
ျမန္မာမေလးေတြလား။
မဟုတ္ၾကပါ။
သူတို႔ေလးေတြက ျမန္မာမေလးေတြ မဟုတ္ၾကပါ။
ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကို ပထမဦးဆံုးေတြ႔စဥ္က ေရွးျမန္မာအမိ်ဳးသမီးေတြလို ခါးရွည္အကၤ်ီေလး၀တ္ထားၿပီး ပါတိတ္ထဘီအေရာင္ဆန္းဆန္းေလးနဲ႔ ယဥ္ယဥ္ေလးလွေနတာကို ျမင္ေတာ့ ျမန္မာမေလးမ်ားလားလို႔ ထင္ခဲ့မိေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့မွ ပါးမွာ သနပ္ခါးမပါေတာ့မွ ျမန္မာမေလးမဟုတ္မွန္းသိေတာ့သည္။ သူတို႔ကို ပါယန္နမ္ခမ္း (Peranankan) လူမ်ိဳးမ်ားဟု ေခၚၾကသည္။
ပါယန္နမ္ခမ္းလူမိ်ဳးမ်ားမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ မေလးရွား၊ အင္ဒိုနီးရွားမွ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ၾက၏။ အဓိကအားျဖင့္ ပါယန္နမ္ခမ္းတရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ တရုတ္ျပည္မၾကီးမွ ဆင္းသက္လာၾကသည္ဟု ယူဆၾကသည္။ တရုတ္ပါယန္နမ္ခမ္းအျပင္ အိႏၵိယ ဟိႏၵဴလူမိ်ဳး ခ်စ္တးီပါယန္နမ္ခမ္း၊ အိႏၵိယ ဂ်၀ီပီကမ္းပါယန္နမ္ခမ္း၊ ဘိုကျပား ခရစ္စ္တန္ပါယန္နမ္ခမ္းတို႔လည္း ရွိၾကပါေသးသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကိုလိုနီေခတ္တြင္ လာေရာက္ေနထိုင္ၾကေသာ ကုလားလူမ်ိဳးမ်ားမွာ ခ်စ္တီးပါယန္နမ္ခမ္းမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။
ပါယန္နမ္ခမ္းယဥ္ေက်းမႈႈႈမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ့ လႊမ္းမိုးမႈ ရွိေၾကာင္း စကာၤပူက ပါယန္နမ္ခမ္းျပတိုက္မွာ ထိုသို႔ေရးထားပါတယ္ပါယန္နမ္ခမ္းဆိုသည္မွာ ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ေပါင္းစပ္သြားရာမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္သည္။ တရုတ္ပါယန္နမ္ခမ္းမ်ားကို ဘာဘာ၊ ညြန္ည(Baba-Nyonya) လို႔ ေခၚၿပီး မလကၠာေရလက္ၾကားမွာ ေနထိုင္ၾကပါသည္။ ထိုပါယန္နမ္ခမ္းမ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ တရုတ္ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို ထိန္းသိမ္းၾကၿပီး ေဒသခံယဥ္ေက်းမႈမ်ားကိုလည္း ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္မြမ္းမံယူၾကသည္။ မလကၠာေရလက္ၾကားမွ ပါယန္နမ္ခမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ မေလးလူမ်ိဳးမ်ား၏ အစားအစာ၊ အ၀တ္အစား၊ ဘာသာစကားတို႔ကို မိမိကိုယ္ပိုင္အျဖစ္ဖန္တီးယူၾက၍ လက္ရွိတရုတ္ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈတို႔ကို ထိန္းသိမ္းၾကပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ပါယန္နမ္ခမ္းအမ်ားစုမွာ တရုတ္စကားမတတ္ၾကေတာ့ပါ။
