သၾကၤန္။ သၾကၤန္သံၾကားတာနဲ႔ သၾကၤန္ပိုးတို႔မေနႏိုင္ေတာ့။ လက္ဆစ္ေျခဆစ္ေလးေတြ ခ်ိဳးလာမိသည္။ ေခါင္းကေလးေတြ တခါခါနဲ႔ စည္းခ်က္အတိုင္း ဘယ္ညာ ယိမ္းေနမိသည္။ သၾကၤန္က်တာနဲ႔ အိမ္မွာ ဖင္ပူေအာင္ မထိုင္ႏိုင္ေတာ့။ နည္းနည္းေလးေတာ့ ေရစိုခံလိုက္ရမွ တင္းတိမ္ႏိ္ုင္ခဲ့သူပါ။
ဒီႏွစ္ေတာ့ ရန္ကုန္သၾကၤန္ကို ျပန္မကဲႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္ City Hall နားက Padang ကြင္းက်ယ္က်ယ္ၾကီးမွာ လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ အေတာ္ေပ်ာ္သြားမိသည္။ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရေအာင္ ေခၚၿပီး Padang ကြင္းမွာ ေသာင္းက်န္းဖို႔ လူလိုက္စုမိသည္။ ၀င္ေၾကး ၁၅ေဒၚလာဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မတတ္ႏိုင္ေတာ့။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ၁၅ေဒၚလာအစား ရန္ကုန္က ခ်စ္သူေလးဆီ 1818 ႏွစ္ကဒ္ေခၚၿပီး အလြမ္းသယ္ေတာ့မည္တဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အ၀စား Steam Boat သြားစားမည္တဲ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လြန္ကို လြန္လြန္းပါသည္။ ၁၅ေဒၚလာနဲ႔ဆို Night Club သြားရင္ အရက္တစ္ခြက္ပါ အလကားရေသး ဆိုပဲ။ သၾကၤန္အတြက္ ၀င္ေၾကး ၁၅ေဒၚလာေပးၿပီး ဘာမွ မရႏိုင္တဲ့။ ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့။ ျမန္မာမွန္ေတာ့လည္း သၾကၤန္ကိုေတာ့ ခ်စ္သင့္ၾကပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္သည္။
တကယ္တမ္း သၾကၤန္ပဲြ က်င္းပမယ့္ေန႔ေရာက္ေတာ့ ေနရာေတြအမ်ားၾကီး ခဲြလုပ္ၾကသည္။ Padang ကြင္းက ေရကစားပဲြကလဲြလို႔ က်န္တာေတြက ဘာ၀င္ေၾကးမွ မေပးရ။ စတုဒီတာ မ႑ာပ္ေတြကလည္း ေပါမွေပါတဲ့။ ေနရာေလးေနရာေတာင္ ခဲြလုပ္ၾကသည္။ လုပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြက တူေနေတာ့ ေနရာအကုန္ မသြားႏိုင္။ ၁၅ေဒၚလာေပးထားတဲ့ Padangကြင္း ကိုေတာ့ မျဖစ္မေန သြားရမည္။ မနက္ေစာေစာ သြားလို႔ရတဲ့ ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ToPayoh ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း။ ဒီလိုနဲ႔႔ပဲ မိုးလင္းတာနဲ႕ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေရာက္လာျဖစ္သည္။ မနက္ ၉နာရီပဲခဲြေသးသည္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေနရာလပ္မက်န္ေတာ့။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲကို၀င္ ဘုရားကို ပုဆိန္ေပါက္ ဦးသံုးၾကိမ္ခ်ၿပီး စတုဒီတာ မ႑ာပ္ေတြဆီ ထြက္လာသည္။ ဘုန္းဘုန္း ဘုရားေတြကေတာ့ ပုရိတ္တရားေတြ ရြတ္ေနဆဲ။ မုန္႔ဟင္းခါးကလည္း ဘဲဥလႈိင္လႈိင္ ငါးၿမိဳင္ၿမိဳင္နဲ႕ စားလို႔ေကာင္း၏။ ၾကာဇံေၾကာ္ကလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။ ေနာက္ေတာ့ ၾကာဇံဟင္းခါးနံ႔ေလး ေမႊးတာနဲ႔ လူတိုးၿပီး မရမက ေသာက္လိုက္ေသးသည္။ အဲဒီေနာက္ ျပည္ထမင္းသုတ္ကေလးကလည္း ဂ်ဴးျမစ္မ်ားမ်ား၊ ငရုတ္သီး အေတာင့္လိုက္ေၾကာ္ထားတာေလးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အရာသာရွိပါဘိသနဲ႔။ ပူပူေႏြးေႏြး မုန္႕ၾကာစိနဲ႔ မုန္႔လံုးေရေပၚကလည္း ခ်ိဳမွခ်ိဳ။
