တူးပို႔ရွင္

တူးပို႔ …… တူးပို႔သံၾကားတာနဲ႔ ေရာ့ခ္အင္ရိုးေတြ ဘယ္ေလာက္ ဟစ္ဟစ္၊ ဒစ္စကိုတက္ခ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ျမဴးျမဴး အေနာက္တုိင္း ကဟန္ေတြ ေမ့ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး ေခါင္းခါး ေျခလႈပ္နဲ႔ ျမန္မာဆန္ဆန္ အကေျပာင္းတတ္ၾကပါသည္။ တူးပို႔သံၾကားရင္လည္း မိုးေျပးေလးမ်ား တေျဖာက္ေျဖာက္က်လာၿပီ။ ေျမႏွင့္ေရထိလို႔ ေျမသင္းနဲ႔ေလး သင္းခနဲ ျဖစ္လာၿပီ။ ေရႊ၀ါေရာင္ ပိေတာက္ဖူးေလးေတြလည္း ငြားငြားစြင့္လို႔ ပြင့္အာလာၾကၿပီ။ တကယ္ဆို တူးပို႔သံက တစ္ႏွစ္တာ ပင္ပမ္းႏြမ္းလ်သူေတြကို လႈပ္ႏိုးလိုက္သလို အသစ္အသစ္ေတြကို လက္ကမ္းၾကိဳဖို႔ သတိေပးလိုက္သလိုလို။ ဒါေပမယ့္ ဒီတူးပို႔သံေလးကို ဖန္တီးခဲ့သူကေတာ့ အိပ္စက္ေနခဲ့တာ ႏွစ္ငါးဆယ္ေတာင္ၾကာလွေပါ့။

သၾကၤန္နဲ႔ တူးပို႔ ခဲြျခားမရသလို။ တူးပို႔နဲ႔ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းသည္လည္း ခဲြျခားမရ။ အခုဆို ဆရာၿငိမ္းဖန္တီးခဲ့သည့္ တူးပို႔သံေလးပင္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာကို ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီ။ ႏုပ်ိဳဆဲ။ လွပဆဲ။ ျမဴးၾကြဆဲ။

ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းသည္ သူမေသခင္ ၿမိဳ႕မ၀ိုင္းေတာ္သားေတြ ႏွစ္စဥ္ေရပက္ခံထြက္ဖို႔ သီခ်င္းေတြ သီကံုးေပးခဲ့သည္။ ထိုသီခ်င္းမ်ားထဲတြင္ တူးပို႔သီခ်င္းက အျမဴးဆံုး၊ အေက်ာ္ၾကားဆံုး။ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္း မတိုင္ခင္က ျမန္မာ့ဂီတသည္ ႏွစ္၁၀၀အတြင္း လံုး၀မေျပာင္းလဲ။ မတိုးတက္ခဲ့။ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာ ဂီတကို ပံုစံအမိ်ဳးမိ်ဳး စမ္းသပ္ေျပာင္းလဲ တီထြင္ေနၾကခ်ိန္မွာ ျမန္မာေတြက ဘုန္းေတာ္ဘဲြ႔ေတြ၊ ရာသီဖဲြ႔ေတြ သီလို႔ေကာင္းေနတုန္း။ ထိုအခ်ိန္မွာ ဆရာက ျမန္မာ့ဂီတနယ္ကို သံစံုသစ္ေတြ၊ စာသားအဆန္းေတြနဲ႔ ၀င္လာသည္။ ဆရာရဲ့ သီခ်င္းေတြမွာ ျမန္မာသီခ်င္းၾကီး၊ သီခ်င္းခံေတြလို႔ ခန္႔ညားတာေတြ႔ႏိုင္သည္။ ယိုးဒယားပတ္ပ်ိဳးလို ႏူးညံ့တာ ေတြ႔ႏိုင္သည္။ ဆရာေရးဖဲြ႔တဲ့ ရာသီဖဲြ႔ေတြမွာဆို ေလရူးေလးေတြ ေ၀့တာ။ သစ္ရြက္ေလးေတြ ေၾကြတာက အစေတြ႔ႏိုင္သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းရဲ့ သီခ်င္းေတြသည္ ေရာင္စံုျခယ္သထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပမာ။ ေနာက္ၿပီး ဆရာစမ္းသစ္ထားတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြထဲမွာ အသံေလးေတြကအစ ပါသည္။ ၿမိဳ႕မအတြက္ ပထမဆံုး ေရးစပ္ေပးတဲ့ ခင့္အိပ္မက္သီခ်င္းမွာဆို သစ္ကိုင္းခ်င္းၾကိတ္သံ တက်ည္က်ည္လည္းပါသည္။ စစ္ေျပးရင္းေရးစပ္ခဲ့တဲ့ ေရခ်ိဳးဆိပ္သီခ်င္းမွာဆို ငွက္သမၹန္ေတြ သြားေနတဲ့ အိပဲြ႔အိပဲြ႔အသံလည္းပါသည္။ ဆရာ့ရဲ့ အေက်ာ္ၾကားဆံုး သၾကၤန္သီခ်ုင္းတစ္ပုဒ္မွာေတာ့ “သၾကၤန္ႏွစ္ဦး တူးပို႔တူးပို႔ တူးသံျမဴးသာယာ” ဆိုၿပီး သၾကၤန္မွာ တီးခတ္ေလ့ရွိတဲ့ စည္တိုသံကို အံက် သီကုံးခဲ့ေသးသည္။