မလကၠာေရလက္ၾကားမွ ပါယန္နမ္ခမ္းလူမ်ိဳးမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားမ်ားကို ဘာဘားလို႔ေခၚၾကၿပီး၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ညြန္ညလို႔ေခၚၾကသည္။ သူတို႔သည္ Shophouse လို႔ ေခၚေသာ နံရံခ်င္းဆက္ တိုက္အိမ္မ်ားတြင္ ေနၾကသည္။ ဘာဘားတို႔သည္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး အိမ္၏စီးပြားေရးကို တာ၀န္ယူၾကရသည္။ ဘာဘားတို႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကို တာ၀န္ယူေနၾကခ်ိန္မွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြက အိမ္ေထာင္တာ၀န္ကို ယူၾကရသည္။ ညြန္ညအမိ်ဳးသမီးေတြဘ၀က ျမန္မာအမိ်ဳးသမီးေတြဘ၀ႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ တူပါသည္။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိေနၾကရပါသည္။ ထိုသို႔ မေနပါက အခ်ိန္တန္လူလားေျမာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္က်ဖို႔ မလြယ္ေပ။ တစ္ခုပဲ ျမန္မာအမိ်ဳးသမီးေတြနဲ႔ ကြာသည္။ ျမန္မာအမိ်ဳးသမီးေတြက အိမ္ေထာင္က်ၿပီးလ်င္ ေယာက်္ားအိမ္မွာ ေနခ်င္ရင္ေန၊ မေနခ်င္လ်င္ေတာ့ ကိုယ့္မိဘအိမ္ျပန္ခြင့္ရွိေသးသည္။ ညြန္ညအမိ်ဳးသမီးေတြကေတာ့ ထိုသို႔မဟုတ္။ ေသတပန္သက္တဆံုး ေယာကၡမအိမ္မွာေနသြားၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ညြန္ညအမိ်ဳးသမီးတို႔သည္ မိမိေရာက္ရာအိမ္တြင္ အာဏာထက္ေရးအတြက္ ရုန္းကန္ၾကရသည္။
ပါယန္နမ္ခမ္းယဥ္ေက်းမႈတြင္ ဘာဘားထက္ ညြန္ညမ်ားက ပိုၿပီၤးစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသည္။ ေရွးယခင္က ညြန္ညအမ်ိဳးသမီးတို႔သည္ အိမ္မႈထိန္းသိမ္းေရသာမက လက္မႈပညာတို႔ပါသင္ၾကရသည္။ ေယာက်္ားေလးရွင္ဘက္က မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ေခၽြးမအျဖစ္ေရြးၾကေတာ့မည္ဆိုလ်ွင္ လက္မႈအတတ္ပညာကိုပါ မပါမေနေရြးခ်ယ္ၾကရသည္။ ထို႔အျပင္ ပါယန္နမ္ခမ္းလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းသာ အိမ္ေထာင္ၿပဳၾကရသည္။ ေရွးယခင္က ေခၽြးမေရြးေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ေခၽြးမေလာင္းသည္ ေယာကၡမေလာင္းႏွင့္ ခဏတာေနရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သားရွင္ဘက္က မိန္းကေလးရွင္ဘက္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးစမ္းသပ္ေတာ့သည္။ ထိုစမ္းသပ္မႈမ်ားတြင္ အခ်က္အျပဳတ္၊ အခ်ဳပ္အလုပ္က အဓိကက်သည္။
အခ်က္အျပဳတ္ဆိုရာ၀ယ္ ညြန္ညတို႔သည္ ပါယန္နမ္ခမ္းအစားအစာကို အရသာအဟာရ မွ်တေအာင္ခ်က္တတ္ရသည္။ ျမန္မာမိန္းကေလးတို႔ ငရုတ္သီးညက္မညက္ ေထာင္းႏိုင္တာကို ၾကည့္ၿပီး မိန္းကေလးပီသ၊ မပီသ ၾကည့္ၿပီးဆံုးျဖတ္ၾကသကဲ့သို႔ ညြန္ညမိန္းကေလးတို႔ကိုလည္း ငရုတ္သီး ေလးစိတ္ကဲြမကဲြ ဆံုးျဖတ္ၾကရသည္။ ညြန္ညဟင္းအရသာသည္ မေလးႏွင့္ တရုတ္ေရာထားလို႔လားမသိ။ အခ်င္အငံအစပ္ တည့္လွသည္။ တခ်ိဳ႕ ဟင္းလ်ာႏွင့္ အခ်ိဳပဲြမ်ားမွာ ျမန္မာတို႔ႏွင့္ အေတာ့္ကိုတူလွပါသည္။