ရသမွ်ဗိုက္ထဲ ျဖဲကားသြင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရဆာလာေတာ့ အေအးအလွဴရွင္ကို လိုက္ရွာလိုက္ေသးသည္။ အေအးအလကားေပးတဲ့ ေနရာကို ကပ္ေတာင္ မကပ္ရေသးဘူး။ ေရခဲေရေအးေအးေတြက ေခါင္းေတြေပၚကို ပလူပ်ံၿပီး စီးက်လာ၏္။ အမယ္…. ကိုကိုမမတို႔က တာလဘက္လို မိုးကာအသားထူထူကို ေရကန္ေသးေသးေလးလုပ္ၿပီး အထဲမွာ ေရခဲေတြ အတုံးေလာက္။ လာသမွ်လူက အရည္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ေရခဲေရေတြနဲ႔ ခပ္ခပ္ၿပီး ပတ္ၾက၏။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေရကလည္း အလ်ံပယ္ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ ေတြက ေရပိုက္နဲဲ႔ ျဖန္းလိုက္ေသး။
ဘုန္းၾကီးေတြ ပရိတ္ရြတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အခုလို ေကာင္းေနၾကတယ္ေလ
စာကၤာပူရဲ႔ အင္းယားလမ္း
စတုဒီတာ မ႑ာပ္ေတြကလည္း ဒိုးဒိုးဒန္ဒန္သီခ်င္းေတြနဲ႔ ေအာ္လိုက္ ကလိုက္ေသး။ မၾကာပါဘူး လူၾကီးေတြက ဘုန္းၾကီးတရားပဲြ မၿပီးေသးလို႔ သီခ်င္းေတြ ခဏရပ္ထားပါဦးတဲ့။ ဘုန္းၾကီးတရားပဲြက အမွ်ေ၀လို႔ သာဓုသံုးၾကိမ္ေတာင္ မေခၚရေသးဘူး။ သားစိုးရဲ့ ေရာသမေမႊက စူးခနဲ ထြက္လာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရဲ့လားေဟ့ ေမာင္တို႔ေရ… ဆိုေတာ့… အားလံုးက ေပ်ာ္တယ္ေဟ့ ေပ်ာ္တယ္ေဟ့လို႕ ေအာ္ၾကသည္။ တကယ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပါ။ အားလံုးေပ်ာ္ၿပီး ကၾကသည္။ ဘယ္သူမွ မူးရူးမေန။ တကယ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပါ။ ၁၁နာရီခြဲေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ၾကာၾကာေနလို႕မရေတာ့ ေနာက္တစ္ပဲြအတြက္ City Hall ကို ခ်ီတက္ၾကသည္။
Padangကြင္းေရာက္ေတာ့ ျပင္ပစားစရာေတြ ယူလို႔မရတဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲ အဆာခံေလး တစ္ခုခုစားရေသးသည္။ ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ၀င္လို႔မရ။ တန္းစီျပန္ရပါေသးသည္။ ေတာ္ေတာ္ရွည္တဲ့ တန္းပါပဲလား။
ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ အားရပါးရ ခုန္ေပါက္ကမယ္လို႔ ခဲထားသမွ် သဲေရက်ျဖစ္ခဲ့ရ၏။ တမနက္ခင္းလံုး မိုးေတြရြာထားေတာ့ ကြင္းတစ္ခုလံုး ဗြက္ေပါက္ေနသည္။ အဆိုေတာ္ေတြရဲ့ စတိတ္စင္ပတ္လည္နားမွာလည္း လူေတြက အံုခဲေနၾကလို႔ စင္နားပင္ မကပ္ႏိုင္ေတာ့။ ပိုဆိုးေသးတာက စင္က အေတာ္နိမ့္ေတာ့ ဘယ္သူေတြက ဘာေတြဆိုေနမွန္းမသိ။ စင္ရဲ့ အေပၚပိုင္းပဲ ျမင္ရသည္။ စင္ေပၚဘယ္သူေတြတက္ေနမွန္း မေတြ႔ရ။ ေအာ္….. အခက္အခဲေတြၾကားက စီစဥ္ရတဲ့ပြဲဆိုေတာ့လည္း အဆိုေတာ္ေတြအတြက္ ကိုယ္ပိုင္တီး၀ိုင္းေတြေတာင္ မထည့္ႏိုင္ရွာ။ အဆိုေတာ္ေတြခမ်ာ ကိုယ္ပါလာတဲ့ ကိုယ့္အေခြေလးနဲ႔ ကာရာအိုေကျပန္ဆိုၾကရသည္။ ေဆာင္းေဘာက္ကေလးခမ်ာမွာလည္း မိုးမိလို႔ထင္ရဲ့ တစ္ကြင္းလံုးၾကားေအာင္ မဟစ္ႏိုင္ရွာပါဘူး။
စင္ေပၚမွာေရာ။ ေဆာင္းေဘာက္ေတြေရာ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန။ ဂရုမစိုက္ႏိုင္။ ဘီယာေလးစုပ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူတူရွိရတာေလးကိုက အရသာ။ ျမေရလ်ဥ္က ရုတ္တရက္ ထၿပီးေအာ္သည္။ ဟယ္…. ၁၅က်ပ္တန္သြားၿပီ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း လည္ပင္းမွာ အနီေရာင္ေလးပတ္ထားတာ ျမင္လိုက္ရတယ္ေတာ့…….။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထဲက တစ္ေယာက္က သူ႕ကို ထေအာ္လိုက္၏။ အနီေရာင္ မဟုတ္ဘူး။ အနက္ေရာင္တဲ့။ ျမေရလ်ဥ္က ၀မ္းနည္းသြားၿပီး ၁၅က်ပ္ေတာ့ သြားရွာၿပီတဲ့ေလ။ ဘယ္သူ ၁၅က်ပ္ အရင္းျပန္ရလို႔ ဘယ္သူရွံဳးတယ္မသိ။ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း သူမဘာ၀တ္ထားတယ္ ဆိုတာ သူမကိုယ္တုိင္ပဲ သိပါလိမ့္မည္။