ဆရာ့ရဲ့ တူးပို႔သီခ်င္းေလးသည္ စာသားတို သေလာက္ထိသည္။ မိသည္။ ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ ပိေတာက္ေတြ ပြင့္ေနသလို ရႊဲရႊဲစိုေနတဲ့ သၾကၤန္ေရ ေအးေအးကိုလည္း ခံစားႏိုင္သည္။ ေနာက္ၿပီး ေျဖးေျဖးညွင္းညွင္း တိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေလႏုေအးကိုလည္း ထိေတြ႔ႏိုင္သည္။ ဒီသီခ်င္းမွာဆို တူးပို႔က အဓိက ဇာတ္ေကာင္။ ပိေတာက္၊ ေလညွင္း၊ သၾကၤန္ေရေအးတို႔က တူးပို႔ရဲ့ လက္စဲြ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သၾကၤန္ေမာင္မယ္ေတြကေတာ့ သာမန္ဇာတ္ပို႔မ်ားသာ။ ဘယ္ေလာက္လွလိုက္တဲ့ အဖဲြဲ႕ေလးလဲ။

သၾကၤန္ႏွစ္ဦး တူးပို႔တူးပို႔ တူးသံျမဴးသာယာ

သၾကၤန္မယ္မ်ား တူးပို႔တူးပို႔ တူးမာရဲ့ေနာ္ဗ်ာ

ေငြငန္းသံစံု တူးပို႔တူးပို႔ အာရံုေဖ်ာ္ေျဖကာ

မယ္တုိ႔ကိုလည္း တူးပို႔တူးပို႔ မာပါေစခင္ဗ်ာ။

ပိေတာက္ေတြ၀င္းလ်ံွ ေရႊရည္လူး တူးပို႔ တူးလွဲ႔၀ါ

ညွင္းေလျဖဴးျဖဴး ေဆာ္ကာျမဴး တူးပို႔တူးညွင္းသာ

သၾကၤန္ေရ ေအးတာ ေအးတာ

သၾကၤန္ေရ ေအးတာ ေအးတာ

ရႊဲရႊဲေလာင္းပါ တူးပို႔ တူးပို႔ တူးသံျမဴးသည့္ ခ်စ္ၾကည္သၾကၤန္ခါ။

ဆရာၿငိမ္းသည္ သက္ရွိမ်ားသာမက သက္မဲ့ကေလးမ်ားကိုေတာင္ စကားေျပာတတ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ေသး၏။ ၿမိဳ႕မအဖဲြ႔က ဆရာ့ကို သၾကၤန္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ေရးဖို႔ ေတာင္းဆိုလို႔ ဆရာက သၾကၤန္ေလညင္းလုလင္သီခ်င္းကို ေရးစပ္ခဲ့ေပးသည္။ ဆရာ့ဇာတ္ေကာင္ ေလႏုေအးေလးသည္ သူရဲ့ခ်စ္သူ ပိေတာက္ရနံ႔ေလးေတြကို သၾကၤန္အမီ ေခၚေဆာင္လာေပးေၾကာင္း ေရးဖဲြ႔ထားပံုမွာ အလြန္ပင္ အသက္ပါလွေပသည္။