အခ်ဳပ္အလုပ္ဆိုရာ၀ယ္ ေရွးအခါက ညြန္ညမိန္းမပိ်ဳတို႔သည္ မိမိအကၤ်ီ၊ မိမိဖိနပ္ ကိုယ့္ဘာသာခ်ဳပ္၀တ္ၾကရသည္။ ျမန္မာမိန္းကေလးတို႔သည္ မိမိတို႔၀တ္မယ့္ အကၤ်ီကို ေဘာ္ၾကယ္၊ ပန္းေတြထိုးရသကဲ့သို႔ ညြန္ညတို႔ကလည္း ေရာင္စံုဖန္သီးေလးမ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ၾကရသည္။ ညြန္ညတို႔၏ ဖန္သီးေလးမ်ားထိုးၿပီး ဒီဇိုင္းေဖာ္ထားေသာ ဖန္စီဖိနပ္နဲ႔ အိမ္သံုးပစၥည္းမ်ားမွာ ထိုေခတ္ထိုအခ်ိန္က အလြန္ပဲနာမည္ၾကီးသည္။ ကိုယ္လိုခ်င္သေလာက္ ပိတ္စပမာဏကို တင္းေနေအာင္ သစ္သားေဘာင္နဲ႔ ညွပ္ၿပီး၊ ပိတ္စေပၚတြင္ ခပ္ေရးေရးပံုဆဲြသည္။ ကိုလိုခ်င္တဲ့ ပံုေပၚမွာ ဖန္ျဖင့္လုပ္ထားေသာ အလြန္ေသးငယ္တဲ့ သာကူစိလိုအသီးေလးမ်ားကို တစ္ခုခ်င္းစီ အပ္ခ်ည္ၾကိဳးနဲ႔သီရသည္။ ဖန္သီးတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုနဲ႔မခြာပဲ စိပ္ေနေအာင္ သီရသည္။ လက္ရာေကာင္းေကာင္းရရန္အတြက္ အဓိကစိတ္ရွည္ရသည္။ က်င့္သားရွိရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုမိန္းကေလးစိတ္ရွည္၊မရွည္ကို ထိုမိန္းကေလးသီထားေသာ ဖန္စီလက္မႈထည္မ်ားကိုၾကည့္ၿပီး သားရွင္ဘက္က ဆံုးျဖတ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
Kebaya ၀တ္ဆင္ထားေသာ The Little nyonnyaမွ မင္းသမီးႏွင့္ စကၤာပူေလေၾကာင္း ေလယာဥ္မယ္မ်ား


ညြန္ညအမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ့ ၀တ္စားဆင္ယဥ္မႈကလည္း ျမန္မာမိ္န္းကေလးေတြနဲ႔ အေတာ့္ကို တူပါသည္။ သူတို႔၏အ၀တ္အစားကို ကီဘာယ Kebaya လို႔ေခၚၿပီး ပန္းေဖာက္ထားေသာ အကၤ်ီကို ပါတိတ္ထဘီနဲ႔ တဲြ၀တ္ၾကသည္။ သူတို႔၏ အကၤ်ီမ်ားမွာ အလြန္ပင္စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလွသည္။ ပန္းေဖာက္ထားေသာ အကၤ်ီတစ္ဖက္ျခမ္းသည္ တျခားတစ္ဖက္ျခမ္းမွာရွိေသာ ပန္းခက္ပန္းႏြယ္တို႔နဲ႔ တေထရာတည္း တူညီရသည္။ လက္အတိုအရွည္ကလည္း အခ်ိဳးအစားညီရသည္။ ၀တ္ထားေသာ အကၤ်ီမွာ ဘက္မွ်ေနမွ မိန္းကေလး၏ စိတ္ေနစိတ္ထားမွာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ သာတူညီမွ်ရွိသည္ဟု ယူဆၾကသည္။
ညြန္ညမိန္းမပိ်ဳတို႔၏ ၀တ္စားဆင္ယဥ္မႈတို႔တြင္ ေနာက္ထပ္ ထူးျခားခ်က္မွာ ေရာင္စံုဖန္သီးမ်ားနဲ႔ စီထားေသာ ဖိနပ္ပါးေလးမ်ားျဖစ္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးမွာ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ လႊမ္းလာေသာေၾကာင့္ ဖိနပ္ပါးေလးမ်ားတြင္ ေဒါက္ထည့္ၿပီး စီးလာတတ္ၾကသည္။ ယခုေခတ္တြင္ ထိုဖန္စီဖိနပ္ေလးမ်ားမွာ အနညး္ဆံုး USေဒၚလာ ၅၀၀ ေက်ာ္ေပးေနရၿပီျဖစ္သည္။ ညြန္ညမိန္းမပ်ိဳေလးမ်ားသည္ အိမ္တြင္းသြားသြားလာလာအတြက္ ျမန္မာေတြစီးေလ့စီးထရွိခဲ့ဖူးေသာ သစ္သားခံုဖိနပ္မ်ားကုိသာ ၀တ္ဆင္တတ္ၾကပါသည္။