ကြင္းထဲကေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔ တျခားစီပါ။ ေသာက္တာ စားတာ ဘယ္ေနရာမွ အလကားမရွိ။ ေတာ္ေတာ္ စကာၤပူပီသ၏။ သံုးနာရီထိုးေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ခဏရပ္သည္။ စင္နားမွာ အံုေနတဲ့သူေတြ အေနာက္ကို ေရာက္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖဲြ႔ထဲက မမတို႔က စင္နားမွာ လူမၾကပ္တုန္း စင္နားကပ္ဖူးတယ္ ရွိေအာင္ကပ္ရေအာင္တဲ့။ ဒါလည္း ကပ္ၾကတာေပါ့လို႔ဆိုၿပီး တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းပဲ ေရွ႕တိုးလိုက္ရေသးတယ္ ေရွ႔မဆက္ႏိ္ုင္ေတာ့။ ဟဲ့…. ဟဲ့…..။ ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ေမးလိုက္ေတာ့ ေရွ႕မွာ ကာထားတယ္တဲ့။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း စင္က အေ၀းၾကီးမွာ ရွိေသးတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို တြန္းဖယ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့။ အား… ပါး… ပါး… ခံုေတြ ….. ခံုေတြ……။ ျဖဴစြတ္ေနတဲ့ ခံုေတြေပၚမွာ ဆိုင္ရာပိုင္ရာေတြ။ ၁၅ေဒၚလာ။ သာတူညီမွ် စတိတ္ရွိဴး ၾကည့္ရမယ္ဆို။ ေရာင္းတဲ့သူေတြက ဘာလို႕ လက္မွတ္မေရာင္းခင္ကတည္းက ၁၅ေဒၚလာတန္ ထိုင္ခံုေတြ ရွိတာ ၾကိဳမေျပာသလဲ။ သူတို႔ေတြက သူမ်ားတကာလို ရႊံ႕စပ္စပ္မွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ၾကည့္စရာမလို။ ပံုမျပတ္ေသးတဲ့ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ေအးေအးလူလူ အသားကင္ေလးေတာင္ စားႏိုင္တယ္ထင္ပ။ စတိတ္စင္ကလည္း သူတို႔ေတြၾကည့္ႏိုင္ဖို႔ အျမင့္ကို တိုင္းၿပီး ေဆာက္ထားသလား မွတ္ရတယ္။ ထိုင္ခံုေလးေတြေပၚက လူေတြကလဲြလို႕ စင္ေပၚမွာ ဘယ္သူဘာလုပ္ေနၾကလဲဆိုေတာ မျမင္ႏိုင္။ ေၾသာ္… သူမ်ား တကာေတြမ်ား ဘုန္းကံေတြကိုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္သာပ။ ပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ျခံခတ္ထားတဲ့ VIP ၀င္းေလးကို သြားရည္တမ်ားမ်ားနဲ႔ ၾကည့္မိလိုက္ေသးသည္။ ကုသိုလ္ကံနည္းတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ေတြကို သနားလာမိၾက၏။ DJ ျဖိဳးၾကီးဆိုသူရဲ႕ ဂီတသံေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေလွာင္ေနသလား ေအာက္ေမ့ရသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သနားလာမိတာနဲ႔ ပဲြသိမ္းတဲ့ ၆နာရီထိုးတဲ့ အထိေတာင္ မေနႏိုင္ေတာ့ေပ။ ၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႔ ဖ်ာလိပ္ၿပီး ေစာေစာျပန္ခဲ့ရ၏။
ဒီလို ကုသိုလ္ကံနည္းတာကလည္း ေရွးဘ၀က အလွဴအတန္းနည္းခဲ့လို႔ထင္ပါတယ္။ ေပးလိုက္ရတဲ့့ ၁၅ေဒၚလာေလးကိုလည္း ႏွေျမာမိလိုက္တာ။ ေအာ္… 1818ႏွစ္ကဒ္ ၀ယ္လိုက္ရင္ အေကာင္းသား။ Steam Boat သြားစားရင္လည္း အေကာင္းသား။ ဒါမွ မဟုတ္ Night Club သြားရင္လည္း မဆိုးပါဘူး။ အို……. ျဖစ္ၿပီးတဲ့ ကိစၥကို ဘာလို႔ ၀မ္းနည္းေနမိပါလိမ့္။ လွဴတတ္ရင္ ျပားေစ့ေလးေတာင္ နိဗန္ေရာက္ႏိ္ုင္ေသးတာပဲ။ အခုက ၁၅ေဒၚလာေတာင္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ စိတ္ထဲကေတာ့ ေက်နပ္သြားသည္။ စင္ေရွ႕ တည့္တည့္က ခံုျဖဴျဖဴေလးေတြ အတြက္ ၁၅ေဒၚလာ လွဴခဲ့ပါ၏။ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚၾကပါေစကုန္သတည္း။ ။
