ျမန္မာ့ေရွးေဟာင္းပံုရိပ္မ်ား (၂)

၀၂။ ေက်းလက္မဂၤလာေဆာင္


ေရွးေခတ္ မဂၤလာေဆာင္တစ္ခုပါ။ သတို႕သားက လက္၀ဲဘက္၊ သတို႕သမီးက လက္ယာဘက္ ထိုင္ၾကတယ္။ ပံုထဲက အဆင္အျပင္အရဆိုရင္ ကြမ္းအစ္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းတစ္စံုက မဂၤလာပဲြအတြက္ အေရးပါတယ္လို႔ ထင္ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အမ်ိဳးသားေတြ ၀တ္တဲ့ အ၀တ္အစားကို သတိထားၾကည့္ပါ။ အေပၚၾကယ္သီး တပ္ရံုပဲ တပ္ထားတာ ေတြ႔နိုင္ပါတယ္။ မဂၤလာပဲြဆိုတာ မိစံုဖစံု ရံရတယ္ ဆိုေပမယ့္ ဒီဓါတ္ပံုမွာေတာ့ သတို႕သားဘက္မွာ မိခင္ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆႏိုင္၏။


၀၃။ လူေနမႈဘ၀အေထြေထြ

ေရွးေခတ္ ေလွထိုးသားေတြပါ။ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ိဳးသားေတာ္ေတာ္မ်ားက အေပၚအက်ီၤကပ္တယ္လို႔ကို မရွိၾကဘူး။ ဓါတ္ပံုထဲမွာဆို လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းဆန္႔ၿပီး ဒူးႏွစ္ဖက္ထာင္ၿပီး ထိုင္တတ္ၾကတယ္။ အခုထက္ထိလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အခုလို ထိုင္ေနၾကတုန္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေခါင္းမွာေတာ့ ခ်ည္ထည္ပု၀ါေလးေတာ့ အၿမဲေပါင္းတတ္ၾကပါတယ္။

မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မိုးရာသီက်တာနဲ႔ အိမ္ေတြကို အမိုးမိုးဖို႔ သက္ကယ္ရက္ၾကပါတယ္။ (သက္ကယ္ရက္လ်င္ ဓနိရြက္၊ အုန္းရြက္ေတြ သံုးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္)

တစ္ေယာက္က ဆန္ျပာၿပီး၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က ဆန္ေထာင္းေနပံုပါ။

ဒီပံုေလးကေတာ့ ဖ်ာရက္ေနပံုပါ။ (သင္ျဖဴးဖ်ာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ အုန္းရြက္လို အရြက္တစ္မ်ိဳးကို သံုးတာပါ။ အဲဒီဖ်ာက အနည္းငယ္ၾကမ္းၿပီး ရက္ၿပီးကာစမွာ စိမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ပါ။ ၾကာလာရင္ အ၀ါေရာင္သမ္းသြားပါတယ္။ သင္ျဖဴးဖ်ာေလာက္ တာရွည္မခံပါဘူး၊ ဖ်ာနာမည္ ေမ့ေနလို႕ သိရင္ ေျပာၾကပါ)

ဆီေထာင္းေနတယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ ပုဂံနဲ႔ ပုပၸါးပတ္၀န္းက်င္မွာ အခုလို ဆီၾကိတ္တာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါေသးတယ္။ လူက အလယ္က ရပ္ၿပီး ေျမပဲတို႔ဘာတို႕ကို ထည့္ေပးရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ႏြားနဲ႔ ဆီဆံုကို လွည့္ပါတယ္။ အခုလို ဆီဆံုနဲ႔ ႏြားနဲ႔ ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ေမာင္းတံေပၚမွာေတာ့ ကေလးေတြ၊ လူငယ္ေတြ ထုိင္စီးၿပီး ေဆာ့ေလ့ရွိၾက၏။

ဘုရားဆင္းတုေတာ္ သြန္းလုပ္ေနၾကပံု

ပန္းယြန္းလို႔ေခၚသည့္ ေရွးေခတ္ ယြန္းထည္လုပ္ငန္း

ထီးလုပ္ငန္း

စဥ့္အိုးစဥ့္ထည္ေတြ ေရာင္းခ်ရာ ေစ်းဆိုင္တစ္ခု။

အိုးလုပ္ငန္းတစ္ခု၊

ဒီဓါတ္ပံုေလးကေတာ့ စဥ့္ထည္ျပဳလုပ္ေနပံုလို႔ ယူဆပါတယ္

ပန္းပုထုေနပံုပါ။

ခ်စ္တီးကုလားလူမ်ိဳးေတြပါ။

ေစ်းလွည့္ေရာင္းေနသည့္ အမ်ိဳးသားအထမ္းသည္ တစ္ေယာက္ေပါ့။ ေရွးေခတ္အမ်ိဳးသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အေပၚအက်ီၤမ၀တ္ရံုသာမကဘူး။ တင္ပါးလံုးလံုးေပၚတဲ့ အထိ ခါးေတာင္ကို ေျမွာင္ေနေအာင္ က်ိဳက္ထားတတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း တင္ပါးအထိေရာက္ေအာင္ ထိုးထားတဲ့ ထိုးကြင္းမွန္ေၾကာင္ျပခ်င္လို႔လဲ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ဒီလို၀တ္တတ္ၾကတာ အက်င့္ျဖစ္ေနတာလဲ ျဖစ္မယ္။ ဒီပံုထဲက ေကာ့ပ်ံေနတဲ့ ထမ္းပိုးကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်မိတယ္။

ေနာက္ထပ္အားေကာင္းေမာင္းသန္ ပန္းပဲ ဆရာေပါ့။ သူလည္းပဲ ခါးေတာင္းေျမွာင္ေအာင္ က်ိဳက္ထားပါတယ္။ ဒီလိုဗလ၊ ဒီလို ခါးေတာင္က်ိဳက္ပံုအရ ဆိုလ်င္ အေနာက္ႏိုင္ငံသံုး Sexy ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ျမန္မာမႈျပဳထားတဲ့ လိြင္ဆဲြေဆာင္ႏိုင္အားေကာင္းတယ္လို႔ သံုးရင္ရႏိုင္မလားပဲ။ အခုေခတ္ ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႕ တျခားစီပါပဲ။

ပန္းပဲလုပ္ငန္း

ဓါးေသြးလုပ္ငန္းလို႔ ထင္ပါတယ္

ပဲခူးၿမိဳ႕က ေစ်းတန္းတစ္ခုလို႔ ဖတ္ရပါတယ္။ အခုလိုေစ်းတန္းလို အခင္းအက်င္းေတြ ျမန္မာျပည္အႏွံ႔အျပားမွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါေသးတယ္။

ေရွးေခတ္ ဖိနပ္လုပ္ငန္း

ပန္းထိမ္လုပ္ငန္း

တြံေတးဘက္က အိုးလုပ္ငန္းတစ္ခု


ဆက္ပါဦးမည္

က်မ္းကိုး။
၁။ ၁၈၅၅-၁၉၂၅ သမိုင္း၀င္ပံုရိပ္မ်ား၊ ေလ့လာသူတစ္ဦး
၂။

Mandalay and other cities of the past Burma ၊V.C.scott o’connor

1987 white lotus co., ltd.

၃။ Burma၊ Max. and Bertha ferrars, AVA publishing house 1901