ပါယန္နမ္ခမ္းေငြကြမ္းအစ္နဲ႔ ေထြးခ ံ(ျပတိုက္ကိုေရာက္စဥ္က ရိုက္ကူးထားပံု)
ညြန္ညကေလးတို႔သည္ အရြယ္ေရာက္လာသည့္အခါ ကြမ္းစားတတ္ေအာင္ က်င့္ရေသးသည္။ သူတို႔၏ ကြမ္းစားပံု ကြမ္းစားနည္း၊ ကြမ္းယာပံု ကြမ္းယာနည္းမွာ ျမန္မာတို႔နဲ႔ တပံုစံတည္းပင္။ ျမန္မာတို႔မွာ ယြန္းကြမ္းအစ္ရွိသကဲ့သို႔ သူတို႔ဆီမွာလည္း ေငြျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ ကြမ္းအစ္မ်ားလည္းရွိ၏။ ထိုကြမ္းအစ္မ်ားမွာ မဂၤလာခန္း၀င္ပစၥည္းမ်ားတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္လည္းျဖစ္သည္။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္သည္ ကြမ္းယာတတ္ရံုသာမက စားၿပီးသား ကြမ္းေသြးကိုလည္း ေထြးထုတ္တတ္ဖို႔လည္း လိုပါေသးသည္။ ကြမ္းေသြးေထြးထုတ္သည့္အခါ အျပင္သို႔မစင္ေအာင္ လည္တံရွည္ ေၾကြခြက္ထဲကို ညင္ညင္သာသာ ေထြးတတ္ေအာင္က်င့္ၾကရ၏။ ယခုေခတ္တြင္ေတာ့ ကြမ္းစားတဲ့သူ အေတာ့္ကို နည္းသြားၿပီ။
ညြန္ညလက္မႈပညာတြင္ ေနာက္ထပ္မပါမျဖစ္မွာ ေၾကြထည္လုပ္ျခင္း အတတ္ပညာပင္ျဖစ္၏္။ ေၾကြထည္လုပ္ငန္းမွာ တရုတ္ျပည္မွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး တေျဖးေျဖးနဲ႔ ပါယန္နမ္ခမ္းအေငြ႔အသက္ေလးမ်ား လႊမ္းမိုးလာခဲ့၏။ ပါယန္နမ္ခမ္းတို႔သည္ ေတာက္ပေသာ လိေမၼာ္ေရာင္၊ အ၀ါေရာင္၊ အစိမ္းေရာင္တို႔ကို အသံုးမ်ားၿပီး ေၾကြထည္ပစၥည္းမ်ားကို လွပ၍ အႏုစိတ္ေသာ ပန္းခက္ပန္းႏြယ္မ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ေလ့ ရွိၾကပါသည္။ ယခုအခါတြင္မေတာ့ ပါယန္နမ္ခမ္း ေၾကြထည္ပစၥည္းမ်ားကို ေဒၚလာရာခ်ီၿပီး ေပး၀ယ္ေနၾကရၿပီျဖစ္သည္။
ယခုေခတ္ ပါယန္နမ္ခမ္းသမီးပ်ိဳေလးမ်ားသည္ အိမ္ေထာင္မႈႏွင့္ လက္မႈပညာမတတ္ေတာ့။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၅ရာစုခန္႕က ထြန္းကားလာခဲ့ေသာ ပါယန္နမ္ခမ္းယဥ္ေက်းမႈသည္ တေျဖးေျဖးေပ်ာက္ကြယ္ခါစၿပဳလာပါၿပီ။ စကာၤပူႏိုင္ငံက ပါယန္နမ္ခမ္း ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းရွိသေလာက္ မေလးရွားႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားမွာေတာ့ လစ္လ်ဴရႈျခင္း ခံေနရပါၿပီလို႔ သမိ္ုင္းပညာရွင္ေတြက သတိေပးေနၾကျပီ။ တကယ္ေရာ ပါယန္နမ္ခမ္းယဥ္ေက်းမႈက ဆိတ္သုဥ္းစ ျပဳေနၿပီလား ကၽြန္ေတာ္မသိ။ ကၽြန္ေတာ္သိသည္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြနဲ႔ ဓေလ့ထံုးစံျခင္း ဆင္တူေသာ ပါယန္နမ္ခမ္း ယဥ္ေက်းမႈကို ျမတ္ႏိုးမိျခင္းသာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ။