ဒီႏွစ္ေတာ့ ရန္ကုန္သၾကၤန္ကို ျပန္မကဲႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္ City Hall နားက Padang ကြင္းက်ယ္က်ယ္ၾကီးမွာ လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ အေတာ္ေပ်ာ္သြားမိသည္။ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရေအာင္ ေခၚၿပီး Padang ကြင္းမွာ ေသာင္းက်န္းဖို႔ လူလိုက္စုမိသည္။ ၀င္ေၾကး ၁၅ေဒၚလာဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မတတ္ႏိုင္ေတာ့။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ၁၅ေဒၚလာအစား ရန္ကုန္က ခ်စ္သူေလးဆီ 1818 ႏွစ္ကဒ္ေခၚၿပီး အလြမ္းသယ္ေတာ့မည္တဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အ၀စား Steam Boat သြားစားမည္တဲ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လြန္ကို လြန္လြန္းပါသည္။ ၁၅ေဒၚလာနဲ႔ဆို Night Club သြားရင္ အရက္တစ္ခြက္ပါ အလကားရေသး ဆိုပဲ။ သၾကၤန္အတြက္ ၀င္ေၾကး ၁၅ေဒၚလာေပးၿပီး ဘာမွ မရႏိုင္တဲ့။ ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့။ ျမန္မာမွန္ေတာ့လည္း သၾကၤန္ကိုေတာ့ ခ်စ္သင့္ၾကပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္သည္။
တကယ္တမ္း သၾကၤန္ပဲြ က်င္းပမယ့္ေန႔ေရာက္ေတာ့ ေနရာေတြအမ်ားၾကီး ခဲြလုပ္ၾကသည္။ Padang ကြင္းက ေရကစားပဲြကလဲြလို႔ က်န္တာေတြက ဘာ၀င္ေၾကးမွ မေပးရ။ စတုဒီတာ မ႑ာပ္ေတြကလည္း ေပါမွေပါတဲ့။ ေနရာေလးေနရာေတာင္ ခဲြလုပ္ၾကသည္။ လုပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြက တူေနေတာ့ ေနရာအကုန္ မသြားႏိုင္။ ၁၅ေဒၚလာေပးထားတဲ့ Padangကြင္း ကိုေတာ့ မျဖစ္မေန သြားရမည္။ မနက္ေစာေစာ သြားလို႔ရတဲ့ ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ToPayoh ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း။ ဒီလိုနဲ႔႔ပဲ မိုးလင္းတာနဲ႕ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေရာက္လာျဖစ္သည္။ မနက္ ၉နာရီပဲခဲြေသးသည္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေနရာလပ္မက်န္ေတာ့။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲကို၀င္ ဘုရားကို ပုဆိန္ေပါက္ ဦးသံုးၾကိမ္ခ်ၿပီး စတုဒီတာ မ႑ာပ္ေတြဆီ ထြက္လာသည္။ ဘုန္းဘုန္း ဘုရားေတြကေတာ့ ပုရိတ္တရားေတြ ရြတ္ေနဆဲ။ မုန္႔ဟင္းခါးကလည္း ဘဲဥလႈိင္လႈိင္ ငါးၿမိဳင္ၿမိဳင္နဲ႕ စားလို႔ေကာင္း၏။ ၾကာဇံေၾကာ္ကလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။ ေနာက္ေတာ့ ၾကာဇံဟင္းခါးနံ႔ေလး ေမႊးတာနဲ႔ လူတိုးၿပီး မရမက ေသာက္လိုက္ေသးသည္။ အဲဒီေနာက္ ျပည္ထမင္းသုတ္ကေလးကလည္း ဂ်ဴးျမစ္မ်ားမ်ား၊ ငရုတ္သီး အေတာင့္လိုက္ေၾကာ္ထားတာေလးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အရာသာရွိပါဘိသနဲ႔။ ပူပူေႏြးေႏြး မုန္႕ၾကာစိနဲ႔ မုန္႔လံုးေရေပၚကလည္း ခ်ိဳမွခ်ိဳ။
