဲ႕ဆိုင္ရမယ္ဆိုၿပီး စစ္သားသံုးပစၥည္းေတြနဲ႕ လုပ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့လည္း မိန္းမဆန္ရင္ ပန္းၾကိဳက္ရမယ္ဆိုၿပီး ပန္းေတြနဲ႕ ဒီဇိုင္းလုပ္ၾကျပန္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူမ်ားထက္ထူးပီး စဥ္းစားမိတာက ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အတြက္ အနီးစပ္ဆံုးဆိုတာ condom၊ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္က်ေတာ့ ရာသိသံုးပစၥည္းေပါ့။

သတၳဴဘူးေလးရဲ႕ အျပင္မ်က္ႏွာစာ။လူပ်ိဳေဖာ္၀င္လာေတာ့ ဘူးရဲ႕ အေပၚက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ဖံုးထားတဲ့ သတၳဳျပား အေပါက္ေလးေတြကတဆင့္ အထဲမွာ ဘာရွိသလဲဆိုတာ ခိုးၿပီး ၾကည့္တတ္လာတယ္။

အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကိုယ္စားျပဳတဲ့ Board က်ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြသံုးတဲ့့ ဂြမ္းစေလးေတြကို ျဖဲဆုတ္ၿပီး ပန္းပြင့္ပံုစံေလးေတြ လိုက္ေဖာ္လိုက္တယ္။ ေတာ္ေတာ့္ကို လြယ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားအတြက္က်ေတာ့ နည္းနည္းခက္တယ္။ အရင္လို လုပ္ေနၾက ကတ္ထူစကၠဴေပၚမွာ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ သတၳဳပါးပါးေလးနဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ ဘူးေလးထဲမွာ Condom ေတြထည့္ၿပီး Installation Art ပံုစံလုပ္ခ်င္လာတယ္။ အဲဒီသတၳဳဘူးေလးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ျမန္မာလူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖ်က္သန္းလာရတဲ့ အသက္အရြယ္ အပိုင္းအျခားအေပၚမွာ မူတည္ၿပီး လိြင္နဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ အသိပညာေတြေပါ့။ ဘူးရဲ႕ ေအာက္ေျခကို အလံုပိတ္ထားလိုက္တယ္။ အဲဒီေအာက္ေျခက ၾကည့္ရင္ ဘူးထဲမွာ ဘာရွိလဲဆိုတာ မသိႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါက အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ပါပဲ။ ငယ္စဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက လိြင္နဲ႕ ပါတ္သက္တာကို ရွက္စရာတစ္ခုလို႔ ျမင္တတ္ၾကတယ္။ အရာရာကို ဖံုးတတ္ဖိတတ္ၾကတယ္။ လူပ်ိဳေဖာ္၀င္လာေတာ့ ဘူးရဲ႕ အေပၚက တစ္၀က္တစ္ပ်က္ဖံုးထားတဲ့ သတၳဳျပား အေပါက္ေလးေတြကတဆင့္ အထဲမွာ ဘာရွိသလဲဆိုတာ ခိုးၿပီး ၾကည့္တတ္လာတယ္။ သူတို႔ျမင္ေနရတာေတြက မွန္ထဲမွာ ျမင္ေနတဲ့ အရိပ္(ကြန္ဒံုး)ေတြလိုပါပဲ။ ေၾသာ္… ဒါလားဆိုတဲ့ အေတြးေပါ့။ မွန္ထဲမွာ ထင္ေနသလို ကိုယ့္ရဲ႕ Sexual orientation က ဘာလဲဆိုတာ ကဲြကဲြျပားျပား မသိေသးတဲ့ အခ်ိန္ေလ။ ဘူးရဲ႕ ေဘးဘက္အကာေလးၾကေတာ့ ဘာသတၳဳျပားမွ မကာထားဘူး။ အထဲက ေလနဲ႕ မႈတ္ထားလို႔ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနတဲ့ ကြန္ဒံုးေတြကို အရွင္းသား ျမင္ေနရတယ္။ ဒါဟာ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိြင္နဲ႕ ပါတ္သက္တဲ့ အရာပါပဲ။ အဲဒီအရြယ္မွာ အရာအားလံုးကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပက္ျပက္သားသား ျမင္ေနရတဲ့ သေဘာ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိလာတဲ့ သေဘာပါပဲ။

မွန္ထဲမွာ ထင္ေနသလို ကိုယ့္ရဲ႕ Sexual orientation က ဘာလဲဆိုတာ ကဲြကဲြျပားျပား မသိေသးတဲ့ အခ်ိန္ေလ။


မွတ္မိေသးတယ္။ ကြန္ဒံုးဘူးႏွစ္ဘူးေလာက္ကို ၀ယ္ၿပီး ဒီအတိုင္း အေခြလုိက္ကေလးေတြ မသံုးခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ခမ်ာ တစ္ညလံုး မႈတ္လိုက္ရတာ။ ႏႈတ္ခမ္းမွာလည္း အဲဒီက ရာဘာနံ႕ အဆီေတြေပေနလို႔ တစ္ညလံုး စိတ္ေဖ်ာင့္ေဖ်ာင့္ မအိပ္လိုက္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ဆိုရမလားပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Male Gender Material Board က အေကာင္းဆံုးျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာမကလည္း သေဘာေတြက်လြန္းလို႔ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို လက္ဆင့္ကမ္းခိုင္း ေသခ်ာၾကည့္ခိုင္းတယ္။ တရုတ္မေတြက ေအးေဆးပါ။ ဟန္မပ်က္ဘူး။ မေလးမေတြကေတာ့ သူတို႔လက္ထဲေရာက္လာတဲ့ ဘူးၾကီးကို ဆရာမၾကည့္ခိုင္းလို႕သာ ၾကည့္ၾကတယ္။ တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္နဲ႕။ ဆရာမက ေျပာပါတယ္။ နင့္ရဲ႕ Female Material Boardက သိပ္မေကာင္းဘူး။ မိန္းမေတြ အေၾကာင္း နင္ သိပ္နားမလည္ပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ေယာက်ာ္းပဲ။ ေယာက်္ားေတြ အေၾကာင္းပဲ နားလည္တာ ဆန္းသလားဗ်ာ။

မွန္ထဲက အရိပ္