Kebaya ဖက္ရွင္စာအုပ္။ အရမ္းေကာင္းတဲ့ စာအုပ္ေလးပါ။ စာအုပ္ အကၤ်ီပံုစံအမိ်ဳးမ်ိဳးသာမက ပါတိတ္အမိ်ဳးမိ်ဳးပါ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဖက္ရွင္စိတ္၀င္စားရင္ ၀ယ္သင့္တဲ့ စာအုပ္ေလးပါ။
စကၤာပူတြင္ ယခုႏွစ္ျပသၿပီး ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ The little nyonya Tv Drama Series။ ထိုဇာတ္လမ္းသည္ ပါယန္နမ္ခမ္းယဥ္ေက်းမႈကို ေနာက္ခံၿပီး ဇာတ္အိမ္ဖဲြ႔ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဇာတ္လမ္းတဲြ ၾကည့္ခ်င္ပါက Youtubeတြင္ ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။
Gangster က TV series အမည္ကို ျပင္ေပးသြားပါတယ္။ ေက်းဇူးပါပဲဗ်ာ။
ပုလုေကြးက ကိုးကားေတြေတာင္းလို႔ ျပန္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။
-
- The nyonya kebaya : a century of Straits Chinese costume by Datin
Seri Endon Mahmood.
- The Little Nyonya, Singapore Drama Series, Media corp.



28 ေယာက္ကဒီလိုျမင္တယ္တဲ့...:
စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ပါပဲ...
ျပတုိက္ေတြသြားရင္ ေနာက္တခါ ေသခ်ာ ၾကည့္ခဲ့ပါ့မယ္... စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလုိက္တာ... ဖိနပ္ေလးေတာ့ အရမ္းလုိခ်င္တာပဲ...
ညြန္ည ဆုိတာ Channel 8 က ဇာတ္လမ္းတြဲ လာေနတာ ဘာကုိေျပာမွန္း ခုမွ သိေတာ့တယ္။
သပသ ေတာ္၏။
စိတ္၀င္တစားဖတ္သြားပါတယ္ .. း)
not my little nyonya it is the little nyonya
ေတာ္တယ္ဗ်ာ ေသခ်ာ ဖတ္ရႈ႕ေလ့လာပီးေရးသားထားတာပဲ
စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတယ္။
TV က ခဏခဏ လာေနေတာ့ သတိေတာ့
ထားမိပါတယ္ ဘာမွန္းေတာ့ မသိဘူး
TV သိပ္မၾကည့္လို႕ပါ။
ႊႊႊအၿမဲတန္း ေစာင့္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးပါ ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကဘာလူမ်ိဳးမွန္း ၊ ဘယ္ကမွန္းမသိခဲ့ဘူး ။ ျမန္မာဓေလ့ေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုတူပါတယ္ ။ ဒီ post ကိုဖတ္ၿပီးေတာ့မွ ေသခ်ာသိေတာ့တယ္ ။ ေက်းဇူး......
လူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို စိတ္၀င္တစားေလ့လာျပီး ျမတ္ႏိုးတတ္တဲ့ သက္ပိုင္သူ... ဒီထက္မက ဆက္လက္ေလ့လာျဖန္႔ေ၀ႏိုင္ပါေစ။
ဖင္ထိုင္ခံုေလးနဲ႕ ငရုတ္သီးေထာင္းေနတာ ျမန္မာေတြနဲ႕တူလိုက္တာ..။
ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္သြားတယ္ဗ်ေနာ္..