ရသမွ်ဗိုက္ထဲ ျဖဲကားသြင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရဆာလာေတာ့ အေအးအလွဴရွင္ကို လိုက္ရွာလိုက္ေသးသည္။ အေအးအလကားေပးတဲ့ ေနရာကို ကပ္ေတာင္ မကပ္ရေသးဘူး။ ေရခဲေရေအးေအးေတြက ေခါင္းေတြေပၚကို ပလူပ်ံၿပီး စီးက်လာ၏္။ အမယ္…. ကိုကိုမမတို႔က တာလဘက္လို မိုးကာအသားထူထူကို ေရကန္ေသးေသးေလးလုပ္ၿပီး အထဲမွာ ေရခဲေတြ အတုံးေလာက္။ လာသမွ်လူက အရည္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ေရခဲေရေတြနဲ႔ ခပ္ခပ္ၿပီး ပတ္ၾက၏။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေရကလည္း အလ်ံပယ္ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ ေတြက ေရပိုက္နဲဲ႔ ျဖန္းလိုက္ေသး။
ဘုန္းၾကီးေတြ ပရိတ္ရြတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အခုလို ေကာင္းေနၾကတယ္ေလ
စာကၤာပူရဲ႔ အင္းယားလမ္း
စတုဒီတာ မ႑ာပ္ေတြကလည္း ဒိုးဒိုးဒန္ဒန္သီခ်င္းေတြနဲ႔ ေအာ္လိုက္ ကလိုက္ေသး။ မၾကာပါဘူး လူၾကီးေတြက ဘုန္းၾကီးတရားပဲြ မၿပီးေသးလို႔ သီခ်င္းေတြ ခဏရပ္ထားပါဦးတဲ့။ ဘုန္းၾကီးတရားပဲြက အမွ်ေ၀လို႔ သာဓုသံုးၾကိမ္ေတာင္ မေခၚရေသးဘူး။ သားစိုးရဲ့ ေရာသမေမႊက စူးခနဲ ထြက္လာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရဲ့လားေဟ့ ေမာင္တို႔ေရ… ဆိုေတာ့… အားလံုးက ေပ်ာ္တယ္ေဟ့ ေပ်ာ္တယ္ေဟ့လို႕ ေအာ္ၾကသည္။ တကယ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပါ။ အားလံုးေပ်ာ္ၿပီး ကၾကသည္။ ဘယ္သူမွ မူးရူးမေန။ တကယ္ကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပါ။ ၁၁နာရီခြဲေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ၾကာၾကာေနလို႕မရေတာ့ ေနာက္တစ္ပဲြအတြက္ City Hall ကို ခ်ီတက္ၾကသည္။
Padangကြင္းေရာက္ေတာ့ ျပင္ပစားစရာေတြ ယူလို႔မရတဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲ အဆာခံေလး တစ္ခုခုစားရေသးသည္။ ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ၀င္လို႔မရ။ တန္းစီျပန္ရပါေသးသည္။ ေတာ္ေတာ္ရွည္တဲ့ တန္းပါပဲလား။
ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ အားရပါးရ ခုန္ေပါက္ကမယ္လို႔ ခဲထားသမွ် သဲေရက်ျဖစ္ခဲ့ရ၏။ တမနက္ခင္းလံုး မိုးေတြရြာထားေတာ့ ကြင္းတစ္ခုလံုး ဗြက္ေပါက္ေနသည္။ အဆိုေတာ္ေတြရဲ့ စတိတ္စင္ပတ္လည္နားမွာလည္း လူေတြက အံုခဲေနၾကလို႔ စင္နားပင္ မကပ္ႏိုင္ေတာ့။ ပိုဆိုးေသးတာက စင္က အေတာ္နိမ့္ေတာ့ ဘယ္သူေတြက ဘာေတြဆိုေနမွန္းမသိ။ စင္ရဲ့ အေပၚပိုင္းပဲ ျမင္ရသည္။ စင္ေပၚဘယ္သူေတြတက္ေနမွန္း မေတြ႔ရ။ ေအာ္….. အခက္အခဲေတြၾကားက စီစဥ္ရတဲ့ပြဲဆိုေတာ့လည္း အဆိုေတာ္ေတြအတြက္ ကိုယ္ပိုင္တီး၀ိုင္းေတြေတာင္ မထည့္ႏိုင္ရွာ။ အဆိုေတာ္ေတြခမ်ာ ကိုယ္ပါလာတဲ့ ကိုယ့္အေခြေလးနဲ႔ ကာရာအိုေကျပန္ဆိုၾကရသည္။ ေဆာင္းေဘာက္ကေလးခမ်ာမွာလည္း မိုးမိလို႔ထင္ရဲ့ တစ္ကြင္းလံုးၾကားေအာင္ မဟစ္ႏိုင္ရွာပါဘူး။
စင္ေပၚမွာေရာ။ ေဆာင္းေဘာက္ေတြေရာ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန။ ဂရုမစိုက္ႏိုင္။ ဘီယာေလးစုပ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူတူရွိရတာေလးကိုက အရသာ။ ျမေရလ်ဥ္က ရုတ္တရက္ ထၿပီးေအာ္သည္။ ဟယ္…. ၁၅က်ပ္တန္သြားၿပီ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း လည္ပင္းမွာ အနီေရာင္ေလးပတ္ထားတာ ျမင္လိုက္ရတယ္ေတာ့…….။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထဲက တစ္ေယာက္က သူ႕ကို ထေအာ္လိုက္၏။ အနီေရာင္ မဟုတ္ဘူး။ အနက္ေရာင္တဲ့။ ျမေရလ်ဥ္က ၀မ္းနည္းသြားၿပီး ၁၅က်ပ္ေတာ့ သြားရွာၿပီတဲ့ေလ။ ဘယ္သူ ၁၅က်ပ္ အရင္းျပန္ရလို႔ ဘယ္သူရွံဳးတယ္မသိ။ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း သူမဘာ၀တ္ထားတယ္ ဆိုတာ သူမကိုယ္တုိင္ပဲ သိပါလိမ့္မည္။
