ျမတ္ႏိုးမိေသာအရာမ်ား

ခ်စ္သူမ်ားေန႕တဲ့……။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ခ်စ္တို႔ ဒီေန႔ ရုပ္ရွင္လည္း သြားမၾကည့္ဘူး။ ပန္းျခံလည္း မသြားဘူးဗ်။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားေတာ့ အတူတူသြားဖူးၾကတယ္။ Singaporeမွာ ဘုရားဘယ္လိုဖူးလည္းေမးရင္ေတာ့….. ဘယ္လိုေျဖရမလဲ။ ဒီမွာ လည္စရာ ပတ္စရာ ျမန္မာျပည္မွာလို ေစတီေက်ာင္းကန္ေတြ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ Peranakan Museumက Serenity in Stone ဆိုတဲ့ တရုတ္ႏိုင္ငံမွ ႏွစ္ေပါင္း ၁၅၀၀ေက်ာ္က ေရွးေဟာင္းဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ျပခန္းကို ေရာက္သြားရင္း ဘုရားဖူးခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

ျပခန္းမွာ ျပသထားေသာ လက္ရာမ်ားမွာ ၁၉၉၆ခုႏွစ္က တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ Qingzhouၿမိဳ႕မွာ အေဆာက္အဦးေဆာက္ဖို႔ ေျမညိွရင္း ေရွးေဟာင္းလက္ရာ ရုပ္ပြားေတာ္၄၀၀ေက်ာ္ကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြကို အေရွ႕အရပ္ကို ေခါင္းျပဳရင္း စနစ္တက်ၿမွဳပ္ထားခဲ့တာပါ။ လြန္ခဲ့ေသာ ၆ရာစုလက္ရာေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ တူးေဖာ္ရရွိတဲ့ ဒဂၤါးျပားေတြအရ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြကို ၁၂ရာစုမွာ ၿမွဳပ္ထားခဲ့တယ္လို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္ၿမွဳပ္ထားသလဲဆိုတဲ့ သမိုင္းပညာရွင္ေတြက အေျဖကိုရွာေနၾကဆဲပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြကို ေလ့လာရင္း ရင္သပ္ရႈေမာ အံ့ၾသမိၾကပါတယ္။ လက္ရာေတြက ႏွစ္ေပါင္း၁၅၀၀ၾကာေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္အဆင့္ျမင့္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ခ်စ္သူက ဘာသာမဲ့ (Free Thinker) လို႔ ေျပာရင္ရေပမယ့္္ ဗုဒၶဘာသာဘက္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ပါတ္သတ္ၿပီး တေျဖးေျဖးနဲ႔ စိတ္၀င္စားလာေနပါၿပီ။ ေနာက္ၿပီး့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး ဗုဒၶ ႏွင့္ဆိုင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈလက္ရာေတြကို ျမတ္ႏိုးၾကပံုခ်င္း တူပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာ ဘယ္ႏိုင္ငံပဲသြားသြား ကၽြန္ေတာ္တို႔ အနည္းဆံုး ဘုရားတစ္ဆူေတာ႔ ရေအာင္ပင့္လာတတ္ေနပါၿပီ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဆီမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဘုရားတင္ ေလးဆူရွိေနပါၿပီ။ ဗမာလက္ရာႏွင့္ ရခိုင္လက္ရာ ဆင္းတုေတာ္ေတြပါ။ ရွမ္းလက္ရာေတြေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး ထိုင္၀မ္က ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ ေလးဆူ၊ ကေမၻာဒီးယားက ႏွစ္ဆူ ရွိေနပါၿပီ။ တရုတ္ႏိုင္ငံက ဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူကိုေတာ့ Singaporeမွာေနတဲ့ တူမတစ္ေယာက္ အိမ္သစ္တက္ေတာ့ မဂၤလာရွိေအာင္ဆိုၿပီး လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အခုလို ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြစုဖို႔ အေတြးအေခၚေလးရတာ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူဆီကဆို မမွားပါဘူး။ သူကစာအိတ္ တံဆိပ္ေခါင္းေတြစုတာ ၀ါသနာပါတဲ့သူ။ သူ႕ဆီက တခ်ိဳ႕ တံဆိပ္ေခါင္းေလးေတြဆို S$၅၀၀၀ ေလာက္တန္ေနပါၿပီ။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူ႕ဆီက တံဆိပ္ေခါင္းေလးေတြ ၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေတြကို စုဖို႔ အၾကံရခဲ့တာပါ။ အခုေလာေလာဆယ္ ေရွးေဟာင္းဆင္းတုေတာ္ေတြ ၀ယ္ၿပီးမစုႏိုင္ေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ ၀ယ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမွာပါ။

ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြရဲ႕ ကိုယ္ေနဟန္ထားက အဲဒီ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ကို ပံုသြင္းတဲ့ လူမ်ိဳးေပၚမွာ မူတည္ၿပီး ေျပာင္းလဲတတ္ၾကတယ္ဆိုရင္ ယံုမလား။ အိႏၵိယက လက္ရာဆိုရင္ ကုလားဆန္တယ္။ တရုတ္ျပည္က လက္ရာဆိုရင္ေတာ့ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြလို ၀၀တုတ္တုတ္ေလးေပါ့။ တကယ္လို႔သာ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုက ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ေတြကို တစ္ေနရာတည္းမွာ ယွဥ္ထားၾကည့္ရင္ လူမိ်ဳးေပါင္းစံုကို တစ္ေနရာတည္းမွာ ေတြ႔လိုက္သလို ခံစားရပါလိမ့္မယ္။ မယံုရင္ လက္ေတြ႕စမ္းၾကည့္ၾကပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာတင္ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ေတြ ပံုစံက မတူၾကပါဘူး။ ဗမာလူမ်ိးေတြရဲ႕ လက္ရာကေတာ့ အားလံုးထက္ ၾကည္ညိုဖြယ္ေကာင္းမယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရတနာပံုေခတ္ လက္ရာေတြပါ။ ရတနာပုံေခတ္မွာ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ေတြဟာ ၿပံဳးေယာင္သန္းတယ္။ မ်က္ႏွာေတာ္က မၿပည့္မ၀ိုင္း။ သကၤန္းစက ေလမွာလြင့္သေယာင္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္အထင္ ရတနာပံုေခတ္လက္ရာေတြက ျမန္မာအဆန္ဆံုးလို႔ ထင္ပါတယ္။ တစ္ဖက္ကေတြးၾကည့္ရင္ ရတနာပံုေခတ္လူေတြရဲ့ ကိုယ္ေနဟန္ထားက ျပည့္ျပည့္၀န္း၀န္း ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ရွိတယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာလက္ရာေတြမွာတင္ ရွမ္းႏွင့္ ရခိုင္ လက္ရာေတြက ဆင္မလိုလိုနဲ႔ နည္းနည္းကြဲပါတယ္။ ရခိုင္လက္ရာေတြက မင္းေျမာက္္တန္ဆာငါးပါး ကားကားစြင့္စြင့္ ရွိသေလာက္ ရွမ္းလက္ရာေတြကေတာ့ သြယ္သြယ္လ်လ် ရွိတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏွင့္ထိုင္းၾကေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈျခင္း နီးစပ္ေပမယ့္ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ေတြကေတာ့ ကြဲျပားပါတယ္။ ဗမာလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ေတြက ျပည့္ျပည့္၀နး္၀န္းရွိသေလာက္။ ပိန္ပိန္ပါးပါး သြယ္သြယ္လ်လ်ရွိမွ အလွလို႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ထိုင္းလူမိ်ဳးေတြ အတြက္ေတာ့ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြရဲ့ ခႏၹာကိုယ္က ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိုင္းလက္ရာေတြက အသြင္မွာေပ်ာ့ေပ်ာင္းတယ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ မ်က္ႏွာက်ကေတာ့ ျမန္မာလက္ရာေတြေလာက္ မႏူးညံ့ပါဘူး။

ဂ်ပန္ႏွင့္ တရုတ္လက္ရာေတြက်ေတာ့ နည္းနည္းဆင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆာမူရိုင္းလို သူရဲေကာင္းေတြလုိ အေလးထားတဲ့ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕လက္ရာေတြက သူရဲေကာင္းေတြလို တည္တည္ၾကည္ၾကည္ ရွိတတ္ၾကပါသတဲ့။ တကယ္ေတာ့ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြပာာ တစ္ခိ်ဳ႕ေနရာေတြမွာ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈေတြအျပင္ ႏိုင္ငံေရးေတြ ပါလာတတ္ၾကတယ္။ တိဘက္လူမ်ိဳးေတြရဲ့ လက္ရာေတြကေတာ့ အနည္းငယ္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းဟန္ရွိၿပီး ျမတ္စြာဘုရားဆင္းတုေတာ္မွာ ျမန္မာမင္း၀တ္တန္ဆာလို အႏုစိတ္ ပန္းခက္ပန္းႏြယ္ေတြ တစ္ကိုယ္လံုးပါတတ္ၾကပါတယ္။

သမိုင္းပညာရွင္ေတြက ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြရဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္တိုင္းဟာ ေခတ္ကာလလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ပံုစံကိုေရာင္ျပန္ဟပ္တတ္တယ္လို႕ ယူဆၾကပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။ တကယ္လို႔သာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေတြဟာ လူမိ်ဳးႏြယ္ေတြရဲ့ ရုပ္လကၡနာကို ေရာင္ျပန္ဟပ္တာ မွန္လို႔ရိွရင္ အခုေခတ္ေပၚ ျမန္မာလက္ရာေတြက ကၽြန္ေတာ္ကို ေတာ္ေတာ္ဦးေႏွာက္ေခ်ာက္ေစတယ္ဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အခုေနာက္ပိုင္း လက္ရာေတြက ပုပု၀ိုင္း၀ိုင္းနဲ႔ အခိ်ဳးအစားမမွန္သလို ေရွးေဟာင္းလက္ရာေတြမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ ႏူးည့ံတဲ့ အျပံဳးေတြ သိပ္မေတြ႔ရေတာ့လို႔ပါ။ ဥပမာ ရန္ကုန္က ၁၉၉၀ေနာက္ပိုင္း လက္ရာေတြေပါ့ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲ့ဒီလိုနဲ႕ေတြးခ်င္တာေတြးျပီး ျပခန္းကထြက္လာေတာ့ ညေန၆နာရီထိုးေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ညစာအတူတူစားၿပီး ခ်စ္ခ်စ္က မနက္ျဖန္ အလုပ္ကိစၥနဲ႕ တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ ယူနန္ၿမိဳ႕ကို သြားရမွာမို႔လို႔ ေစာေစာျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ အျပန္ၾကရင္ ယူနန္လက္ရာ ဘုရားတစ္ဆူပင့္ခဲ့ဖို႔ မွာျဖစ္ေအာင္မွာလိုက္ေသးတယ္ဗ်ာ…. ။ ။

၁၅၊၀၂၊၂၀၀၉
မနက္၁နာရီ ၃၂မိနစ
္

အိႏိၵယ၊ တရုတ္၊ ဂ်ပန္

တိဘက္၊ သီရိလကာၤ

ယိုးဒယား၊ ျမန္မာ

ကေမၻာဒီးယား၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ လာအို