ေက်းဇူးလဲတင္ပါတယ္.. က်ေတာ္ မသိတဲ့ အေၾကာင္းေလးတင္ေပးတဲ့ အတြက္ေကာေပါ..
ေနာင္လဲ ဒီလိုပို႔စ္ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ထပ္တင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ေတာင္းဆိုရင္း..
ဒါနဲ႔ reference (ကုိးကား) ေလးထည႔္ေပးရင္ ပိုေကာင္းမလားလို႔
ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။
ေတာ္ေတာ္ကို ဆင္တာပဲ စာနဲ႔သာရွင္းမျပထားရင္ ျမန္မာမေလးေတြပဲ ။ေက်းဇူးပါ ဒီပို႔စ္ေလးအတြက္ ။
Sent at 4:16 PM on Sunday
Addy: ေကာင္မေလးရဲ႔ ျပတင္းေပါက္ဆြဲေပးအံုး သပသ အသံုးမက်
nye: ဆဲြေပးဘူး
သူ႔ဆီကရေအာင္ေတာင္း
ဒါမွ အိုင္ဒီယာ ၂ ခုရမွာ
Addy: ေအးေကာင္းနင္လဲငါ့မခ်စ္
nye: ဟာ
ခ်စ္လို႔ေျပာတာမွတ္ပါ
သူ႔ဆီကမရလို႔ ညီျပန္ဆဲြရတယ္ဆို မေကာင္းေလ
အရမ္းစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္.. ေ၀မွ်တာေက်းဇူး
သူတို႔ေတြကို စင္ကာပူမွာ ခဏခဏေတြ႔ဖူးပါတယ္.. ညြန္ည မွန္းလညး္မသိဘူး.. တရုတ္လူမ်ိဳးမွန္းလညး္ မသိခဲ့ဘူး.. အခုလိုေဝမွ်ေပးတာေက်းဇူးပါပဲ..
စိတ္ဝင္စားစရာဘဲ။
ဗဟုသုတေတြ ရလိုက္ပါတယ္--
ျမန္မာနဲ႕ေတာ္ေတာ္ေလး ဆင္တူတာကို သိေပမဲ့ အခုလို ေသေသျခာျခာ မသိဘူး ေက်းဇူးပါ ၊တဆက္တည္း ... လင့္ခ်ိတ္ထားခ်င္ပါတယ္။ ခြင့္ျပဳပါ။
ပါယန္နမ္ခမ္း လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဓေလ့နဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို လာေရာက္ ေလ့လာသြားပါတယ္။ တကယ့္ကို စိတ္၀င္စာ စရာေကာင္းတဲ့ ပုိစ့္ေလးပါ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ႊTV ကလာေနတဲ့ ကားပဲ. ခုျပီးသြားျပီလားမသိ။ ဆက္ၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ tv မ႐ွိတဲ့ အရပ္ ေရာက္ေနလို႕.. net ေပၚကပဲ ၾကည့္ရေတာ့မယ္။
အဲဒီကား ၾကည့္ျပီး ဝတ္ပံုစားပံုေတြကို စိတ္ဝင္စားေနတာ.. ခုလို သိရတာ ေက်းဇူးပဲေနာ္။
ကိုယ္သာ အဲဒီလူမ်ိဳးျဖစ္ရင္ေတာ့ ေယာက္်ားကိုယူမိမယ္ မထင္ဘူး။ ခ်က္တတ္တာ မတတ္တာ၊ ခ်ဳပ္တတ္တာ မတတ္တာထက္ ကိုယ့္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး အကဲျဖတ္ေနမွာကို အျမင္ကပ္လို႔။
သပသ ကိုေတာ့ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ အဲဒါက်န္သြားလို႔ ျပန္ေျပာတာ။ ဒီပို႔စ္ တင္ဖူးပါတယ္ အရင္က။ အေဟာင္းႀကီး မဟုတ္လား။
I have never been to Peranankan Museum although it's very near to my school but yea..they are very interesting people. I thought they are Malay-Chinese mixed (who can't speak Chinese) and mostly live in Malacca. They seriously develop own culture and heritage. It's hard to find pure Peranankan these days though. I have a few Peranankan friends :D and most are mixed..Peranankans are good-looking too.Just like the leading lady in The Little Nonya,Jeanette Aw.