ကြင္းထဲကေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔ တျခားစီပါ။ ေသာက္တာ စားတာ ဘယ္ေနရာမွ အလကားမရွိ။ ေတာ္ေတာ္ စကာၤပူပီသ၏။ သံုးနာရီထိုးေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ခဏရပ္သည္။ စင္နားမွာ အံုေနတဲ့သူေတြ အေနာက္ကို ေရာက္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖဲြ႔ထဲက မမတို႔က စင္နားမွာ လူမၾကပ္တုန္း စင္နားကပ္ဖူးတယ္ ရွိေအာင္ကပ္ရေအာင္တဲ့။ ဒါလည္း ကပ္ၾကတာေပါ့လို႔ဆိုၿပီး တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းပဲ ေရွ႕တိုးလိုက္ရေသးတယ္ ေရွ႔မဆက္ႏိ္ုင္ေတာ့။ ဟဲ့…. ဟဲ့…..။ ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ေမးလိုက္ေတာ့ ေရွ႕မွာ ကာထားတယ္တဲ့။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း စင္က အေ၀းၾကီးမွာ ရွိေသးတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို တြန္းဖယ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့။ အား… ပါး… ပါး… ခံုေတြ ….. ခံုေတြ……။ ျဖဴစြတ္ေနတဲ့ ခံုေတြေပၚမွာ ဆိုင္ရာပိုင္ရာေတြ။ ၁၅ေဒၚလာ။ သာတူညီမွ် စတိတ္ရွိဴး ၾကည့္ရမယ္ဆို။ ေရာင္းတဲ့သူေတြက ဘာလို႕ လက္မွတ္မေရာင္းခင္ကတည္းက ၁၅ေဒၚလာတန္ ထိုင္ခံုေတြ ရွိတာ ၾကိဳမေျပာသလဲ။ သူတို႔ေတြက သူမ်ားတကာလို ရႊံ႕စပ္စပ္မွာ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ၾကည့္စရာမလို။ ပံုမျပတ္ေသးတဲ့ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ေအးေအးလူလူ အသားကင္ေလးေတာင္ စားႏိုင္တယ္ထင္ပ။ စတိတ္စင္ကလည္း သူတို႔ေတြၾကည့္ႏိုင္ဖို႔ အျမင့္ကို တိုင္းၿပီး ေဆာက္ထားသလား မွတ္ရတယ္။ ထိုင္ခံုေလးေတြေပၚက လူေတြကလဲြလို႕ စင္ေပၚမွာ ဘယ္သူဘာလုပ္ေနၾကလဲဆိုေတာ မျမင္ႏိုင္။ ေၾသာ္… သူမ်ား တကာေတြမ်ား ဘုန္းကံေတြကိုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္သာပ။ ပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ျခံခတ္ထားတဲ့ VIP ၀င္းေလးကို သြားရည္တမ်ားမ်ားနဲ႔ ၾကည့္မိလိုက္ေသးသည္။ ကုသိုလ္ကံနည္းတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ေတြကို သနားလာမိၾက၏။ DJ ျဖိဳးၾကီးဆိုသူရဲ႕ ဂီတသံေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေလွာင္ေနသလား ေအာက္ေမ့ရသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သနားလာမိတာနဲ႔ ပဲြသိမ္းတဲ့ ၆နာရီထိုးတဲ့ အထိေတာင္ မေနႏိုင္ေတာ့ေပ။ ၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႔ ဖ်ာလိပ္ၿပီး ေစာေစာျပန္ခဲ့ရ၏။
ဒီလို ကုသိုလ္ကံနည္းတာကလည္း ေရွးဘ၀က အလွဴအတန္းနည္းခဲ့လို႔ထင္ပါတယ္။ ေပးလိုက္ရတဲ့့ ၁၅ေဒၚလာေလးကိုလည္း ႏွေျမာမိလိုက္တာ။ ေအာ္… 1818ႏွစ္ကဒ္ ၀ယ္လိုက္ရင္ အေကာင္းသား။ Steam Boat သြားစားရင္လည္း အေကာင္းသား။ ဒါမွ မဟုတ္ Night Club သြားရင္လည္း မဆိုးပါဘူး။ အို……. ျဖစ္ၿပီးတဲ့ ကိစၥကို ဘာလို႔ ၀မ္းနည္းေနမိပါလိမ့္။ လွဴတတ္ရင္ ျပားေစ့ေလးေတာင္ နိဗန္ေရာက္ႏိ္ုင္ေသးတာပဲ။ အခုက ၁၅ေဒၚလာေတာင္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ စိတ္ထဲကေတာ့ ေက်နပ္သြားသည္။ စင္ေရွ႕ တည့္တည့္က ခံုျဖဴျဖဴေလးေတြ အတြက္ ၁၅ေဒၚလာ လွဴခဲ့ပါ၏။ သာဓုအႏုေမာဒနာ ေခၚၾကပါေစကုန္သတည္း။ ။