ဆရာသည္ ေရးဖဲြ႔ပံုမွာ အလြန္အႏုပညာဆန္သေလာက္ ဂီတအဖဲြ႔ဖဲြ႕စည္းရာတြင္လည္း အလြန္စနစ္က်ပါသည္။ ဆရာတို႔ေခတ္က သၾကၤန္ေရပက္ခံထြက္ရာမွာ ကားတစ္စင္းလံုး အလွဆင္ၿပီး ကားေပၚမွာ သံစံုတီး၀ိုင္းတင္ၿပီး ၿမိဳ႕အႏွံ႔ ေရပက္ခံထြက္တတ္ၾကသလို တီး၀ိုင္းအဖဲြ႔ ေကာင္းလ်င္္ေကာင္းသေလာက္ အားေပးခံရသည္။ (သၾကၤန္မိုးရုပ္ရွင္မွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္၊၊) ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ျပည္ေထာင္စု ေရသဘင္ပဲြ လုပ္တဲ့ႏွစ္က အမရပူရက A.M.B.A ယာဥ္အသင္းက သူတို႔ ေရပက္ခံထြက္ဖို႔ ေရပက္ခံတီး၀ိုင္းတစ္ခု ဖဲြ႔ေပးဖို႔ ဆရာ့ကို ေတာင္းဆိုၾကသည္။ အဲဒီအခ်ိန္က ေရပက္ခံထြက္ၿပီေဟ့ဆိုလ်င္္ ျမန္မာ တူရိယာေတြက အလုပ္မျဖစ္။ အမ်ားစုေပါင္း တီးႏိုင္ဖို႔ အေနာက္ႏိုင္ငံ တူရိယာေတြကို အားကိုးၾကရသည္။ သၾကၤန္က်ၿပီ ဆိုရင္ အေနာက္တိုင္းတူရိယာေတြမွာ အလြန္ပဲ နာမည္ရေပ၏။ ဒါေပမယ့္ ဆရာက အေနာက္တိုင္း တူရိယာေတြကို မသံုး။ မႏၱေလးေဈးခ်ိဳထဲက ပုေလြလုပ္တဲ့ ၀ါးေတြ၀ယ္။ ျမန္မာ့၀ါးကို ပုေလြသံ ၁၂စိတ္ စိတ္ၿပီး အေပါက္ ၁၂မ်ိဳးေဖာက္လ်က္ အေနာက္တိုင္း ေလမႈတ္တူရိယာမ်ားေနရာမွာ ျမန္မာ့၀ါးပုေလြကို အစားထိုးခဲ့သည္။ အသံကိုလည္း အေနာက္တိုင္း တူရိယာသံနဲ႔ အၿပိဳင္ တီးမႈတ္ႏိုင္ေအာင္ က်င့္ယူခဲ့ေသးသည္။

ဆရာျငိမ္းဖဲြ႔ခဲ့တဲ့ ေစာင္းေကာက္၀ိုင္းၾကီး ေရပက္ခံထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အေနာက္တိုင္း တူရိယာေတြနဲ႔အလား တီးမႈတ္ထားသလို ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ရွိလွ၏။ တကယ္တမ္း ဆရာ့အဖဲြ႔မွာ သံုးတဲ့တူရိယာေတြက ျမန္မာ၀ါးပုေလြ ၆၀၊ ဗူးသီးေျခာက္မွာ မန္က်ည္းေစ့မ်ား ထည့္လႈပ္ရတဲ့ ဗူးသီးေျခာက္စည္း၊ ေရစည္ပိုင္းကို သားရည္က်က္ထားတဲ့ စည္တိုတစ္လံုးနဲ႔ ကလက္ရီနက္ ၁ေခ်ာင္းသာ ပါေလသည္။ ဆရာ့အေတြး ဆရာ့ ဖန္တီးမႈမ်ားကား အံ့မခန္းေပစြ။ တကယ္လို႔သာ ဆရာသာ ေစာေစာ မေၾကြလင့္ခဲ့ရင္၊ ဆရာ စိတ္နာတဲ့ ဓနရွင္ေလာကၾကီးသာ ဆရာ့ကို နာနာက်ည္းက်ည္း မလုပ္ခဲ့ရင္ ဆရာသည္ အမ်ားနည္းတူ အႏုပညာေတြကို ဖန္တီးၿပီး ေပ်ာ္ေမြ႔ေနခ်င္သူ တစ္ဦးပါ။ အခုေတာ့လည္း ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းသည္ ေလာကၾကီးကို စြန္႔ခြာသြားတာ အရမ္းေစာလြန္းလွပါတကား။

(ဆရာ့ရဲ့ ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြ အေၾကာင္း ဆက္ေရးခ်င္ေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာ သၾကၤန္ကာလမို႔ ဒီမွာပဲ အဆံုးသတ္ပါရေစ၊။

လူထုေဒၚအမာရဲ့ ျပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာသည္မ်ားမွ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပပါသည္။)