တကယ္ကုိ ဗဟုသုတ ရစရာ စာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ တကယ္႔ကုိ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံုေဖာ္ျပထားပဲ။ စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ ဖတ္ရွဳ႕ ေလ႔လာသြားပါေၾကာင္း။
ဗဟုသုတေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ဗမာမေလးေတြ အတုိင္းပဲဗ် ဝတ္ပုံစားပုံေတြအကုန္လုံးပဲ ေက်းဇူးပဲ ကုိသက္ပုိင္ေရ အင္မတန္ တန္ဖုိးရွိတဲ့ ေဆာင္းပါးေကာင္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ
ခင္တဲ့
ရန္ကုန္သား :)
ဒီဇာတ္ကားကို ဘတ္စ္စကားေပၚမွာ တစ္စတစ္စ ၾကည့္ဖူးတာၾကာၿပီ ။ တရုတ္လိုလည္းမဖတ္တတ္ေတာ့ ဇာတ္ကားေခါင္းစဥ္းလည္းဘယ္လိုရွာရမယ္မွန္းမသိဘူး ။
အခု You tube က ဒီဇာတ္လမ္းတြဲကို စၾကည့္ေနပါၿပီ ။
မွ်ေဝေပးတာေက်းဇူးပါ ။ း))
ဗသ်ဴးဆုိတာေတာ့ အရင္က ျမန္မာျပည္တုိင္းရင္းသာ တစ္မ်ိဳး အေနနဲဲ႔ၾကားဖူးပါတယ္။ အခုေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္လုရွိပီလုိ႔ဆုိတယ္။ လူဦးေရ ေသာင္းဂဏန္းေလာက္ဘဲ ရွိေတာ့တယ္လုိ႔ဆုိတယ္။ ဘိတ္ ထားဝယ္ဘက္မွာေနတယ္။ ပါယန္နန္ခမ္း ဗရွဴးရယ္လုိ႔ေတာ့ ဒီတခါဘဲ ၾကားဖူးပါေသးတယ္။ ဗဟုသုတေတာ့ ရပါတယ္။ ဆက္ေလ့လာၾကည့္ပါဦးမယ္။
စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္။
ပုံေတြျကည့္ရတာ လြမ္းစရာေလးဘဲ။ ဗီဒီယုိေလးျကည့္ရတာ လည္း ပုိလြမ္းဖုိ႔ ေကာင္းတယ္။
ဝတ္စားဆင္ယင္ပုံကေတာ့ ျမန္မာနဲ႔ ခတ္ဆင္ဆင္ဘဲ။ အင္ဒုိနီးရွားလူမ်ိဳး မေလးလူမ်ိဳးေတြလည္း ျမန္မာေတြလုိ ရင္ဖုန္းအင္းက်ီတုိ႔ ထမိန္တုိ့ ၀တ္ျကပါတယ္လုိ႔ေလ့လာရဖူးပါတယ္။
လူေတြဆုိတာကလည္း ေရွးေရွးကတည္း က ေရျကည္ရာမ်က္ႏုရာ ေရြ႔ေျပာင္း ေနထုိင္ျက၊ စစ္ေရွာင္ျကနဲ႔ ေနရာ ေဒသ အသီးသီးကုိ ေရာက္ကုန္ျကတယ္။ လူအုပ္စု လူဦးေရမ်ားသူေတြကုိ ေနရာတုိင္းမွာဘဲေလ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚ တရုပ္ နဲ့ ကုလားမရွိတဲ့ နုိင္ငံရယ္လုိ့ မရွိသေလာက္ပါ။ အခုဆုိ ျမန္မာေတြလည္း အစုလုိက္ အျပဳံလုိက္ အေနာက္နုိင္ငံတုိ့ အေရွ႔ေတာင္ အာရွႏိုင္ငံတုိ႔ကုိေရာက္ေနၾကပီေလ။ တခ်ိန္ၾကရင္ ျမန္မာမ်ိဳးဆက္ေတြလည္း ဒီလုိ လြမ္းစရာ သမုိင္းေလးေတြ က်န္ရစ္ မွာပါဘဲ။
Post a Comment