အခုလို ပရိတ္တရားေတာ္ နာႏိုင္ၾက၏
မနက္ ၉း၃၀ပဲ ရွိေသးသည္။ မ်ားလိုက္တဲ့ ေရႊျမန္မာေတြ။
စကာၤပူရဲ႕ အင္းယားလမ္း. ကၾကခုန္ၾက။ ေကၽြးၾကေမြးၾကေနရာေလ
ခံုျဖဴျဖဴေလးေတြေပါ။ ေနာင္ႏွစ္ ထိုင္ခ်င္လွပါသည္
သနားစရာ တခ်ိ႕ျမန္မာေတြကလည္း ဒီေနရာေလးမွာ ေအးေအးလူလူ ထိုင္ႏိုင္ခြင့္မရေတာ့။ ၾကည့္ပါလား.. ဟိုးမွာ တိုးလို႕ေ၀ွ႕လို႕။
ေရႊ့ျမန္မာေတြကလည္း အခုလို တူးပို႔ သံေတြၾကားရင္ အခုလို ဗြက္ေတြ မမႈေတာ့။
ေရႊျမန္မာေတြကလည္း အခုလို စိးပြားေရး လာဘ္ျမင္လာ၏
Peninsula နားမွာ လူေတြကလည္း ရုတ္ရုတ္နဲ႔
22 ေယာက္ကဒီလိုျမင္တယ္တဲ့...:
စကၤာပူသၾကၤန္ကိုေလ့လာသြားသည္။
mnhy
ျမင္ခဲ့သားပဲ သပသ ကို
အဲဒီထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္လဲလွဴခဲ့ရသူမို႔ အားလံုး သာဓုေခၚၾကပါဗ်ိဳ႕ ..
သက္ပိုင္သူေရ...
ဗြက္ေတြေပခ်က္ကေတာ႔ ဖိနပ္ကို လြင့္ခ်င္စိတ္ကို ေပါက္ေရာ..
ေရးထားတာေတြ အားလံုးက ကြက္တိပါပဲ.. ဒီအေၾကာင္းေလး ေရးဦးမလို႔ စဥ္းစားမိေသးတယ္ း)
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ပါတယ္ေပါ႔ေနာ္႔.. း) သႀကၤန္သံေလးၾကားရေတာ႔လည္း ေပ်ာ္မိတာေပါ႔..
အသံမၾကား.. ႐ုပ္မျမင္ျဖစ္တာကေတာ႔ တကယ္ေဟ႔.. စည္သူလြင္ဆို ဆံပင္နီေၾကာင္ေၾကာင္ေလးပဲ လွမ္းျမင္ရတယ္.. ေအာက္ပိုင္းကေတာ႔ ပုဆိုးလား.. ေဘာင္းဘီလားကို မသိတာ..
ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းကေတာ႔ ထူးထူးရယ္တဲ႔ ဆန္းဆန္း ေၾကာင္မ်က္ႏွာဖံုးႀကီးနဲ႔.. ေၾကာင္ေအာ္သလို ေအာ္သြားေသးတယ္.. း) အသံကေတာ႔ တကယ္႔ကို ေကာင္းတာပါပဲ..
ဘယ္စက္ေတြ ဘယ္လို ငွားတယ္မသိ အသံေတြက ေတာ္ေတာ္႔ကို တိုးတာေနာ္..
ဘီယာတစ္ခြက္ 6$ က တန္သလားကြယ္႔..
ေအာ္ ေစ်းႀကီးေပမယ္႔လည္း ေသာက္ရတာပါပဲေလ.. ကိုယ္႔ေ႐ႊခ်င္းခ်င္းေတြ ဆိုေတာ႔ ေစ်းႀကီးတာ မႀကီးတာ အသာထား.. အားေပးလိုက္ပါတယ္ေလ.. မူးတဲ႔ အထိေပါ႔.. း)
ေကာင္မေလးေတြလည္း လွပါေပ႔.. (ေျခေထာက္မၾကည့္မိရင္ေပါ႔ ဟီးးးး) ေလဒီဗြက္ေပါက္ေလးေတြ..
ဗြက္ေပါက္လာတဲ႔ ဖိနပ္ကို ေဆးရဦးမယ္..
အင္း ဗြက္ေပါက္သြားေသာ စကၤာပူသႀကၤန္ေပါ႔ကြယ္..
ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္သစ္လူသစ္နဲ႔ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ..
ကိုရင္ေနာ္
စာေရးစရာေတာ့ ရသြားတယ္ေပါ့ေလ၊
စကာၤပူသၾကၤန္ဆိုတာ ဒီလိုလားဆိုတာေတာ့ သိသြားရတယ္၊
အေ၀းကသာ တိတ္တဆိတ္နဲ႕ ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလး ေပ်ာ္တတ္သူမို႕ပါ။
ဟား ဟား
ငါကေတာ့ တန္တယ္။
ဗြက္လည္း မေပဘူး
မုန္႔လည္း စားရတယ္ :)
GreenGirl
Green Girl ရဲ႕ ဗြက္မေပတဲ့ မုန္႕စားနည္းေလး သိလို႕ရရင္ သိခ်င္ပါရဲ႕။ ကိုယ္ေတာ့ အဲဒီ ဖိနပ္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မစီးေတာ့ဘူးလို႕ပဲ။ (ဖိနပ္ကလဲ ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းေနပါၿပီ)
GreenGirl ကို ဘယ္သူ ေက်ာပိုးသြားလဲ မွန္မွန္ေျပာ း)
အဟီး... greengirlကို ေက်ာပိုးႏိုင္တဲ႔သူ ဘယ္သူပါလိမ္႔.. :P
video ေတြတင္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သက္ပိုင္သူေရ.. ေနာက္ရွိေသးရင္ ထပ္တင္ေပးဦးေနာ္..ၾကည္႔ရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလို႔..:)
I am happy when your sweet photos.
Last year သၾကၤန, I stayed in Singapore.
I never made activity related with သၾကၤန in Singapore. I played the computer at all time. I regretted about that.
Presently, I stay in Chittagong. I can't enjoin neither သၾကၤန nor Myanmar new year.
So, please advise me what shall I do.OK. better plays the PC and visit to Myanmar blogspot to enjoy.
Thanks You.
Bino
မိုက္ရိုင္းၾကတာေသနာေတြ ..လုပ္စားပြဲၾကီး
ငါကေတာ႕ ေဘးကကြင္းထဲမွာအကိုေတြနဲ႕ က်ိတ္ေနတာကြ။ cheves ၃လံုးက်ိဳးသြားတယ္။ ဟဲ ဟဲ
လကုန္ခါနီးရင္ ပိုက္ဆံေခ်းဖို႕သာၿပင္ထား။
ဒါထက္ ဟို ႐ုပ္ဆိုးဆိုး ေၿပာင္ရွင္းဆိုတဲ႕ေကာင္ပံု မေတြ႕ပါလားကြ။
:P
Green Girl ေရ ေမးကုန္ၾကၿပီ.. နင့္ကို ဘယ္သူ ေက်ာပိုးသလဲတဲ့.. ဟီ.. ဟိ.... လာေျဖဦး း)
လူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ စင္ကာပူမွာ စည္လုိက္တာေနာ္... ေနာက္ဆုိ ညဖက္ မ႑ပ္ေတြပါ လုပ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္..
ထင္ပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ ကုိသက္ပိုင္သူကို ေတြ႔မိလားလို႕
ကၽြန္တာ့္ ဓာတ္ပံု ရိုက္ထားတဲ့ အထဲမွာေတာင္
ကေနတာေတြ႕လိုက္မိေသးတယ္။ း)
ဟိ... ေျပာျပ၀ူးးးးးးးး
ကိုရင္ေနာ္ခမ်ာ သနားပါတယ္။ မၾကီးအိမ္မွာ မုန္႔လာစားလိုက္ရင္ျပီးေရာ :P
အဟက္ အဟက္
ေတာ္ပီး ပုလုေကြးလဲေနာက္ႏွစ္ အလကား ဆိုရင္ေတာင္ m1 သၾကၤန္ မသြားေတာ့ဘူး..ကိုယ္ဟာကို တိုပိုင္းရုိးမွာ ကဲေနတာ အေကာင္းသား ..
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ အစကတည္းက အဲလုိၿဖစ္မယ္ လုိ႔ ထင္ထားလုိ႔ သြားမခုန္ၿဖစ္တာ မွန္သြားတယ္ ေၿပာရမယ္........။
ဘာပဲေၿပာေၿပာ ရသ ေၿမာက္ေအာင္ ေရးထားတာ ဖတ္လုိ႔ အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။
ေနာက္ႏွစ္ အဲလုိ မလုပ္ရဲေအာင္ အေၾကာင္းစုံ အေသးစိတ္ ေရးၿပီး..........အဲလုိ ဆက္လုပ္ခဲ႔ရင္ ဘယ္သူမွ မပါဖုိ႔ ခု ပူပူေႏြးေႏြးၿဖစ္ေနတုန္း ေမးလ္ နဲ႔ Customer Boycott ေခၚထားဗ်ာ......။
လူးပါး၀လြန္းလုိ႔႔ပါ.............။
လုပ္စားက်တာေၿပာပါတယ္........။ ကုိယ္႔လူမ်ိဴးကုိက ပုံမလာတာ။
ကိုပိုင္ေရ။ ေရထားတာတကယ္႕ကိုေကာင္းပါတယ္။ ဗြက္ထေသာစကာၤပူသၾကၤန္ေပါ႕ေနာ္။
ဒို႔ကေတာ့ ၁၅က်ပ္လည္း မ႐ံႈးဘူး။ ဘယ္မွ မသြားပဲ မအိႁႏၵာႀကီးအလကားေကၽြးတဲ့ ၾကက္သားပလာတာနဲ႔ အိုေကလိုက္တယ္ေဟ့.. ဟား..ဟား။ သၾကၤန္ဆို ဖရီးကစ္ကလြဲလို႔ က်န္တာေတြ စိတ္မ၀င္စား... း)။
ဪ......မာမီမိုးက မအိမ္သာစီ ေရာက္ေနတာကိုး... :P
Post a Comment